Στις 5 Οκτωβρίου, το Κατράκειο Θέατρο Νίκαιας θα πλημμυρίσει από μουσική, αγάπη και προσφορά. Η συναυλία με τίτλο “Διαλέγω Εσένα”, με τη συμμετοχή περισσότερων από 30 καλλιτεχνών, αποτελεί μια έμπρακτη στήριξη των Παιδικών Χωριών SOS και παράλληλα ένα μήνυμα συμπερίληψης. Ο μουσικός και τραγουδιστής Δημήτρης Αϊβαλιώτης και ο παρουσιαστής της βραδιάς Χρήστος Αδαμάκης μιλούν για την αρχική ιδέα και για τη δύναμη μιας επιλογής που μπορεί να κάνει τη διαφορά: Nα βλέπουμε, να ακούμε και να στεκόμαστε με ευαισθησία ο ένας δίπλα στον άλλον. Η συναυλία θα είναι προσβάσιμη και σε κωφούς και βαρήκοους, μέσω της Ελληνικής Νοηματικής Γλώσσας.
* Πώς γεννήθηκε η ιδέα για τη συναυλία “Διαλέγω Εσένα” και ποιο είναι το μήνυμα που θέλετε να περάσει;
Δ.Α.: «Η ιδέα γεννήθηκε από την ανάγκη να κάνω, και στη συνέχεια να κάνουμε μια συναυλία που να έχει ουσία. Γιατί καλά όλα αυτά που έχω κατά καιρούς εγώ προσωπικά στο κεφάλι μου, αλλά όλα είναι αποτέλεσμα ομάδας. Έχοντας μια ευαισθησία στο κομμάτι αυτό χωρίς να χρειάζεται να το προβάλω. Πήρα στο τηλέφωνο τον Χρήστο Αδαμάκη, συνεργάτη πια από την κυκλοφορία του άλμπουμ μας “Χ2”, του είπα την ιδέα μου και μου λέει: “Είμαι μέσα. Πάμε να το οργανώσουμε”. Και φτάσαμε στο σήμερα που όλα σιγά-σιγά παίρνουν την ανάλογη μορφή. Το “Διαλέγω Εσένα” είναι μια επιλογή αγάπης, αποδοχής και προσφοράς. Επιλέγουμε τον άνθρωπο δίπλα μας».
Χ.Α.: «Η απάντησή μου στην πρόταση του Δημήτρη ήρθε χωρίς δεύτερη σκέψη. Σχεδόν αμέσως έγραψα τους στίχους του “Διαλέγω Εσένα”, που τελικά έδωσε το όνομά του σε ολόκληρη τη συναυλία. Από εκεί κι έπειτα, η ιδέα άρχισε να ρολάρει και να μεγαλώνει. Το μήνυμα που θέλουμε να περάσει είναι απλό και ξεκάθαρο. Η προσφορά ξεκινά από μια συνειδητή επιλογή. Να βλέπουμε τον άνθρωπο, να τον ακούμε και να στεκόμαστε δίπλα του. Γιατί, τελικά, μια μεγάλη αλλαγή μπορεί να ξεκινήσει από έναν άνθρωπο που επιλέγει έναν άλλον».
* Περισσότεροι από 30 καλλιτέχνες, δύο χορωδίες, ένα πιάνο και ένα τσέλο ενώνονται για έναν κοινό σκοπό. Τι σημαίνει για εσάς αυτή η μεγάλη συμμετοχή;
Δ.Α.: «Είναι συγκινητικό. Τόσοι διαφορετικοί άνθρωποι αφήνουν για λίγο το “εγώ” και γίνονται ένα “εμείς”. Και αυτό, για μένα, είναι ίσως το πιο δυνατό κομμάτι αυτής της βραδιάς. Δε σου κρύβω πως όλο αυτό είχε το ρίσκο του. Ποιους θα προσεγγίσουμε, ποιοι θα ανταποκριθούν, ποιοι θα είναι φάροι σε όλο αυτό. Πώς θα στηθεί. Μεγάλο βήμα. Σε ένα τεράστιο θέατρο. Αλλά όλα δείχνουν πως ό,τι κάνουμε όλοι, το κάνουμε γι’ αυτόν τον κοινό σκοπό. Τα παιδιά!».
