Όπως αναφέρει ο Τσίκβε Ιχεκβεάτσου, εκτελεστικός διευθυντής του Προγράμματος Διαχείρισης Εκτάκτων Υγειονομικών Καταστάσεων του ΠΟΥ, οι ανάγκες είναι «πρωτοφανείς σε έκταση» και η διεθνής κοινότητα καλείται να ανταποκριθεί άμεσα, ώστε να αποτραπούν μαζικές απώλειες ζωών.
Οι σοβαρότερες κρίσεις καταγράφονται στη Γάζα και τη Μέση Ανατολή, στο Σουδάν, την Ουκρανία, τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, τη Μιανμάρ και την Αϊτή, περιοχές όπου οι δομές υγείας καταρρέουν υπό το βάρος της βίας, των μετακινήσεων πληθυσμών και της οικονομικής κατάρρευσης.
Την ίδια στιγμή, οι χρηματοδοτικές «ανάσες» μειώνονται. Το 2025 ο ΠΟΥ είχε αιτηθεί 1,5 δισ. δολάρια, αλλά συγκεντρώθηκαν μόλις 900 εκατ., αναγκάζοντας τον Οργανισμό να λειτουργεί «στα όρια των δυνατοτήτων του».
Η υποχώρηση της διεθνούς βοήθειας –με σημαντικότερη την προαναγγελθείσα αποχώρηση των ΗΠΑ και τις δραστικές περικοπές στη χρηματοδότησή τους– δημιουργεί ένα ακόμη πιο ασφυκτικό περιβάλλον για τις ανθρωπιστικές επιχειρήσεις.
Το 2025 ο ΠΟΥ κλήθηκε να διαχειριστεί 50 υγειονομικές κρίσεις σε 82 χώρες, παρέχοντας φροντίδα σε περισσότερα από 30 εκατομμύρια ανθρώπους. Υποστήριξε πάνω από 8.000 δομές υγείας, ανέπτυξε πάνω από 1.400 κινητές κλινικές, ενώ συντόνισε το έργο 1.500 ανθρωπιστικών εταίρων, δημιουργώντας ένα από τα μεγαλύτερα δίκτυα διεθνούς υγειονομικής ανταπόκρισης. Παράλληλα, έγιναν 1,8 εκατομμύρια ιατρικές επισκέψεις μέσω διεθνών ομάδων έκτακτης ανάγκης, με παρεμβάσεις σε περισσότερες από 20 χώρες.
Ιδιαίτερα εντυπωσιακό είναι ότι, χάρη στην επιτήρηση ασθενειών σε 24ωρη βάση, ο ΠΟΥ εντόπισε και περιόρισε περισσότερες από 450 απειλές δημόσιας υγείας, αποτρέποντας πολλαπλές κρίσεις πριν αυτές εξελιχθούν σε ανθρωπιστικές καταστροφές.
Παρά τα παραπάνω, το 2025 χαρακτηρίστηκε από τον γενικό διευθυντή του ΠΟΥ, Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεγέσους, ως «μία από τις δυσκολότερες χρονιές στην ιστορία του Οργανισμού».
Σύμφωνα με τα στοιχεία, 6.700 δομές υγείας σε 22 κρίσιμες περιοχές αναγκάστηκαν να κλείσουν ή να περιορίσουν δραστικά τις υπηρεσίες τους λόγω έλλειψης χρηματοδότησης, στερώντας από 53 εκατομμύρια ανθρώπους την πρόσβαση σε ιατρική φροντίδα.
► Διαβάστε επίσης: Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας: Θλίψη για την επίσημη αποχώρηση των ΗΠΑ – Κίνδυνοι για τη δημόσια υγεία και το μέλλον της συνεργασίας
Περίπου 250 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν σήμερα μέσα σε ανθρωπιστικές κρίσεις που απειλούν άμεσα την υγεία τους, με ελάχιστη δυνατότητα πρόσβασης σε βασικές υπηρεσίες.
Η φετινή έκκληση των 1 δισ. δολαρίων δεν αποτελεί απλώς έναν αριθμό· είναι ένα κρίσιμο οικονομικό οξυγόνο για να συνεχιστούν οι παρεμβάσεις στις πιο ευάλωτες περιοχές του πλανήτη.
Ο ΠΟΥ προειδοποιεί ότι χωρίς άμεση διεθνή στήριξη, το 2026 μπορεί να εξελιχθεί σε μια από τις πιο επικίνδυνες υγειονομικά χρονιές των τελευταίων δεκαετιών, με τις συνέπειες να αφορούν όχι μόνο τις περιοχές κρίσης αλλά και τη διεθνή υγειονομική ασφάλεια.
