Η Ιερά Μονή του Σινά, είναι ένα ελληνοθόρδοξο χριστιανικό μοναστικό κέντρο, με αδιάκοπη πνευματική ζωή, δεκαεπτά αιώνων. Βρίσκεται στον τόπο ακριβώς, όπου ο Μωυσής είδε το όραμα της Αγίας Βάτου, στους πρόποδες του Όρους Σινά, στην κορυφή του οποίου ο Θεός έδωσε στον Μωυσή τις 10 Εντολές. Η ασκητική ζωή στο κέντρο της ερήμου της χερσονήσου του Σινά, αρχίζει από το τέλος του 3ου αιώνα. Στη Μονή ασκήτεψαν και αγίασαν όλους αυτούς τους αιώνες περισσότεροι από 170 επιφανείς Σιναΐτες Άγιοι.
Στο πέρασμα των αιώνων, όχι μόνο απλοί προσκυνητές, αλλά και μεγάλοι θρησκευτικοί και πολιτικοί ηγέτες, έθεσαν υπό την προστασία τους το Μοναστήρι της Αγίας Αικατερίνης: ο Αυτοκράτορας Ιουστινιανός, η Αγία Ελένη, ο ιδρυτής του Ισλάμ, Μωάμεθ, η Μεγάλη Αικατερίνη της Ρωσίας και άλλοι. Τα «Φωτεινά μονοπάτια» επισκέφθηκαν αυτόν τον τόσο σημαντικό θρησκευτικό προορισμό και παρουσιάζουν στους τηλεθεατές την ιστορία της Μονής, τα σημαντικά προσκυνήματα της Αγίας Κορυφής και της Αγίας Βάτου. Το έργο των μοναχών και τη συνύπαρξή τους με τους βεδουίνους. Ιερά κειμήλια και εικόνες που για αιώνες έχουν διαφυλαχθεί στο Σινά και μαρτυρούν την αδιάκοπη πορεία και ακτινοβολία της Μονής, στο πέρασμα του χρόνου.
Ο βίος και τα συγκλονιστικά θαύματα
Η αγία Αικατερίνη γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια στις αρχές του 4ου μ.Χ. αιώνα. Καταγόταν από βασιλική γενιά∙ ήταν απόγονος των Πτολεμαίων, των βασιλέων της Αιγύπτου, και ανήκε σε οικογένεια ιδιαίτερα εύπορη και ένδοξη. Οι γονείς της ήταν ειδωλολάτρες.
Από μικρή ηλικία έδειξε ξεχωριστή κλίση στα γράμματα. Ως τα δεκαοκτώ της χρόνια είχε κατακτήσει σε βάθος την ελληνική και τη ρωμαϊκή παιδεία και επιστήμη. Γνώριζε άριστα τους μεγάλους ποιητές, τον Όμηρο και τον Βιργίλιο, σπούδασε ιατρική και μελέτησε τον Ιπποκράτη και τον Γαληνό. Ακόμη περισσότερο, αφιερώθηκε στη φιλοσοφία, μελετώντας τα έργα όλων σχεδόν των αρχαίων φιλοσόφων. Θαύμαζε τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη και ήταν σε θέση να συνομιλεί με οποιονδήποτε πάνω σε φιλοσοφικά ζητήματα.
Παράλληλα, διδάχθηκε τη ρητορική τέχνη και πολλές γλώσσες. Η μορφωτική της καλλιέργεια ήταν μοναδική για κοπέλα της ηλικίας της στην Αλεξάνδρεια.
ΠΑΡΘΕΝΙΚΗ ΖΩΗ
Η αγία Αικατερίνη ξεχώριζε και για την εξωτερική της ομορφιά. Στην Αλεξάνδρεια όλοι τη θαύμαζαν. Διέθετε και τα τέσσερα στοιχεία που συνήθως εκτιμά ο κόσμος: πλούτο, ομορφιά, μόρφωση και κοινωνική δόξα.
Η μητέρα της, με καθαρά κοσμική σκέψη, μαζί με τους συγγενείς, την πίεζαν καθημερινά να παντρευτεί, ώστε να διατηρηθούν οι τίτλοι και το κύρος της οικογένειας. Εκείνη όμως δεν ήθελε γάμο. Για να αποφύγει την πίεση, προσποιήθηκε ότι συμφωνεί, θέτοντας όμως έναν όρο: ο άνδρας που θα έπαιρνε για σύζυγο έπρεπε να είναι σοφότερος, πλουσιότερος, ωραιότερος και πιο ένδοξος από την ίδια.
Πολλοί μνηστήρες παρουσιάστηκαν, αλλά δεν βρέθηκε κανείς που να συγκεντρώνει όλα τα χαρακτηριστικά που απαιτούσε.