Χ.Α.: «Για μένα, αυτή η συμμετοχή σημαίνει πρώτα απ’ όλα εμπιστοσύνη. Κάθε καλλιτέχνης, κάθε μέλος των χορωδιών και κάθε συντελεστής που είπε “ναι” επέλεξε να προσφέρει τον χρόνο και το ταλέντο του για έναν σκοπό που μας αφορά όλους. Δεν είναι, όμως, ο αριθμός που έχει τη μεγαλύτερη σημασία. Είναι το γεγονός ότι άνθρωποι με διαφορετικές διαδρομές, καλλιτεχνικές ταυτότητες και ευαισθησίες συναντιούνται στην ίδια σκηνή, μέσα σε μια λιτή μουσική συνθήκη. Αυτή η μεγάλη ανταπόκριση μάς συγκινεί, αλλά ταυτόχρονα μας δημιουργεί και ευθύνη. Να τιμήσουμε την εμπιστοσύνη όλων και να δημιουργήσουμε μια βραδιά στην οποία η μουσική δε θα είναι απλώς θέαμα, αλλά μια ουσιαστική πράξη προσφοράς».
* Πώς είναι να δημιουργείς ένα μουσικό πρόγραμμα με τόσο διαφορετικούς καλλιτέχνες, έχοντας ως βάση μόνο ένα πιάνο και ένα τσέλο;
Δ.Α.: «Είναι μια μεγάλη δημιουργική πρόκληση. Στην αρχική μου ιδέα δεν ήξερα ακριβώς αν θα είναι αυτή η συνθήκη ή αν θα είχα ορχήστρα. Το πιάνο είναι το όργανό μου, και σε συνδυασμό με το τσέλο αφήνουν τα τραγούδια και τις φωνές εκτεθειμένα, χωρίς περιττά πράγματα. Κι αυτό κάνει τη μουσική πιο άμεση και πιο αληθινή. Έτσι, συζητώντας με τον Χρήστο, πήραμε τον δρόμο της ακουστικής βραδιάς με ένα πιάνο στην αρχή. Το τσέλο ήταν η αμέσως επόμενη και τελευταία προσθήκη μας. Θέλαμε το αποτέλεσμα να είναι ουσιαστικό, γυμνό, ελεύθερο, και τόσο όσο. Νομίζω θα ανταμείψει το κοινό».
Χ.Α.: «Είναι απαιτητικό, αλλά ταυτόχρονα εξαιρετικά δημιουργικό. Όταν επιλέγεις μια τόσο λιτή μουσική συνθήκη, τίποτα δεν κρύβεται πίσω από τον όγκο μιας μεγάλης ορχήστρας. Στο επίκεντρο μένουν η φωνή, ο στίχος, η ερμηνεία και το συναίσθημα. Κάθε καλλιτέχνης φέρνει τη δική του ταυτότητα και το πρόγραμμα “χτίστηκε” πάνω στο πιάνο και το τσέλο, με στόχο κάθε συμμετοχή να διατηρεί τον ξεχωριστό της χαρακτήρα και, ταυτόχρονα, να αποτελεί οργανικό μέρος ενός ενιαίου συνόλου. Η αρχική μου πρόταση ήταν η συναυλία να στηριχθεί αποκλειστικά στο πιάνο. Στην πορεία προσθέσαμε το τσέλο, το οποίο έγινε ο δεύτερος βασικός πυλώνας της μουσικής ταυτότητας της βραδιάς. Ο Δημήτρης και ο Σταύρος είναι δύο εξαιρετικοί μουσικοί και αισθάνομαι πραγματικά ευλογημένος γι’ αυτή τη συνεργασία».
