Ο Όσιος Παναγής ο Μπασιάς, γνωστός και ως Παΐσιος, αποτελεί μία από τις σημαντικότερες πνευματικές μορφές της Κεφαλονιάς και της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Γεννήθηκε στο Ληξούρι το 1801 και προερχόταν από ευκατάστατη και βαθιά θρησκευόμενη οικογένεια, με γονείς τον Μιχαήλ Τυπάλδο – Μπασιά και τη Ρεγγίνα Δελλαπόρτα. Από νεαρή ηλικία διακρίθηκε για την αγάπη του προς τα γράμματα, αποκτώντας γνώσεις Ιταλικών, Γαλλικών και Λατινικών, ενώ παράλληλα εμβάθυνε στη φιλοσοφία και τη θεολογία.
Σε μικρή ηλικία έλαβε το οφίκιο του αναγνώστη και αργότερα εργάστηκε ως δάσκαλος. Ωστόσο, επηρεασμένος από τις διδασκαλίες σημαντικών εκκλησιαστικών προσωπικοτήτων της εποχής, όπως ο Κοσμάς Φλαμιάτος και ο Ευσέβιος Πανάς, εγκατέλειψε τη δημόσια εκπαίδευση και αφοσιώθηκε στην κατ’ οίκον διδασκαλία και στο πνευματικό του έργο. Μετά την απώλεια του πατέρα του, σε ηλικία μόλις 20 ετών, αποφάσισε να ακολουθήσει τον δρόμο της άσκησης και της αφιέρωσης στον Θεό, επηρεασμένος από τα παραδείγματα του Αγίου Γερασίμου και του Αγίου Ανθίμου.
Το 1836 χειροτονήθηκε διάκονος και στη συνέχεια πρεσβύτερος από τον Αρχιεπίσκοπο Κεφαλληνίας Παρθένιο Μακρή, λαμβάνοντας το όνομα Παΐσιος. Αν και δεν επιδίωξε ποτέ μόνιμη ενοριακή θέση, υπηρέτησε με αυταπάρνηση το ποίμνιό του, κυρίως στο εξωκκλήσι του Αγίου Σπυρίδωνος στον Πλατύ Γιαλό. Εκεί συνέρρεαν πλήθη πιστών για να παρακολουθήσουν τη Θεία Λειτουργία και να ακούσουν τα εμπνευσμένα κηρύγματά του. Η ζωή του χαρακτηρίστηκε από αδιάκοπη φιλανθρωπία, ανιδιοτελή προσφορά και αγάπη προς τους αδύναμους, ενώ σύμφωνα με πολυάριθμες μαρτυρίες είχε λάβει το χάρισμα της προόρασης και της προφητείας.
Καθοριστική ήταν και η συμβολή του στη διατήρηση της ορθόδοξης παράδοσης κατά την περίοδο της Αγγλοκρατίας στα Επτάνησα. Υποστήριξε με τον δικό του τρόπο τον αγώνα για την Ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα, την οποία πρόλαβε να δει να πραγματοποιείται το 1864. Λίγα χρόνια αργότερα, οι ισχυροί σεισμοί της Παλλικής κατέστρεψαν το σπίτι του και από τότε φιλοξενήθηκε στην οικία συγγενών του.
Τα τελευταία πέντε χρόνια της ζωής του τα πέρασε καθηλωμένος στο κρεβάτι από σοβαρή ασθένεια. Παρά την ταλαιπωρία του, συνέχισε να δέχεται επισκέπτες, να συμβουλεύει, να ενισχύει πνευματικά και να παρηγορεί τους πιστούς
Η φήμη του εξαπλώθηκε σε ολόκληρη την Κεφαλονιά και πέρα από αυτήν, καθώς πλήθος ανθρώπων μιλούσε για θαυμαστά γεγονότα που αποδίδονταν στις προσευχές και τη χάρη του. Προκειμένου να αποφύγει τον έπαινο και τον κίνδυνο της υπερηφάνειας, ακολούθησε το παράδειγμα άλλων μεγάλων ασκητών, προσποιούμενος συχνά τον απλοϊκό ή και τον σαλό, γεγονός που τον κατατάσσει στη χορεία των διά Χριστόν σαλών Αγίων.
Τα τελευταία πέντε χρόνια της ζωής του τα πέρασε καθηλωμένος στο κρεβάτι από σοβαρή ασθένεια. Παρά την ταλαιπωρία του, συνέχισε να δέχεται επισκέπτες, να συμβουλεύει, να ενισχύει πνευματικά και να παρηγορεί τους πιστούς. Κοιμήθηκε το 1888 και η κηδεία του εξελίχθηκε σε πάνδημο γεγονός, με πλήθος λαού να τον αποχαιρετά. Το 1976 πραγματοποιήθηκε η ανακομιδή των λειψάνων του, ενώ το 1986 αναγνωρίστηκε επίσημα ως Άγιος από το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Τα ιερά λείψανά του φυλάσσονται μέχρι σήμερα στον ναό του Αγίου Σπυρίδωνος στο Ληξούρι.
Ανάμεσα στις πιο γνωστές διηγήσεις που συνδέονται με τον Άγιο Παναγή Μπασιά ξεχωρίζει μία συγκλονιστική μαρτυρία, η οποία διασώθηκε από τον Γεράσιμο Δρακόπουλο. Σύμφωνα με την αφήγηση, σε πλούσια οικογένεια του Αργοστολίου δύο αδέλφια πέθαναν σε νεαρή ηλικία από ξαφνική ασθένεια. Η μητέρα τους, παρά την αρχική βαθιά πίστη και τη φιλανθρωπική της δράση, μετά τον θάνατο και των δύο παιδιών της στράφηκε με οργή εναντίον του Θεού και απομονώθηκε από όλους.
Ο Παπά-Μπασιάς επισκέφθηκε το σπίτι της και, ύστερα από ένα γεγονός που η ίδια θεώρησε θαυμαστό, της αποκάλυψε ότι ο Θεός είχε επιτρέψει τον φυσικό θάνατο των παιδιών της για να αποτρέψει ένα πολύ πιο τραγικό τέλος. Όπως της φανερώθηκε, τα δύο αδέλφια είχαν ερωτευτεί την ίδια γυναίκα και επρόκειτο στο μέλλον να αλληλοσκοτωθούν. Η αποκάλυψη αυτή συγκλόνισε τη γυναίκα, η οποία μετανόησε και επέστρεψε στην προηγούμενη ζωή προσφοράς, πίστης και αγάπης προς τον συνάνθρωπο.
Ακολουθεί το αφιέρωμα της εκπομπής "Ορθοδοξία και Βιωματικές Εμπειρίες", των στελεχών, αποφοίτων και φίλων του Ενοριακού Νεανικού Έργου του Ιερού Ναού Αγίου Νείλου Πειραιώς. Η εκπομπή αυτή που ακούτε, μεταδόθηκε την 7η Ιουνίου 2014 από τoν ραδιοφωνικό σταθμό "Πειραϊκή Εκκλησία 91,2fm":
