Λασίθι

Βραβείο για την αναβάθμιση του εργοστασίου «ΜΙΝΩΣ»

Υπογράφηκε την περασμένη Δευτέρα στο Δήμο Ιεράπετρας η σύμβαση για το έργο «Αναβάθμιση Εργοστασίου ΜΙΝΩΣ» συνολικού προϋπολογισμού 890.000 ευρώ, μεταξύ του Δημάρχου Ιεράπετρας κ. Θεοδόση Καλαντζάκη και της αναδόχου εταιρείας, παρουσία του αντιδημάρχου κ. Μάνου Λουτσέτη.

Η μελέτη του έργου που απέσπασε βραβείο στα Best City awards 2016, αφορά την αισθητική και λειτουργική αναβάθμιση του υποβαθμισμένου και εγκαταλελειμμένου χώρου όπου βρισκόταν το ιστορικό εργοστάσιο παραγωγής πυρηνέλαιου, σαπουνιού και χαρουπάλευρου «ΜΙΝΩΣ» στη πόλη της Ιεράπετρας και τη μετατροπή του σε πάρκο εκθεσιακών και πολιτιστικών δραστηριοτήτων.

«Απώτερος σκοπός του έργου είναι η επαναχρησιμοποίηση του χώρου μέσω της ανάπτυξης δημιουργικών και ψυχαγωγικών πόλων έλξης καθώς και η αναβάθμιση της εικόνας της πόλης.

Η αναβάθμιση της περιοχής όπου βρισκόταν το εργοστάσιο «ΜΙΝΩΣ» όχι μόνο θα ενισχύσει σημαντικά την εικόνα και την οικονομία της περιοχής, θα τονώσει τον πολιτιστικό τουρισμό και θα προσφέρει ένα σημαντικό πνεύμονα πρασίνου στον αστικό ιστό της πόλης της Ιεράπετρας, αλλά θα επαναφέρει ζωή και δραστηριότητα σε ένα υποβαθμισμένο ιστορικό σημείο της πόλης που αξίζει προσοχής και σεβασμού.



Θα εστιάσουμε την προσοχή μας στην τήρηση των χρονοδιαγραμμάτων ώστε να μπορέσουν οι δημότες και οι επισκέπτες να απολαύσουν σε σύντομο χρονικό διάστημα το σπουδαίο αυτό έργο», ανέφερε ο δήμαρχος Ιεράπετρας κ. Θεοδόσης Καλαντζάκης.

Το οικόπεδο αυτό εμβαδού περίπου 6 στρεμμάτων βρίσκεται απέναντι από το παραλιακό σχολικό συγκρότημα και αγοράστηκε επί δημαρχίας Νίκου Χριστοφακάκη από την Ελαιουργική όταν πρόεδρος της ήταν ο αείμνηστος Μανόλης Γαβαλάς.



«Ο αείμνηστος Μανόλης Γαβαλάς επιθυμούσε διακαώς το ακίνητο αυτό να δοθεί στο Δήμο Ιεράπετρας και όχι σε ιδιώτες που το ζητούσαν και πίεζαν να το αποκτήσουν.

Την πρώτη τετραετία της δημαρχίας μας δεν τα καταφέραμε να το αγοράσουμε. Η αγορά προχώρησε και ολοκληρώθηκε στη δεύτερη τετραετία μας καθώς το θέμα πέρασε από το Δημοτικό Συμβούλιο με αυξημένη πλειοψηφία.

Το τίμημα της αγοράς αυτού του ακινήτου που είχε τα χαρακτηριστικά του ‘’φιλέτου’’ προέκυψε από την εκτίμηση αντικειμενικών εκτιμητών και όχι με απευθείας διαπραγμάτευση μεταξύ του αγοραστή και του πωλητή", θυμάται ο τέως δήμαρχος Ιεράπετρας κ. Νίκος Χριστοφακάκης.