* Η συναυλία θα είναι προσβάσιμη και σε κωφούς και βαρήκοους, μέσω της Ελληνικής Νοηματικής Γλώσσας. Πόσο σημαντικό είναι για εσάς να μην αποκλείεται κανείς από μια τέτοια βραδιά;
Δ.Α.: «Δε θα υπήρχε περίπτωση να μην προσεγγίσουμε ανθρώπους που ασχολούνται με αυτό το κομμάτι της γλώσσας, για να δώσουμε αυτή τη δυνατότητα. Για μένα ήταν απαραίτητο και προαπαιτούμενο. Δεν μπορείς να μιλάς για συμπερίληψη και ταυτόχρονα να αφήνεις ανθρώπους έξω. Θέλω αυτή η βραδιά να ανήκει πραγματικά σε όλους. Μα σε όλους. Και είμαστε χαρούμενοι που οι δύο κοπέλες, με μεγάλη πείρα σε αυτό το κομμάτι, θα είναι παρούσες επί σκηνής σε όλη τη βραδιά. Πραγματικά είμαι ευγνώμων».
Χ.Α.: «Δε μπορούμε να μιλάμε για προσφορά και συμπερίληψη, αφήνοντας κάποιους ανθρώπους έξω από την εμπειρία. Η προσβασιμότητα δεν είναι μια επιπλέον παροχή, ούτε μια συμβολική κίνηση. Αποτελεί δικαίωμα του κοινού και δική μας ευθύνη ως διοργανωτές. Θέλουμε κάθε άνθρωπος που θα έρθει στο Κατράκειο να αισθανθεί ότι αυτή η συναυλία σχεδιάστηκε και για εκείνον. Γιατί συμπερίληψη δε σημαίνει απλώς να προσκαλείς όλους τους ανθρώπους, σημαίνει να έχεις φροντίσει πραγματικά ώστε όλοι να μπορούν να είναι παρόντες».
* Τι θα ακούσει και τι θα ζήσει ο θεατής που θα βρεθεί στις 5 Οκτωβρίου στο Κατράκειο;
Δ.Α.: «Θα ακούσει αγαπημένα τραγούδια δοσμένα με έναν διαφορετικό τρόπο. Θα δει καλλιτέχνες να συναντιούνται πραγματικά πάνω στη σκηνή. Ίσως και για πρώτη τους φορά. Και αυτό είναι συγκλονιστικό. Μια βραδιά που θα σμίξουμε όλοι. Και κυρίως μια βραδιά που αφορά το παιδί. Θέλω ο καθένας ξεχωριστά να ζήσει μια βραδιά με συναίσθημα, εκπλήξεις και πολύ φως».
Χ.Α.: «Τα τραγούδια θα συνδέονται με κείμενα που μιλούν για την επιλογή, την παρουσία, την αποδοχή και την ανάγκη να στεκόμαστε ο ένας δίπλα στον άλλον. Κάθε καλλιτέχνης θα διατηρεί τη δική του ταυτότητα, αλλά όλες οι συμμετοχές θα αποτελούν μέρη μιας ενιαίας διαδρομής. Περισσότερο από μια σειρά ερμηνειών, θέλουμε ο θεατής να ζήσει μια κοινή εμπειρία. Να διασκεδάσει αρχικά, να συγκινηθεί, να τραγουδήσει, να σκεφτεί και να αισθανθεί ότι η παρουσία του έχει ουσιαστική αξία, γιατί συμβάλλει στη στήριξη των Παιδικών Χωριών SOS. Να φύγει από το Κατράκειο έχοντας κρατήσει όχι μόνο ένα τραγούδι, αλλά και έναν λόγο για να επιλέξει να μη μείνει αμέτοχος».