Απελπισμένοι οι γονείς της αποφάσισαν να τη στείλουν σε έναν ασκητή φιλόσοφο, για να τη συμβουλεύσει τι πρέπει να κάνει.
Ο ΑΣΚΗΤΗΣ ΚΑΘΟΔΗΓΕΙ
Ο ασκητής ονομαζόταν Ανανίας. Ήταν άγιος άνθρωπος και ζούσε ασκητικά σε ερημική περιοχή έξω από την πόλη. Μόλις είδε την Αικατερίνη, με το χάρισμα που είχε από τον Θεό, διέκρινε ότι θα γινόταν θερμή Χριστιανή.
Της είπε ότι γνώριζε έναν Νυμφίο, ο οποίος ήταν ασύγκριτα σοφότερος, πλουσιότερος, ωραιότερος και δοξασμένος από την ίδια. Η Αικατερίνη ενθουσιάστηκε και θέλησε να Τον γνωρίσει. Τότε της έδωσε μια εικόνα της Παναγίας που κρατούσε στην αγκαλιά Της τον Χριστό και τη συμβούλεψε να κλειστεί στο δωμάτιό της, να προσευχηθεί όλη τη νύχτα και να παρακαλέσει την Παναγία να της φανερώσει τον Υιό Της.
Ο ΝΥΜΦΙΟΣ ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΡΕΦΕΤΑΙ
Η αγία ακολούθησε πιστά τις οδηγίες του ασκητή. Όλη τη νύχτα προσευχόταν με αγωνία, ώσπου εξαντλημένη αποκοιμήθηκε και είδε όραμα. Είδε την Παναγία να κρατά ως βρέφος τον Χριστό, ο οποίος έλαμπε πιο πολύ και από τον ήλιο. Όταν η Παναγία Τον προέτρεψε να στρέψει το βλέμμα Του στην Αικατερίνη, Εκείνος αρνήθηκε, γύρισε αλλού το πρόσωπό Του και είπε ότι δεν μπορούσε να την κοιτάξει, γιατί ήταν γεμάτη σκοτάδι και ασχήμια, εξαιτίας της πνευματικής της κατάστασης. Αν ήθελε να Τον δει, έπρεπε πρώτα να ζητήσει τη βοήθεια του ασκητή.
Ξύπνησε ταραγμένη και, σχεδόν μέσα στη νύχτα, ξεκίνησε μαζί με μερικές άλλες γυναίκες να συναντήσει τον ασκητή. Όταν έφτασε, έπεσε με δάκρυα στα πόδια του και του διηγήθηκε λεπτομερώς το όραμα.
Ο άγιος ασκητής δεν άφησε την ευκαιρία να πάει χαμένη. Της μίλησε για την χριστιανική πίστη, για τον Χριστό, για την αγάπη και τη θυσία Του για τους ανθρώπους, καθώς και για την αληθινή ευτυχία που βρίσκουν οι ψυχές κοντά Του. Η Αικατερίνη άκουσε με πολλή προσοχή, αγάπησε τον Χριστό και βαπτίστηκε.
ΤΟ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΜΝΗΣΤΕΙΑΣ
Τη νύχτα είδε και πάλι όραμα. Εμφανίστηκαν η Παναγία και ο Χριστός. Αυτή τη φορά ο Χριστός την κοίταξε με αγάπη και, όταν η Παναγία Τον ρώτησε πώς τη βλέπει, απάντησε ότι τώρα έγινε λαμπρή, ένδοξη, πλούσια και πάνσοφη, χωρίς τίποτα από τα παλιά να παραμένει επάνω της. Το σκοτάδι είχε φύγει, η ασχήμια είχε εξαφανιστεί. Και τότε είπε ότι αποφασίζει να την πάρει ως νύφη Του άφθαρτη.
Η αγία είδε τον εαυτό της να πέφτει κάτω με δάκρυα και να λέει: «Υπερένδοξε Δέσποτα, δεν είμαι άξια να δω τη Βασιλεία Σου. Αξίωσέ με μόνο να γίνω ταπεινή δούλη Σου». Τότε η Παναγία έπιασε το δεξί της χέρι και είπε: «Δός της, παιδί Μου, το δαχτυλίδι, για να την μνηστευθείς και να την αξιώσεις της αιώνιας Βασιλείας Σου». Ο Χριστός της φόρεσε στο χέρι ένα ωραίο δαχτυλίδι και της είπε: «Ιδού, σήμερα σε λαμβάνω για νύφη Μου άφθαρτη και αιώνια. Φύλαξε με ακρίβεια αυτή τη συμφωνία και μη δεχτείς ποτέ άλλον επίγειο νυμφίο».
Η αγία Αικατερίνη ξύπνησε και είδε ότι στο δεξί της χέρι φορούσε πραγματικά το δαχτυλίδι.
