Η 14η Φεβρουαρίου 2026 είναι το Ψυχοσάββατο της Απόκρεω, μία από τις πιο κατανυκτικές ημέρες του εκκλησιαστικού έτους. Η Ορθόδοξη Εκκλησία καλεί τους πιστούς να μνημονεύσουν τις ψυχές των κεκοιμημένων, να προσφέρουν κόλλυβα και να προσευχηθούν, δημιουργώντας έναν πνευματικό δεσμό ανάμεσα στον κόσμο των ζώντων και εκείνον που «έφυγαν».
Το Σάββατο, στην εκκλησιαστική παράδοση, είναι αφιερωμένο στις ψυχές. Όπως η Κυριακή τιμά την Ανάσταση, έτσι και το Σάββατο γίνεται ημέρα μνήμης, ελπίδας και πνευματικής επικοινωνίας. Στα δίπτυχα της Θείας Λειτουργίας αναγράφονται ονόματα ζώντων και κεκοιμημένων, ως πράξη αγάπης και μεσιτείας.
Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει το Ψυχοσάββατο της Απόκρεω, καθώς προηγείται της Κυριακής της Κρίσεως, υπενθυμίζοντας τη Δευτέρα Παρουσία. Μέσα από τα μνημόσυνα, οι ζωντανοί ζητούν το έλεος του Θεού για τους αγαπημένους τους.
Πώς συνδέονται οι ψυχές των κεκοιμημένων με τους ζωντανούς
Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης αναφερόταν συχνά στη δύναμη της προσευχής για τους κεκοιμημένους και στη μυστική σχέση που διατηρείται ανάμεσα στους δύο κόσμους. Τόνιζε ότι οι ψυχές που βρίσκονται στον Άδη, αν μπορούσαν να ζητήσουν κάτι, θα επιθυμούσαν λίγα ακόμη λεπτά ζωής για να μετανοήσουν.
Οι ζωντανοί, έλεγε, έχουν το μεγάλο δώρο της μετάνοιας, κάτι που οι κεκοιμημένοι δεν μπορούν πλέον να πράξουν μόνοι τους. Γι’ αυτό και προσδοκούν τη βοήθεια των δικών τους ανθρώπων μέσα από τη μνημόνευση και την προσευχή. Όσες ψυχές έχουν συναίσθηση των λαθών τους βιώνουν μετάνοια και αναμένουν την πνευματική ενίσχυση που μπορεί να προσφέρει η αγάπη των ζωντανών.
Κατά τον Άγιο, μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία υπάρχει η δυνατότητα να ωφεληθούν μέσω των προσευχών της Εκκλησίας. Όπως ένας άνθρωπος που έχει πρόσβαση στον βασιλιά μπορεί να μεσολαβήσει για κάποιον υπόδικο, έτσι και εκείνος που είναι κοντά στον Θεό μπορεί, με τη θερμή προσευχή του, να ελαφρύνει τη θέση μιας ψυχής. Οι δεήσεις των πιστών, σύμφωνα με τη διδασκαλία του, μπορούν να προσφέρουν ανακούφιση και πνευματική ανάπαυση σε όσους δεν μπορούν πλέον να αγωνιστούν μόνοι τους.
