Μία ημέρα πριν από τον μεγάλο εορτασμό του Δεκαπενταύγουστου, η Ορθόδοξη Εκκλησία στρέφει το βλέμμα στην Κοίμηση της Θεοτόκου, τιμώντας παράλληλα τη μνήμη του Προφήτη Μιχαία. Η 14η Αυγούστου αποτελεί ημέρα προετοιμασίας για μία από τις σημαντικότερες θεομητορικές εορτές της Χριστιανοσύνης, ενώ το εορτολόγιο δεν περιλαμβάνει κάποιο ευρέως γνωστό όνομα που να γιορτάζει σήμερα.
Σύμφωνα με το εορτολόγιο, σήμερα τιμώνται τα Προεόρτια της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και η μνήμη του Προφήτη Μιχαία.
Τα Προεόρτια της Κοιμήσεως της Θεοτόκου
Η Κοίμηση της Θεοτόκου εορτάζεται κάθε χρόνο στις 15 Αυγούστου και αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες εορτές της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Η παράδοση της Εκκλησίας συνδέει την εορτή με την κοίμηση, την ταφή και τη μετάσταση της Παναγίας στους ουρανούς.
Για τα γεγονότα που ακολούθησαν το τέλος της επίγειας ζωής της Θεοτόκου δεν υπάρχουν αναφορές στην Καινή Διαθήκη. Η σχετική παράδοση διασώζεται μέσα από κείμενα σημαντικών εκκλησιαστικών ανδρών, όπως ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος, ο Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης, ο Μόδεστος Ιεροσολύμων, ο Ανδρέας Κρήτης, ο Γερμανός Κωνσταντινουπόλεως και ο Ιωάννης Δαμασκηνός, καθώς και μέσα από την εκκλησιαστική υμνολογία.
Κατά την εκκλησιαστική παράδοση, η Μαρία, η Θεοτόκος, πληροφορήθηκε από άγγελο ότι πλησίαζε η ώρα της κοίμησής της. Τις τελευταίες ημέρες της προσευχόταν στο Όρος των Ελαιών και προετοιμαζόταν για το τέλος της επίγειας ζωής της.
Καθώς οι Απόστολοι βρίσκονταν διασκορπισμένοι σε διαφορετικά μέρη του κόσμου για να κηρύξουν το Ευαγγέλιο, σύμφωνα με την παράδοση μεταφέρθηκαν θαυματουργικά στα Ιεροσόλυμα. Μοναδικός απών από την κοίμηση και την ταφή της ήταν ο Απόστολος Θωμάς.
Η Παναγία εκοιμήθη, σύμφωνα με την παράδοση, στο σπίτι του Ευαγγελιστή Ιωάννη, όπου διέμενε. Οι Απόστολοι μετέφεραν το νεκροκρέβατό της στον κήπο της Γεθσημανής, όπου και την έθαψαν.
Όταν ο Απόστολος Θωμάς έφτασε τρεις ημέρες αργότερα στον τάφο, σύμφωνα με την παράδοση, δεν βρήκε το σώμα της Παναγίας αλλά μόνο τα εντάφια. Το γεγονός αυτό συνδέθηκε με την πίστη στην ανάσταση και τη μετάστασή της.
Η εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου γιορταζόταν αρχικά στις 13 Αυγούστου, ενώ από το 460 μ.Χ. καθιερώθηκε στις 15 Αυγούστου.
Ο Προφήτης Μιχαίας
Την ίδια ημέρα τιμάται και ο Προφήτης Μιχαίας, ένας από τους λεγόμενους μικρούς προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης.
Ο Μιχαίας έζησε περίπου από το 748 έως το 696 π.Χ., κατά την περίοδο των βασιλέων Ιωάθαμ, Άχαζ και Εζεκία. Καταγόταν από τη Μορασθή, γι’ αυτό και αναφέρεται ως Μιχαίας ο Μορασθίτης, ενώ θεωρείται σχεδόν σύγχρονος του Προφήτη Ησαΐα.
Η προφητεία του αποτελείται από επτά κεφάλαια. Στα πρώτα μέρος της προαναγγέλλεται η καταστροφή της Σαμάρειας, ενώ στη συνέχεια γίνεται αναφορά στην έλευση του Μεσσία. Στα τελευταία κεφάλαια ο Προφήτης στηλιτεύει την απομάκρυνση του λαού από τον Θεό και υπενθυμίζει ποιο θεωρείται το ουσιαστικό καθήκον του ανθρώπου.
Χαρακτηριστικό είναι το μήνυμα που αποδίδεται στον Μιχαία: ο άνθρωπος δεν καλείται απλώς να προσφέρει θυσίες, αλλά να είναι δίκαιος, να αγαπά την ευσπλαχνία και να πορεύεται σύμφωνα με το θέλημα του Θεού.
Το μήνυμα αυτό θεωρείται διαχρονικό και αποτελεί έναν από τους βασικούς άξονες της προφητικής διδασκαλίας του.
Το βιβλίο του Μιχαία, γραμμένο στην εβραϊκή γλώσσα, χαρακτηρίζεται από σαφήνεια και έντονη εκφραστικότητα. Ο Προφήτης εμφανίζεται ιδιαίτερα αυστηρός απέναντι στις παρανομίες και στις αδικίες της εποχής του, γεγονός που, σύμφωνα με την παράδοση, του προκάλεσε διώξεις.
Η μνήμη του Προφήτη Μιχαία τιμάται στις 14 Αυγούστου, παραμονή της μεγάλης εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.
