Ασφυκτικά γεμάτο το κινηματοθέατρο στην πλατεία Αρμί στα Ανώγεια το βράδυ της Τετάρτης, για την παράσταση «Στρακαστρούκες» με τον Δημήτρη Σαμόλη, ο οποίος κατάγεται από τα Ανώγεια. Θεατές κάθε ηλικίας κατέκλυσαν τον χώρο, επιβεβαιώνοντας τη βαθιά απήχηση μιας παράστασης που συνεχίζει για τρίτη χρονιά, μετά τη μεγάλη επιτυχία που έχει γνωρίσει.

Η παρουσίαση της παράστασης στα Ανώγεια είχε έντονο συμβολισμό, καθώς αποτέλεσε τον επίλογο των «16ήμερων Δράσεων της Περιφέρειας Κρήτης για την Πρόληψη και την Αντιμετώπιση της Βίας κατά των Γυναικών και των Κοριτσιών». Με ελεύθερη είσοδο και τη στήριξη του Δήμου Ανωγείων, η βραδιά εξελίχθηκε σε μια ουσιαστική πολιτιστική και κοινωνική εμπειρία για την τοπική κοινωνία.
Οι «Στρακαστρούκες» φωτίζουν με ευαισθησία αλλά και αιχμηρότητα ζητήματα κακοποίησης, κοινωνικού αποκλεισμού και σιωπής μέσα στην κλειστή κοινωνία της επαρχίας, αναδεικνύοντας τη δύναμη της τέχνης ως μέσο αφύπνισης, ενδυνάμωσης και κοινωνικής αλλαγής. Πρόκειται για έναν καθηλωτικό μονόλογο-κατάθεση, που ισορροπεί ανάμεσα στο χιούμορ και τον πόνο, προκαλώντας βαθιά συγκίνηση.
Στο έργο, ο θεατής μεταφέρεται σε ένα χωριό της Κρήτης, λίγα λεπτά πριν χτυπήσουν οι καμπάνες της Ανάστασης. Ο ήρωας, ο Κωνσταντής, με καραμελάκια και αυτοσχέδιες στρακαστρούκες στα χέρια, ανοίγει την καρδιά του σε μια κοινωνία που δεν του άπλωσε ποτέ το χέρι. Οι καμπάνες, ωστόσο, θα χτυπήσουν νωρίτερα, ανατρέποντας όσα προμηνύονταν.
Μετά το τέλος της παράστασης ακολουθεί συζήτηση με το κοινό, με τη συμμετοχή της Νικολέτας Ράτσικα, αφυπηρετήσασας επίκουρης καθηγήτριας Κοινωνικής Εργασίας του ΕΛΜΕΠΑ, της Αγάπης Καλομοίρη, μέλους της Δ.ΕΠ.ΙΣ Ανωγείων, δασκάλας και μέλους του Π.Ο.Κ.Ε.Π.Ε.Α. Ανωγείων, καθώς και του ίδιου του Δημήτρη Σαμόλη. Η συζήτηση ανέδειξε τη σημασία της πρόληψης της έμφυλης βίας και τον ρόλο της τέχνης στη διαμόρφωση κοινωνικής συνείδησης.

Η ολοκλήρωση των 16ήμερων δράσεων με τις «Στρακαστρούκες» υπογράμμισε τη δέσμευση της Περιφέρειας Κρήτης να συνεχίσει τις παρεμβάσεις της για την προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τη μηδενική ανοχή σε κάθε μορφή βίας, μετατρέποντας το τέλος των δράσεων σε αφετηρία ουσιαστικής συνέχειας.

