Το νομοσχέδιο ενισχύει τον εθνικό μηχανισμό διαχείρισης κρίσεων και θέτει στο επίκεντρο την ποιοτική αναβάθμιση της δασοπυροπροστασίας, προωθώντας μηχανισμούς επιστημονικής αξιολόγησης, ετήσιο απολογισμό της αντιπυρικής περιόδου και αναβάθμιση της εκπαίδευσης πυροσβεστών και εθελοντών.
Παράλληλα, προβλέπει και την πιστοποίηση των οργανισμών που εμπλέκονται στην πρόληψη και αντίδραση σε πυρκαγιές.
Ο Τζηρίτης υπογραμμίζει ότι για πολλά χρόνια το WWF Ελλάς ζητούσε τη χρησιμοποίηση μεθόδων όπως η προδιαγεγραμμένη καύση - μια τεχνική που έχει εφαρμοστεί διεθνώς ως εργαλείο πρόληψης και διαχείρισης της καύσιμης ύλης στο δάσος - και τη σύνταξη δημοτικών σχεδίων πρόληψης, ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος εκδήλωσης μεγάλων πυρκαγιών και να ενισχυθεί η ασφάλεια των κοινοτήτων.
Το νομοσχέδιο προβλέπει, μεταξύ άλλων, τη θεσμοθέτηση Επιτροπής Αξιολόγησης Μεγάλων Πυρκαγιών, την αναβάθμιση της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού και τη δημιουργία Συστήματος Διοίκησης Συμβάντων. Παρότι αυτά τα βήματα χαρακτηρίζονται σημαντικά, εγείρονται ανησυχίες για την ανάθεση της λήψης αποφάσεων σε ζητήματα υδάτινων και δασικών οικοσυστημάτων αποκλειστικά στο ΥΚΚΠΠ, χωρίς την εμπλοκή εξειδικευμένων φορέων περιβάλλοντος.
Ο Τζηρίτης επισημαίνει ότι η επιτυχής εφαρμογή του νομοσχεδίου θα εξαρτηθεί από τη συνεργασία με επιστημονικούς φορείς, την ενίσχυση της Δασικής Υπηρεσίας, του Οργανισμού Φυσικού Περιβάλλοντος και άλλων αρμόδιων υπηρεσιών, καθώς και από την ορθή σύνδεση με τον Εθνικό Κλιματικό Νόμο και τα εργαλεία που αυτός προβλέπει.
Η θέση των ειδικών είναι ξεκάθαρη: πρέπει όχι μόνο να αντιμετωπίζονται οι πυρκαγιές όταν ξεσπούν, αλλά και να αλλάξει η κουλτούρα διαχείρισης του φυσικού περιβάλλοντος, με έμφαση στην πρόληψη, την εκπαίδευση και την επιστημονική παρακολούθηση - ώστε οι προβλεπόμενες αλλαγές να μην μείνουν «ευχολόγια στα χαρτιά», αλλά να αποδώσουν πραγματικά και μετρήσιμα αποτελέσματα για τα δάση και τις κοινότητες της χώρας.
