Με καταγωγή από την Κρήτη, βιώματα που απλώνονται από τη Γερμανία μέχρι το Σαν Φρανσίσκο και μια σπάνια, αυθεντική δωρικότητα στην ερμηνεία της, η Εμμανουέλα Νινιράκη αποτελεί μία από τις πιο ξεχωριστές και ουσιαστικές φωνές της σύγχρονης ελληνικής μουσικής σκηνής. Χθες βρέθηκε επί σκηνής στη Νεάπολη για μια ιδιαίτερη βραδιά μελοποιημένης αντιπολεμικής ποίησης, ενόψει όμως του πλούσιου προγράμματος που ακολουθεί, η Εμμανουέλα Νινιράκη μιλά στη “Νέα Κρήτη” και το neakriti.gr για τη δύναμη της μουσικής σε περιόδους παγκόσμιας αναταραχής.
Σε μια ειλικρινή συζήτηση, η τραγουδοποιός μοιράζεται τις σκέψεις της για την κοινωνική ευθύνη του καλλιτέχνη, τις προκλήσεις της γυναικείας εκπροσώπησης και το πώς διεκδικεί κανείς τον δικό του αυθεντικό χώρο στη μουσική.
* Στη Νεάπολη (σ.σ. η συναυλία έγινε χθες το βράδυ) αφιερωθήκατε στην αντιπολεμική ποίηση. Σε μια εποχή έντονων παγκόσμιων αναταράξεων, πιστεύετε ότι είναι ευθύνη της τέχνης να στέκεται απέναντι στη βία και τον πόλεμο;
«Βέβαια και είναι ευθύνη της τέχνης να μιλά για όσα πληγώνουν την κοινωνία μας και να δείχνει προς τη φωτεινή πλευρά του δρόμου, σαν φάρος. Αλίμονο αν στέκεται αμίλητη και φοβισμένη μπροστά στην απανθρωπιά, μπροστά στα δεινά της ανθρωπότητας. Τότε το σκοτάδι θα κερδίσει και τι θ’ απογίνουμε μετά;».
* Στη δισκογραφία σας βλέπουμε μια βαθιά αγάπη για τον ποιητικό λόγο, από τον Λαπαθιώτη μέχρι τον Αργύρη Χιόνη. Τι είναι αυτό που σε ελκύει στη μελοποιημένη ποίηση;
«Οι επιλογές μου ακολουθούν μόνο έναν κανόνα: αρκεί κάτι να με συγκινήσει, να με κάνει να “ξεκουνηθώ” συναισθηματικά και να με εμπνεύσει. Θέλω, όταν λέω ένα τραγούδι, οι στίχοι να μιλάνε μέσα μου, γιατί μόνο τότε θα μπορέσω να το υπερασπιστώ και να επικοινωνήσω την ιστορία του. H ποίηση είναι μια πολύ περιεκτική μορφή λόγου, μοιάζει με τριαντάφυλλο, εκεί που νομίζεις ότι είναι τρυφερή, σε τσιμπάνε τα αγκάθια της».
* Υπογράφετε και εκτελείτε ζωντανά τη μουσική για τη θεατρική παράσταση “Λούης Τίκας - Ο βασιλιάς της Ασίνης” (8 και 9 Σεπτεμβρίου). Πώς προσεγγίσατε συνθετικά μια τόσο βαριά ιστορική μορφή, σύμβολο του εργατικού αγώνα και της μετανάστευσης;
«Δεν ξέρω αν υπάρχει “σωστός” τρόπος να προσεγγίσεις ένα τέτοιο θέμα, νομίζω το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να αφήσεις την ιστορία να σε καθοδηγήσει, να σε συγκινήσει και από την αλήθεια της να αντλήσεις θάρρος και να γίνεις πιο ικανός να αναμετρηθείς με τις αξίες ενός τέτοιου αγώνα. Για μένα είναι η πρώτη φορά που υπογράφω - μαζί με τον Χάρη Μανουσάκη - πρωτότυπη μουσική για θέατρο, και η δημιουργία αυτού του υλικού ήταν μια διαδικασία πολύ εσωτερική και δημιουργική».
