Η πρόσβαση στο εθνικό σύστημα υγείας δεν είναι ίδια για όλους τους κατοίκους της χώρας. Κι αν κάποιοι πρέπει να διανύσουν αρκετά χιλιόμετρα με το όχημά τους για να επισκεφθούν μια δομή υγείας, υπάρχουν κι εκείνοι που η πρόσβαση σε μεγάλες δομές υγείας ή σε αρκετές ιατρικές ειδικότητες εξαρτάται από τον καιρό, καθώς η μετακίνηση γίνεται δια θαλάσσης ή από αέρος. Αυτό το κενό οραματίστηκαν να περιορίσουν πριν 30 χρόνια οι Γιατροί του Αιγαίου ΠαΓΝΗ, επισκεπτόμενοι ακριτικές περιοχές της χώρας, σπάζοντας την απομόνωση των κατοίκων αυτών.
Εμπνευστής της εθελοντικής δράσης υπήρξε το 1996 ο πνευμονολόγος Δημοσθένης Μπούρος και σήμερα Πρόεδρος των Γιατρών Αιγαίου ΠαΓΝΗ είναι ο Μανόλης Βεληβασάκης, ο οποίος συμμετέχει σε αποστολές όλα αυτά τα 30 χρόνια. Αριθμητικά το συνολικό έργο μέχρι σήμερα μεταφράζεται σε περισσότερες από 130 αποστολές σε ακριτικά νησιά κι απομονωμένες περιοχές και σε πάνω από 160.000 εξετάσεις από 1.000 γιατρούς του ΕΣΥ και του ιδιωτικού τομέα. «Αν οι 130.000 άνθρωποι που έχουμε εξετάσει αυτά τα 30 χρόνια μετακινούνταν για να εξεταστούν, θα είχαν δαπανηθεί 460 εκ. ευρώ. Στον αντίποδα, το κόστος μετακίνησης της ομάδας και διεκπεραίωσης των αποστολών, με τη βοήθεια του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, φτάνει το 1.550.000 ευρώ» τόνισε στην εκπομπή «Καλό Μεσημέρι» της Κρήτη TV και στην Χριστιάννα Σκούρα ο κ. Βεληβασάκης και πρόσθεσε πως κανείς στην αρχή του εγχειρήματος δεν μπορούσε να φανταστεί το σημαντικό κοινωνικό αποτύπωμα που θα έφερνε αυτή η πρωτοβουλία και την ανταπόκριση που θα είχε. «Για μας είναι ένας τρόπος ζωής. Έχει αλλάξει ο τρόπος που σκεφτόμαστε για την κοινωνία μας, για το συνάνθρωπό μας» - ανέφερε χαρακτηριστικά.
Μανόλης Βεληβασάκης
Ενδεικτικό της απομόνωσης αυτών των πληθυσμών είναι το γεγονός ότι, όπως σημείωσε ο κ. Βεληβασάκης, η ειδικότητα που ζητείται περισσότερο στα ακριτικά νησιά είναι αυτή του ψυχιάτρου. «Βιώνουν τη μοναξιά, την ερήμωση και την απομόνωση. Γι’αυτό ακριβώς η παρουσία μας και μόνο, τους δίνει κουράγιο να συνεχίσουν να ζουν και να υπάρχουν στα ακριτικά νησιά και να υπάρχει Ελλάδα. Βλέποντας σε κάποιο ακριτικό νησί μια γιαγιούλα, με ρώτησε αν μπορούσε να φιλήσει … την καρδιά μου. Συγκινημένος έγνεψα θετικά κι εκείνη μου είπε: ‘’Σ’ευχαριστώ που ήρθες για μας!’’» - τόνισε ο ίδιος.
Ο κ. Βεληβασάκης, καταλήγοντας, υπογράμμισε πως η εθελοντική δράση δεν μπορεί να αποτελεί πανάκεια για το κράτος, καθώς οι δυνατότητες της ομάδας είναι περιορισμένες. «Τα μηχανήματα τα οποία αγοράσαμε πριν 20 χρόνια θα πρέπει να αντικατασταθούν κάποια στιγμή. Χρειαζόμαστε συνεχώς νέα βοήθεια. Επίσης, μεγάλο όνειρο για μένα και για την ομάδα είναι να μπορέσουμε να αποκτήσουμε μαστογράφο» - τόνισε.