Βραβεύτηκε η μελέτη

«Η μελέτη του έργου της ανάπλασης του οικοπέδου ‘’Μίνως’’ εκπονήθηκε από τις τεχνικές υπηρεσίες του Δήμου Ιεράπετρας και πήρε βραβείο στα Best City Awards 2016.

Προβλέπει την κατασκευή ενός υπαίθριου θεάτρου στην ανατολική πλευρά του οικοπέδου , ένα αναψυκτήριο στη νότια πλευρά δενδροφυτεύσεις και κάποιες ειδικές χαμηλές κατασκευές στο κέντρο του οικοπέδου.

Η ανάδοχος εταιρεία θα ξεκινήσει σύντομα τις εργασίες και εκτιμώ ότι μέσα σε λίγους μήνες το έργο θα έχει παραδοθεί στους δημότες της Ιεράπετρας και στους επισκέπτες της», μας δήλωσε ο αντιδήμαρχος των τεχνικών υπηρεσιών του Δήμου Ιεράπετρας κ. Μανόλης Λουτσέτης.



Η Μικρή ιστορία του Εργοστασίου "Μίνως"

Το εργοστάσιο ‘’Μίνως’’ κατασκευάστηκε μετά τη Γερμανική κατοχή στα ανατολικά της παλιάς Ιεράπετρας . Επεξεργαζόταν την πυρήνα των ελαιουργείων της εποχής εκείνης και παρήγαγε πυρηνέλαιο, σαπούνι και χαρουπάλευρο καθώς αγόραζε και χαρούπια από την ευρύτερη περιοχή. Τότε το χαρούπι μετά το λάδι ήταν από τα βασικά αγροτικά προϊόντα που στήριζαν το οικογενειακό εισόδημα.

Στην αριστερή πτέρυγα του εργοστασίου υπήρχε η ραφιναρία και το σαπωνοποιείο. Στο μέσον του εργοστασίου γινόταν η επεξεργασία της πυρήνας. Το πυρηνέλαιο μεταφερόταν με σιδερένια βαρέλια των 200 κιλών τα οποία κυλούσαν τα μέλη του πανεργατικού σωματείου της Ιεράπετερας μέχρι την αποβάθρα, κάτω από το σημερινό Λιμεναρχείο και τα φόρτωναν σε μεγάλα εμπορικά βαπόρια, που έδεναν ανοικτά του κόλπου της Ιεράπετρας και στα οποία φόρτωναν οι εργάτες τα βαρέλια που τα μετέφεραν με μικρότερες μαούνες από την αποβάθρα.



Το πανύψηλο φουγάρο του εργοστασίου ‘’Μίνως’’ είχε μείνει για πολλά χρόνια το σήμα κατατεθέν της Ιεράπετρας μαζί με το φρούριο "Καλές"’.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 κάποιες σεισμικές δονήσεις που είχαν ανησυχήσει την περιοχή και εκφράστηκε ο φόβος ότι το πανύψηλο φουγάρο θα μπορούσε να καταρρεύσει, καθώς είχε κατασκευαστεί μόνο με μικρό τουβλάκι, υποχρέωσε τη διοίκηση της βιοτεχνίας, να προχωρήσει σε εργασίες ενίσχυσης της κατασκευής του φουγάρου με οπλισμένο σκυρόδεμα. Ήταν ένα τεχνικά δύσκολο έργο, το οποίο ανέλαβε και ολοκλήρωσε με επιτυχία ο σπουδαιότερος εργολάβος εκείνης της εποχής, ο Γιώργος Μαρινάκης.

Το εργοστάσιο με το φουγάρο του γκρεμίστηκε το 1980 καθώς κρίθηκε κατεδαφιστέο, παρότι υπήρχαν αρκετοί Ιεραπετρίτες οι οποίοι υποστήριζαν ότι θα μπορούσε να διατηρηθεί με διάφορες εργασίες συντήρησης και να αποτελέσει ένα ζωντανό μουσείο πολιτισμού.

Σχόλια