«Ο χώρος λοιπόν δεν υπάρχει, έτσι ελεύθερος και διαθέσιμος. Καθένας καλλιτέχνης από εμάς διεκδικεί και δημιουργεί - μια σταλίτσα - χώρο για να ανθίσει ο δικός του προσωπικός καρπός, η δική του μοναδική αλήθεια και έκφραση»
* Ολοκληρώσατε μόλις τις εμφανίσεις σας στο Φεστιβάλ “Γυναίκες”. Πώς αντιλαμβάνεστε τη γυναικεία ματιά και αφήγηση στη σύγχρονη ελληνική μουσική σκηνή;
«Ως γυναίκα, εργαζόμενη στον χώρο της τέχνης, θα έλεγα ότι - όπως και σε κάθε επαγγελματικό χώρο - υπάρχουν ακόμη εργασιακά στερεότυπα και δυσκολίες που σχετίζονται με το φύλο. Το Φεστιβάλ “Γυναίκες” της Περιφέρειας Κρήτης ήταν μια καλή αφορμή - μέσα από τις εκδηλώσεις του - να ειπωθούν πράγματα σχετικά με τον σεξισμό και την έμφυλη βία, να ενισχυθεί η γυναικεία δημιουργικότητα και να βγει μπροστά η ανάγκη για εργασιακό και κοινωνικό σεβασμό σε όλα τα επίπεδα».
* Αλήθεια, υπάρχει χώρος για αυθεντικές, μη τυποποιημένες φωνές σήμερα;
«Δεν υπάρχει, αλλά νομίζω ποτέ δεν υπήρχε. Πάντα στη μουσική βιομηχανία υπήρχαν “μόδες” που διαμόρφωναν ένα στενό καλλιτεχνικό πλαίσιο, ένα στυλ, το οποίο θα έπρεπε να ακολουθήσει ένας καλλιτέχνης, προκειμένου να είναι αρεστός και να έχει “απήχηση”. Ο χώρος λοιπόν δεν υπάρχει, έτσι ελεύθερος και διαθέσιμος. Καθένας καλλιτέχνης από εμάς διεκδικεί και δημιουργεί - μια σταλίτσα - χώρο για να ανθίσει ο δικός του προσωπικός καρπός, η δική του μοναδική αλήθεια και έκφραση. Με πολύ κόπο και ειλικρίνεια, ο χώρος αυτός μεγαλώνει με τον καιρό και γίνεται ολόκληρος κήπος».
* Στις 20 Σεπτεμβρίου κλείνετε τις καλοκαιρινές σας εμφανίσεις στο κηποθέατρο, συμπράττοντας με τον Παντελή Θαλασσινό και τον συνθέτη Γιώργο Καζαντζή. Τι σημαίνει για μια νέα δημιουργό να μοιράζεται τη σκηνή και το ρεπερτόριο με ανθρώπους που έχουν καθορίσει το ελληνικό τραγούδι;
«Ποιος να μου το ’λεγε, όταν άκουγα τα τραγούδια τους στα 15 μου, ότι θα ερχόταν στον δρόμο μου αυτές οι συνεργασίες; Είναι μεγάλη τιμή και χαρά! Τους εκτιμώ και τους αγαπώ και τους δύο πολύ, έχουν αποτελέσει πηγή έμπνευσης για μένα. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι πια δεν τους εκτιμώ μόνο ως καλλιτέχνες, όταν τους γνώρισα εκτός της μουσικής ιδιότητάς τους, κατάλαβα ότι η ομορφιά της μουσικής τους πηγάζει από αυτό που είναι: ωραίοι άνθρωποι!».
* Γεννηθήκατε στη Γερμανία, σπουδάσατε στη Θεσσαλονίκη, ζήσατε στο Σαν Φρανσίσκο, μένετε στην Κρήτη. Πώς όλες αυτές οι διαφορετικές κουλτούρες και οι γεωγραφικές μετακινήσεις επηρέασαν τον προσωπικό σας ήχο;
«Κάθε βήμα μας πάνω στη γη μάς δίνει και κάτι, μας διαμορφώνει. Σίγουρα, αν δεν είχα αυτά τα βιώματα, η αισθητική μου κατεύθυνση θα ήταν διαφορετική, θα τραγουδούσα αλλιώς κάθε μου τραγούδι, γιατί θα αντιλαμβανόμουν διαφορετικά τον κόσμο».
* Επιλέξατε να επιστρέψετε και να ζήσετε μόνιμα στο Ηράκλειο. Είναι εφικτό για έναν καλλιτέχνη σήμερα να κάνει πρωτογενή και ποιοτική τέχνη έχοντας ως βάση την περιφέρεια και όχι την Αθήνα;
«Όπου κι αν ζεις είναι δύσκολο να κάνεις τέχνη, μερικές φορές μοιάζει σχεδόν ακατόρθωτο να παρουσιάσεις τη δουλειά σου. Αλλά να που εκεί που νομίζεις ότι όλοι οι δρόμοι είναι κλειστοί, όλο και κάποιος ανοίγει και σε προσκαλεί. Επέλεξα να ζω στην Κρήτη, για να έχω μια καλύτερη ποιότητα ζωής, και ας μετακινούμαι για τις συναυλίες ή τις άλλες μου υποχρεώσεις. Εγώ νιώθω πραγματικά ευγνώμων για όσες καλλιτεχνικές συνεργασίες έχουν έρθει μπροστά μου και δε νιώθω ότι η “περιφέρεια” με κρατάει πίσω».
