Ελλάδα

Όταν «έφυγε» η Μελίνα Μερκούρη

Πέρασαν 24 ολόκληρα χρόνια από το θάνατο μίας από τις κορυφαίες φυσιογνωμίες του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου και ηγετική μορφή του αντιδικτατορικού αγώνα.

Σαν σήμερα, πριν από 24 χρόνια, πεθαίνει η ηθοποιός και πολιτικός Μελίνα Μερκούρη. Γεννήθηκε στις 18 Οκτωβρίου του 1920 και ήταν εγγονή του ιστορικού δημάρχου της Αθήνας Σπύρου Μερκούρη.

Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και έκανε το ντεμπούτο της στο σανίδι το 1944. Το 1949 ερμήνευσε το ρόλο της Μπλανς στο “Λεωφορείον ο Πόθος” του Τένεσι Ουίλιαμς, ενώ ο πρώτος της κινηματογραφικός ρόλος ήταν αυτός της Στέλλας στην ομώνυμη ταινία του Μιχάλη Κακογιάννη (1955).

Το 1960 η Μελίνα Μερκούρη θα πρωταγωνιστήσει στην ταινία “Ποτέ την Κυριακή” του Ζιλ Ντασέν, με την οποία αποκτά διεθνή φήμη. Πέντε χρόνια αργότερα, θα παντρευτεί το γνωστό σκηνοθέτη και θα πρωταγωνιστήσει σε τρεις ακόμη ταινίες του (“Φαίδρα”, “Τοπ Καπί” και “Α dream of passion”). Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας στην Ελλάδα, η Μερκούρη προωθεί μεγάλη αντιδικτατορική καμπάνια στην Ευρώπη.

Με τη Μεταπολίτευση, επιστρέφει στη χώρα μας, αποφασίζοντας να πολιτευτεί με το ΠΑΣΟΚ. Θα εκλεγεί βουλευτής το 1981, έτος κατά το οποίο αναλαμβάνει το χαρτοφυλάκιο του υπουργείου Πολιτισμού. Μεγάλο της όραμα ήταν η επιστροφή των μαρμάρων του Παρθενώνα στην Ελλάδα. Δυστυχώς, το όνειρο της Μελίνας παραμένει ανεκπλήρωτο μέχρι τις μέρες μας. Η μεγάλη ηθοποιός “έσβησε” στις 6 Μαρτίου του 1994.

 

Βίος και πολιτεία του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες

Το ημερολόγιο έδειχνε 6 Μαρτίου του 1927 όταν έρχεται στη ζωή ένας από τους σπουδαιότερους λογοτέχνες του 20ού αιώνα. Ο λόγος για τον Κολομβιανό συγγραφέα, δημοσιογράφο και σεναριογράφο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, τον κατά πολλούς σημαντικότερο ισπανόφωνο συγγραφέα μετά τον Μιγκέλ Θερβάντες. Ο Μάρκες έμαθε να διαβάζει στα 8 του χρόνια.

Το 1947 τελείωσε το σχολείο και έγινε δεκτός στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Μπογκοτά. Σαν φοιτητής, άρχισε να γράφει τις πρώτες ιστορίες του. Για να εξασφαλίσει, ωστόσο, τα προς το ζην, συνεργαζόταν με διάφορες εφημερίδες, ασκώντας το επάγγελμα του δημοσιογράφου.

Το 1955 πηγαίνει στην Ευρώπη, όπου περνά τρία χρόνια της ζωής του. Τρία χρόνια μετά, παντρεύεται τη Μερσέδες Μπάρτσα Πάρδο, με την οποία αποκτά δύο γιους. Το 1959, μετά την επικράτηση της κουβανικής επανάστασης, μετέβη στην Αβάνα, όπου εργάστηκε για μερικούς μήνες. Επέστρεψε στην Κολομβία το 1961, δημοσιεύοντας το μυθιστόρημά του με τίτλο “Ο συνταγματάρχης δεν έχει κανένα να του γράψει”.

Τα επόμενα χρόνια θα εγκατασταθεί μόνιμα στο Μεξικό με την οικογένειά του και το 1967 εκδίδει το αριστούργημά του “Εκατό χρόνια μοναξιά”, το οποίο θα του χαρίσει παγκόσμια αναγνώριση. Το 1975 ο Μάρκες θα κυκλοφορήσει το “Φθινόπωρο του Πατριάρχη”, ενώ το 1982 τιμάται με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας «για τα μυθιστορήματα και τα διηγήματά του, στα οποία το φανταστικό και το πραγματικό συνδυάζονται σ' έναν πλούσιο κόσμο φαντασίας, αντανακλώντας τη ζωή και τις συγκρούσεις μιας ηπείρου».

Τρία χρόνια αργότερα, θα εκδώσει τον “Έρωτα στα χρόνια της χολέρας”, ενώ το 1999 ο Μάρκες διαγιγνώσκεται με καρκίνο στους λεμφαδένες. Ο μεγάλος Κολομβιανός συγγραφέας θα αφήσει τελικά την τελευταία του πνοή στις 17 Απριλίου του 2014, στην Πόλη του Μεξικού. Ήταν 87 ετών.

Σχόλια