Ο «Χαρταετός της Ελπίδας» δεν είναι απλώς μια σχολική δράση. Είναι μια ιδέα που χρόνο με τον χρόνο μετατρέπεται σε γέφυρα επικοινωνίας, σε κοινό όραμα, σε συλλογική πτήση. Η εκπαιδευτικός Αγγελική Μαλλιαρού, αναπληρώτρια στο 70ό Νηπιαγωγείο Ηρακλείου και δημιουργός της πρωτοβουλίας, αποκάλυψε στο neakriti.gr τη φετινή ιδέα, η οποία δίνει ένα νέο, βαθύτερο νόημα στη δράση.
«Φέτος έχει “φωνή” ο χαρταετός μας, καθώς τα παιδιά έγιναν τα ίδια ελπίδα. Δεν μείναμε μόνο στην ιδέα, αλλά μέσα από δράσεις εθελοντισμού στα σχολεία τους μάς έστελναν φωτογραφίες και ζωγραφιές από τις πράξεις τους», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Μια κοινή πτήση Ελλάδας και Κύπρου
Η ιδέα του «Χαρταετού της Ελπίδας» γεννήθηκε με έναν ξεκάθαρο στόχο: να ενώσει σχολεία της Ελλάδας και της Κύπρου μέσα από μια κοινή δημιουργική πράξη. Ένα σύγχρονο «γαϊτανάκι» συνεργασίας, που ταξιδεύει συμβολικά από τόπο σε τόπο. Φέτος, για τέταρτη χρονιά, συμμετείχαν 82 σχολεία, αποδεικνύοντας ότι η ελπίδα μπορεί να γίνει γέφυρα επικοινωνίας και συλλογικής έκφρασης.
►Διαβάστε επίσης: Ο χαρταετός της ελπίδας: Ένα συμβολικό μήνυμα από τα παιδιά για το μέλλον - «Όλοι μαζί θα φωτίζουμε με ελπίδα τη σκοτεινή δικαιοσύνη»
«Κεντρικός πυρήνας της δράσης είναι η κατανόηση της ελπίδας όχι ως αφηρημένη έννοια, αλλά ως προσωπική στάση ζωής. Τα παιδιά καλούνται να αντιληφθούν ότι μέσα από απλές καθημερινές πράξεις – συνεργασία, καλοσύνη, σεβασμό – μπορούν να γίνουν οι ίδιοι φορείς αλλαγής.
Η ελπίδα, όπως εξηγεί η ίδια, δεν γεννιέται από λόγια, αλλά από πράξεις. Μεγαλώνει όταν τη μοιραζόμαστε και δυναμώνει όταν γίνεται συλλογική υπόθεση», όπως λέει στο neakriti.gr η κ. Μαλλιαρού.
►Διαβάστε επίσης: Αγγελική Μαλλιαρού: Τι αποκαλύπτει στο neakriti.gr η δημιουργός του «Χαρταετού της Ελπίδας» - Πώς γεννήθηκε η ιδέα
Ο συμβολισμός του χαρταετού
«Ο χαρταετός επιλέχθηκε ως σύμβολο γιατί πετά ψηλά, όπως τα όνειρα και οι αξίες μας. Χρειάζεται άνεμο για να σηκωθεί, όπως η ελπίδα χρειάζεται πίστη. Κρατιέται από ένα νήμα, όπως οι άνθρωποι συνδέονται με δεσμούς συνεργασίας και αλληλεγγύης. Και όπως ο χαρταετός δεν μπορεί να πετάξει χωρίς πολλά χέρια να τον στηρίζουν, έτσι και η ελπίδα απογειώνεται μόνο μέσα από συλλογική προσπάθεια», τονίζει η ίδια.
Μια ιδέα σε κοινή πτήση καρδιάς
Φέτος, η δράση απέκτησε και φωνή μέσα από τη φράση: «Γίνομαι ελπίδα για τον κόσμο όταν… υπερασπίζομαι, νοιάζομαι, συνεργάζομαι, προσφέρω».
Σύμφωνα με την ίδια τα παιδιά δεν περιορίστηκαν στη θεωρία. Υλοποίησαν δράσεις, κατέγραψαν τις πράξεις τους, έστειλαν φωτογραφίες και ζωγραφιές που αποτυπώνουν φροντίδα, υπευθυνότητα και προσφορά.
Ο φετινός χαρταετός δεν πέταξε μόνο στον ουρανό. Πέταξε μέσα από τις πράξεις των παιδιών
Στην πρωτοβουλία αυτή, πολύτιμη ήταν και η συνεργασία με τη συνάδελφό της από την Κύπρο, Γεωργία Σολωμού, μετατρέποντας – όπως σημειώνει – «μια ιδέα σε κοινή πτήση καρδιάς».
Ο φετινός χαρταετός δεν πέταξε μόνο στον ουρανό. Πέταξε μέσα από τις πράξεις των παιδιών, θυμίζοντας ότι η ελπίδα δεν είναι σύνθημα· είναι επιλογή.