ΤΟ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΤΗΣ ΕΡΓΟ
Από εκείνη τη στιγμή αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στον Χριστό. Έγινε πιστή μαθήτριά Του και αληθινή απόστολος. Κήρυττε παντού με φλόγα στην καρδιά. Με το παράδειγμα και τη διδασκαλία της οδήγησε πολλούς συμπολίτες της στην πίστη, ιδιαίτερα μορφωμένους και διανοουμένους. Η δράση της επεκτάθηκε και στις γύρω περιοχές της Αλεξάνδρειας.
Ο ΔΙΩΓΜΟΣ
Την εποχή της αγίας Αικατερίνης αυτοκράτορας ήταν ο Μαξέντιος, σκληρός διώκτης των Χριστιανών. Τιμούσε με ζήλο τους ειδωλολατρικούς θεούς και θέλησε να προσφέρει εντυπωσιακή θυσία προς τιμήν τους. Διέταξε να συγκεντρωθούν στην Αλεξάνδρεια άνθρωποι από πόλεις και χωριά και να θυσιάσουν στα είδωλα, με την απειλή ότι όποιος αρνιόταν και προσκυνούσε άλλον Θεό θα τιμωρούνταν βαριά.
Η αγία, βλέποντας τον λαό να τρέχει τρομαγμένος και παρά τη θέλησή του να θυσιάζει στα είδωλα, λυπήθηκε βαθιά. Άρχισε να ενθαρρύνει τους Χριστιανούς να μην αρνηθούν την πίστη τους και ταυτόχρονα προέτρεπε τους ειδωλολάτρες να σταματήσουν τις θυσίες. Πολλοί, συγκινημένοι από την ευγλωττία και την πειθώ της, οδηγήθηκαν στην αληθινή πίστη στον Χριστό.
Στη συνέχεια η αγία παρουσιάστηκε μπροστά στον αυτοκράτορα, ομολόγησε δημόσια την πίστη της και τον έλεγξε για τις πράξεις του. Εκείνος, εξοργισμένος, διέταξε να τεθεί υπό περιορισμό και αυστηρή φρούρηση.
Η ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΡΗΤΟΡΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΚΟ ΤΟΥΣ ΤΕΛΟΣ
Ο αυτοκράτορας κάλεσε στο παλάτι τους διαπρεπέστερους λόγιους, για να συζητήσουν δημόσια με την αγία, ελπίζοντας ότι θα την κατατροπώσουν στον διάλογο και έτσι θα αποδειχθεί ότι η πίστη τους είναι ανώτερη. Οι σοφοί αυτοί ήταν 150. Η συζήτηση ξεκίνησε, αλλά η αγία τους κατανίκησε όλους με τα επιχειρήματά της. Εκείνοι, αναγνωρίζοντας την αλήθεια, πίστεψαν στον Χριστό.
Ύστερα από αυτό οι 150 σοφοί ρίχτηκαν στη φωτιά και μαρτύρησαν για τον Χριστό. Αργά τη νύχτα, όταν ευσεβείς Χριστιανοί πήγαν να περισυλλέξουν τα λείψανά τους, διαπίστωσαν με θαυμασμό ότι, παρότι τα σώματα ήταν νεκρά, παρέμεναν άθικτα. Τα ενταφίασαν με ευλάβεια, δοξάζοντας τη δύναμη του Κυρίου.
ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΚΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ
Ο αυτοκράτορας στη συνέχεια δοκίμασε ποικίλους τρόπους για να μεταπείσει την αγία, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Ξεκίνησε με κολακείες, συνέχισε με βασανιστήρια και μαστιγώσεις. Κατόπιν την έβαλε στη φυλακή για δώδεκα ημέρες, διατάζοντας να μην της δοθεί καθόλου τροφή.
Στο διάστημα αυτό πίστεψαν και μαρτύρησαν η σύζυγος του αυτοκράτορα, ο στρατηλάτης Πορφύριος και διακόσιοι στρατιώτες, των οποίων τη μνήμη η Εκκλησία τιμά την ίδια ημέρα με την αγία Αικατερίνη.
Όταν είδε ότι η αγία παραμένει ακλόνητη, σκέφτηκε έναν φρικτό τρόπο εκτέλεσης: έναν ξύλινο τροχό, γύρω από τον οποίο ήταν στερεωμένα μαχαίρια και αιχμηρά μεταλλικά εξαρτήματα. Όμως, με θαυμαστό τρόπο, η αγία σώθηκε και από αυτό. Τότε ο αυτοκράτορας διέταξε τον αποκεφαλισμό της.
Τα ιερά λείψανά της φυλάσσονται στην Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης, στο όρος Σινά.