* Τι κρατάτε από το φετινό “πυκνό” καλοκαίρι και ποια είναι τα σχέδιά σας για το επόμενο δισκογραφικό σας βήμα;
«Ότι μερικές φορές είναι υπέροχο να ανατρέπονται όλα τα σχέδιά σου. Το λέω αυτό, γιατί είχα “αποφασίσει” να μην κάνω πολλές εμφανίσεις αυτό το καλοκαίρι. Αλλά μπροστά στη ζωή, ό,τι και να λέμε περισσεύει και τελικά ήρθαν μπροστά μου υπέροχα projects που μ’ έχουν πάει πολύ παρακάτω δημιουργικά, με ταρακούνησαν και μου υπενθύμισαν γιατί αξίζει να παλεύεις για την τέχνη σου. Έχω ήδη μαζέψει υλικό για τον τρίτο μου δίσκο, με τραγούδια δικά μου και άλλων τραγουδοποιών που αγαπώ, οπότε τον χειμώνα θα αρχίσουμε τις ηχογραφήσεις μας».
Αναλυτικά πληροφορίες για την κάθε παράσταση
17, 18, 19 & 20 Αυγούστου
Μουσικοαφηγηματική παράσταση: Μέχρι να γίνω φως
Η ερμηνεύτρια και δημιουργός Εμμανουέλα Νινιράκη αφηγείται και τραγουδά ένα πρωτότυπο έργο των Βασίλη Γιασλακιώτη και Κώστα Μιχαήλ Μαρή.
Συντελεστές:
Κώστας Μιχαήλ Μαρής: Ποίηση
Βασίλης Γιασλακιώτης: Επιμέλεια κειμένου, συνθέσεις, λύρα λαούτο μαντολίνο,
Νίκος Βογιατζάκης: Ηλεκτρική κιθάρα, αυτοσχεδιασμοί
Διοργάνωση Περιφέρεια Κρήτης | ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ | Έναρξη 21:00
23 & 24 Αυγούστου
Συναυλία με την Εμμανουέλα Νινιράκη στο πλαίσιο του “ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΓΥΝΑΙΚΕΣ”
Η Εμμανουέλα Νινιράκη παρουσιάζει μια μουσική παράσταση που ισορροπεί ανάμεσα στη σύγχρονη δημιουργία και την ελληνική μουσική παράδοση, φωτίζοντας ιστορίες αγάπης, μνήμης και ελευθερίας. Με τη ζεστή και εκφραστική φωνή της, ερμηνεύει τραγούδια από τη δισκογραφική της πορεία, καθώς και αγαπημένες δημιουργίες σημαντικών Ελλήνων συνθετών, μέσα από μια προσωπική και ευαίσθητη καλλιτεχνική προσέγγιση.
Η συναυλία αναδεικνύει τη γυναικεία ματιά στη μουσική δημιουργία και την αφήγηση, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα οικειότητας και συγκίνησης, όπου το παραδοσιακό και το σύγχρονο συνυπάρχουν αρμονικά, προσκαλώντας το κοινό σε μια βραδιά γεμάτη συναίσθημα και αυθεντικότητα.
Συντελεστές:
Τραγούδι – Καλλιτεχνική επιμέλεια: Εμμανουέλα Νινιράκη
Ακουστική κιθάρα – Συνθέσεις – Loops: Χάρης Μανουσάκης
Ηλεκτρική κιθάρα: Νίκος Βογιατζάκης
Βιολί: Επίκουρος Τριανταφυλλίδης
Τύμπανα: Βασίλης Γιασλακιώτης
Ηχοληψία: Νίκος Μπαμπούλης
Με την υποστήριξη της Κοινότητα Νέας Αλικαρνασσού
Διοργάνωση Περιφέρεια Κρήτης | ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ | Έναρξη 21:00
28 Αυγούστου
Συναυλία με την Εμμανουέλα Νινιράκη και τον Γιάννη Κασσωτάκη
Μελοποιημένη Αντιπολεμική ποίηση
Συντελεστές:
Πιάνο: Γιάννης Κιαγιαδάκης
Μπουζούκι: Γιώργης Κοντογιάννης – Κρής
Κλασική Κιθάρα: Δημήτρης Καρβέλης
Διοργάνωση Περιφέρεια Κρήτης και Λαογραφικό Μουσείο Νεάπολης | ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ | Έναρξη 21:00
8 & 9 Σεπτεμβρίου
Θεατρική παράσταση: ΛΟΥΗΣ ΤΙΚΑΣ - Ο βασιλιάς της Ασίνης
Η μορφή του Κρητικού μετανάστη που θυσιάστηκε στο Κολοράντο το 1914, υπενθυμίζει ότι η «χάρις» του ανθρώπου πηγάζει από την αλληλεγγύη και την ιστορική μνήμη. Μέσα από μια δραματοποιημένη αφήγηση και ζωντανή μουσική, αναδεικνύεται η προσωπικότητα και η ζωή του Κρητικού Ηλία Σπαντιδάκη που μετουσιώνει το τραύμα σε αξιοπρέπεια δρώντας ως συλλογικό όν.