* Τι θα θέλατε να πάρει μαζί του ο θεατής όταν φύγει από το Κατράκειο εκείνο το βράδυ;
Δ.Α.: «Θα ήθελα να φύγει λίγο διαφορετικός απ’ ό,τι ήρθε. Με ένα συναίσθημα, μια σκέψη, ίσως και με περισσότερη ανάγκη να κοιτάξει τον άνθρωπο δίπλα του. Θα ήθελα επίσης να φύγει χέρι-χέρι. Επειδή είμαι ακόμα ένας ρομαντικός άνθρωπος και έτσι θα γεράσω, θα ήθελα ακόμα και άγνωστοι μεταξύ τους να βγουν από το θέατρο χέρι-χέρι. Χωρίς να πρέπει να σκεφτούν ή να πουν κάτι. Απλά να απλώσουν χέρια και να περπατήσουν. Και με ένα απλό χαμόγελο να χωρίσουν ο καθένας για τον προορισμό του. Χωρίς καμία εξήγηση. Για μένα αυτό θα ήταν η μεγαλύτερη επιτυχία αυτής της βραδιάς. Ρομαντικό μεν, ουσιαστικό δε».
Χ.Α.: «Να φύγουμε από το Κατράκειο όχι μόνο συγκινημένοι, αλλά λίγο πιο πρόθυμοι να σταθούμε δίπλα στον άνθρωπο που μας χρειάζεται. Δε χρειάζονται πάντα μεγάλες κινήσεις για να αλλάξει κάτι. Αν την επόμενη ημέρα ο καθένας μας κοιτάξει λίγο πιο προσεκτικά τον συνάνθρωπό του και επιλέξει να μη μείνει αμέτοχος, τότε η συναυλία θα έχει πετύχει τον βαθύτερο σκοπό της».
* Πείτε μας δυο λόγια για το τραγούδι “Διαλέγω εσένα”, το οποίο γράφτηκε για την ομώνυμη βραδιά.
Δ.Α.: «Ένας στίχος του Χρήστου που μου ενεργοποίησε κάποιες χορδές και κάποια δρομάκια μέσα μου. Το τραγούδι αυτό γράφτηκε για να συμπυκνώσει όλη τη φιλοσοφία αυτής της βραδιάς. Είναι ουσιαστικά μια δήλωση. Μέσα σε έναν κόσμο που συχνά μας χωρίζει, εγώ διαλέγω εσένα. Για ποιο λόγο; Δεν έχει σημασία στην αρχή. Ούτε πρέπει να αξιολογηθεί αμέσως. Η πορεία θα το δείξει. Ο χρόνος. Σαν μάρτυρας που πάντα είναι. Αυτό ναι λοιπόν, όλοι φεύγοντας πιασμένοι χέρι-χέρι να το σιγοτραγουδάνε μέχρι το κατώφλι του σπιτιού τους και ακόμα καλύτερα για πολύ-πολύ καιρό».
Χ.Α.: «Το “Διαλέγω εσένα” γεννήθηκε σχεδόν αμέσως μετά την απόφαση να διοργανώσουμε αυτή τη συναυλία. Όταν του έστειλα τους στίχους, ο Δημήτρης τούς έντυσε με μια βαθιά συγκινητική μουσική, δίνοντάς τους φωνή μέσα από μια πολύ αληθινή ερμηνεία. Το τραγούδι μιλά για τη βαθιά ανθρώπινη ανάγκη να νιώθουμε ότι κάποιος μας βλέπει, μας ακούει και μας επιλέγει πραγματικά, κάθε μέρα. Για μένα ανέκαθεν ήταν σημαντικό, να είμαι η “επιλογή” του άλλου, όπως κι εγώ δείχνω την επιλογή μου. Γι’ αυτό και το τραγούδι έδωσε τελικά το όνομά του σε ολόκληρη τη βραδιά. Επειδή μια προσωπική φράση μπορεί να μετατραπεί σε συλλογική απόφαση».
