Αθλητισμός

Γιατί αγαπάμε τον αθλητισμό και τον ανταγωνισμό του

Ο ίδιος ο αθλητισμός είναι κάτι περισσότερο από ένα παιχνίδι διασκέδασης ή ψυχαγωγίας για την κοινωνία...

Οι αναλύσεις που έχουν επιχειρήσει οι ειδικοί, αναδεικνύουν  πολλές πτυχές για το αναγνωρισμένο «κοινωνικό αγαθό» που είναι για τις κοινωνίες ο αθλητισμός.

Οι εξειδικευμένες αρθρογραφίες και έρευνες, αφθονούν σε όλο τον πλανήτη. Ο ίδιος ο αθλητισμός είναι άλλωστε κάτι περισσότερο από ένα παιχνίδι διασκέδασης ή ψυχαγωγίας για την κοινωνία.

Αθλητές, προπονητές, γονείς και οπαδοί μαγνητίζονται από το ταλέντο, την κατάρτιση, την εστίαση, την πειθαρχία, την αφοσίωση, την ανταγωνιστικότητα, την ταυτότητα και τις ατομικές και ομαδικές παραστάσεις. Στοιχεία που αποκαλύπτουν τον πλούτο και το εύρος της αθλητικής κουλτούρας.

Για τους νέους, ο αθλητισμός είναι ένα μέσο φυσικής και συναισθηματικής ευεξίας που προσφέρι ανάπτυξη ισχυρών ηγετικών δεξιοτήτων, όπως η επικοινωνία και η οργάνωση.

Παράλληλα, μπορεί να διαδραματίσει έναν πιθανό ρόλο στην ανακούφιση ενός ευρέος φάσματος κοινωνικών προβλημάτων σε κοινότητες που διαφορετικά θα μπορούσαν να προσβληθούν από υψηλά ποσοστά κατάχρησης ουσιών, εγκληματικότητας, ακόμη και έλλειψης συνεκτικής κοινωνικής ταυτότητας.

Αλλά και η ίδια η στόχευση της νίκης στηρίζεται στη συνεργασία, τη συγκέντρωση , το συντονισμό και τη δημιουργικότητα, που αυτονόητα πρόκειται για στόχους οι οποίοι αξίζουν και για τους αγωνιζόμενους και για τους θεατές.

Σε αρθρογραφίες εξιδεικευμένων διεθνών ιστότοπων αθλητικής ψυχολογίας, αναλύονται τα κίνητρο για τη συνεχή βελτίωση της απόδοσης και πως οι αθλητές διαχειρίζονται τέτοια τεράστια πίεση, μέσα από την οποία δείχνουν πρότυπα και κώδικες αξιών για πολλαπλάσια προσφορά του αθλητισμού στις κοινωνίες.

Ο αθλητισμός περιλαμβάνει εκπαίδευση για τη βελτίωση των φυσικών και τεχνικών δεξιοτήτων καθώς και των υγιεινών συνηθειών φαγητού, ποτού και ύπνου. Αλλά η νοοτροπία είναι ένα τεράστιο μέρος της βελτιστοποίησης των επιδόσεων επίσης, από την οικοδόμηση εμπιστοσύνης και τη διατήρηση της εστίασης στην αντιμετώπιση της τελειομανίας και την κατάργηση των φόβων της αποτυχίας.

Εκείνο που παρατηρείται ως έλλειμα είναι ότι η ψυχική κατάρτιση συχνά παραμερίζεται σε σύγκριση με τη σωματική άσκηση ή αντιμετωπίζεται μόνο ως απάντηση σε ένα κρίσιμο συμβάν. Αλλά ακριβώς όπως οι τεχνικές δεξιότητες απαιτούν χρόνο για να καλλιεργηθούν, έτσι είναι και οι ψυχικές συνήθειες και πεποιθήσεις.

Στην Αμερική είναι σε καλή μοίρα οι ειδικότητες γύρο από την ψυχολογία του αθλητισμού και στα οργανογράμματα των μεγάλων κλαμπ, προβλέπονται οπωσδήποτε τέτοιες θέσεις, αλλά μέχρι εκεί.

Σίγουρα σε όλο τον κόσμο, η ψυχολογία επαφίεται στους προπονητές. Οι μεγάλοι προπονητές είναι και μεγάλοι διαισθητικοί ψυχολόγοι. Μπορεί να μην έχουν πτυχία, αλλά μέσα από την εμπειρία και την αυτό-εκπαίδευσή τους, έχουν την ικανότητα να αναπτύσσουν βαθιά κατανόηση της σημασίας του νου στον αθλητισμό καθώς και  τρόπους για να εκπαιδεύσουν το μυαλό των αθλητών τους και να τους προετοιμάζουν ώστε να αποδίδουν  το καλύτερο και να επιτυγχάνουν τους ανταγωνιστικούς τους στόχους.

Βεβαιώνεται μάλιστα ότι πολλές ψυχολογικές επιρροές στην αθλητική απόδοση, είναι υποσυνείδητες.

ΤΑ ΝΕΑ του neakriti.gr ΣΤΟ Google News

Τα δημοφιλέστερα του 24ώρου

Σχόλια