Ο Νίκος Ορφανός ενσαρκώνει τον Λούη Τίκα στην πρώτη σκηνική του παρουσίαση στην Ελλάδα σε έναν μονόλογο βασισμένο στην «ανθρωπιά» και στην αλήθεια. Μέσα από πραγματικά γεγονότα – τα λίγα σωζόμενα στοιχεία του παρελθόντος του. Ο ίδιος μετατρέπεται σε έναν αγωγό μνήμης εκπροσωπώντας εκείνους που γοητεύτηκαν από τον «Νέο Κόσμο» αλλά δεν εγκατέλειψαν ποτέ τον «Παλιό». Πρόκειται για μια δραματοποιημένη αφήγηση ως μία ελάσσων Ιλιάδα από την πλευρά των ανθρώπων που ζητούσαν ένα καλύτερο μέλλον. Με μια ερμηνεία που ακροβατεί ανάμεσα στην ανθρωπιά και την ένταση του αγώνα για ένα καλύτερο αύριο.
Συντελεστές της παράστασης:
Δραματουργία, σκηνοθεσία, σκηνικός χώρος: Αντώνης Διαμαντής
Συνεργάτης Σκηνοθέτης: Κατερίνα Χάσκα
Στο ρόλο του Λούη Τίκα: ο Νίκος Ορφανός
Μανώλης Περακάκης / Λοχαγός Καρλ Λίντερφελντ: Γρηγόρης Τζανακόπουλος
Πρωτότυπη μουσική παράστασης και μουσικοί επί σκηνής:
Εμμανουέλα Νινιράκη & Χάρης Μανουσάκης
Στη παράσταση παίρνει μέρος ο Πολιτιστικός & Εκπαιδευτικός Όμιλος «Ερφαλής» Υπεύθυνος χορευτικής ομάδας: Μιχάλης Κορναράκης
Με την οικονομική στήριξη της Περιφέρειας Κρήτης, την αιγίδα της Περιφέρειας Κρήτης και την υποστήριξη του Δήμου Ρεθύμνου
20 Σεπτεμβρίου
Συναυλία: “Εκείνη στην έρωτα”
Ο Παντελής Θαλασσινός και η Εμμανουέλα Νινιράκη τραγουδούν Γιώργο Καζαντζή
Ο σπουδαίος συνθέτης Γιώργος Καζαντζής συναντά επί σκηνής τον αγαπημένο τραγουδοποιό και ερμηνευτή Παντελή Θαλασσινό και τη νέα ερμηνεύτρια και δημιουργό Εμμανουέλα Νινιράκη, σε μια ξεχωριστή μουσική βραδιά αφιερωμένη στη δύναμη του ελληνικού τραγουδιού και της ποίησης.
Η συναυλία περιλαμβάνει αγαπημένες δημιουργίες του Γιώργου Καζαντζή, όπως οι «Μέλισσες», ο «Χειμωνανθός» και το «Ήτανε αέρας», καθώς και τραγούδια από τους νέους του δίσκους «Αινίγματα» και «Blue». Παράλληλα, οι δύο ερμηνευτές παρουσιάζουν επιλογές από τη δική τους δισκογραφική πορεία, συνθέτοντας μια μουσική αφήγηση γεμάτη λυρισμό, ευαισθησία και βαθιά συγκίνηση. Η συνάντηση τριών σημαντικών δημιουργών επί σκηνής αναδεικνύει τη διαχρονική αξία του ελληνικού τραγουδιού και τη δύναμή του να αφηγείται ιστορίες αγάπης, μνήμης και ανθρώπινης εμπειρίας.
Συντελεστές
Ερμηνεία: Παντελής Θαλασσινός
Ερμηνεία: Εμμανουέλα Νινιράκη
Πιάνο – Συνθέσεις: Γιώργος Καζαντζής
Μπουζούκι – Λαούτο: Νίκος Μέρμηγκας
Κιθάρα: Χάρης Μανουσάκης
Τσέλο: Εύη Καζαντζή
Κανονάκι: Μανώλης Κανακάκης
Ηχοληψία: Βαγγέλης Τζαγκαράκης
Διοργάνωση Περιφέρεια Κρήτης | ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ | Έναρξη 21:00
