Με λόγο τρυφερό και ουσιαστικό, το νέο βιβλίο του π. Λίβυου μας καλεί να δώσουμε ξανά χώρο στη χαρά, αφήνοντας πίσω φόβους και ενοχές που τη βαραίνουν. Συνδέει τη χαρά με την ευγνωμοσύνη, την αποδοχή και την αγάπη, δείχνοντας ότι μπορεί να ανθίσει στα μικρά και απλά της καθημερινότητας, λειτουργώντας σαν αντίδοτο στη θλίψη και στην εσωτερική φθορά.
Ένα βιβλίο για τη χαρά
Για τη χαρά που έχουμε παραμελήσει… Για τη χαρά που έχουμε μάθει να συνοδεύουμε με ενοχή. Για τη χαρά που ενώ έχουμε απόλυτη ανάγκη να υπάρχει στην καθημερινότητά μας σαν τρόπος ζωής, εμείς παραγκωνίζουμε.
Σε μια εποχή που είμαστε φορτωμένοι με άγχη κι ευθύνες, το να χαίρεται κανείς θεωρείται κάτι παράταιρο. Κάτι ξένο. Λες και στερώντας απ’ τον εαυτό μας το δικαίωμα να νιώσει χαρά, θα ελαφρύνουμε κάπως τον πόνο του κόσμου…
Το νέο βιβλίο του αγαπημένου μας π. Λίβυου, είναι σαν αγκαλιά. Το διαβάζεις και μαλακώνει την καρδιά σου, και μέσα στη σκληρότητα της εποχής τη γλυκαίνει.
Σαν να ήταν προορισμένο ακριβώς γι’ αυτό τον λόγο
Απογυμνώνει τη χαρά από ενοχές και πεποιθήσεις χρόνων και μας προτρέπει να της δώσουμε χώρο μέσα μας, δίχως φόβο, ώστε να μπορέσει να μας βρει.
Ένιωσα να με παρακινεί, να ζεσταίνει την ψυχή μου και να μου δείχνει πως η χαρά φωλιάζει στα απλά, στα μικρά. Αναδύεται σαν αντίδοτο στον πόνο και τη θλίψη.
Ο π. Λίβυος δεν μας λέει να κλείσουμε τα μάτια στο σκοτάδι, αλλά να επιλέξουμε να μην αφήσουμε το βάρος του να μας λυγίσει… Ταυτόχρονα, κάνει πολύτιμο το απλό και αναγκαίο.
Μας συνδέει τη χαρά με την ευγνωμοσύνη, την αποδοχή, την αγάπη και όλα όσα πηγάζουν από αυτά και γεννούν την ελπίδα.
Η Επιμελήτρια βιβλίων, Άννα Μπλαβάκη γράφει για τον π. Λίβυο, «μας δίνει κομμάτια δικά του μέσα απ’ το βιβλίο. Ξέρετε, μπορούμε να γνωρίσουμε έναν άνθρωπο μέσα απ’ τα γραφόμενά του… Τα βιβλία δεν είναι μόνο χαρτί και μελάνι.
Κι όσοι τον γνωρίζετε μέσα από ομιλίες του θα έχετε βιώσει, όπως κι εγώ, πως πολλές φορές θα πει κάτι και θα με προβληματίσει, θα με κάνει να σκεφτώ, ίσως με πονέσει. Σίγουρα θα ανοίξει μια ρωγμή μέσα μου για να περάσει το φως του… και την αμέσως επόμενη στιγμή, μέσα από το πηγαίο χιούμορ του, θα με κάνει να γελάσω με όλη μου την καρδιά… Κι είναι ευλογία αυτό…
Και ξέρετε, υπάρχει ακόμη μικρό θαύμα στο βιβλίο του…
Όποια σελίδα κι αν κοιτάξεις, ξεφυλλίζοντάς το, έχει κάτι να σου προσφέρει.
Κάτι για να ξαναβρείς τον εαυτό σου, αν τον έχασες.
Κάτι για να απαλύνεις ένα παλιό τραύμα.
Κάτι που θα σε κάνει απλώς να νιώσεις υπέροχα την ώρα που το διαβάζεις…
Και, τελικά, αυτό δεν είναι που χρειαζόμαστε περισσότερο;
Να βρίσκουμε λόγους - μικρούς ή μεγάλους - για να αισθανόμαστε όμορφα».
