Υπάρχει μια εικόνα στους δρόμους του Ηρακλείου που επαναλαμβάνεται σχεδόν καθημερινά και, πέρα από εκνευριστική, είναι ενδεικτική της νοοτροπίας που έχουμε αποκτήσει πίσω από το τιμόνι. Απορριμματοφόρο σταματά για λίγα λεπτά προκειμένου οι εργαζόμενοι της καθαριότητας να αδειάσουν τους κάδους και αμέσως αρχίζει η... συναυλία.
Κόρνες, φωνές, χειρονομίες και οδηγοί που συμπεριφέρονται λες και χάθηκε ο κόσμος επειδή χρειάστηκε να περιμένουν δύο ή τρία λεπτά.
Αλήθεια, τι ακριβώς περιμένουμε να γίνει; Να εξαφανίζονται τα σκουπίδια μόνα τους από τους κάδους; Να γίνεται η αποκομιδή χωρίς να σταματά το απορριμματοφόρο; Ή μήπως θεωρούμε ότι οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα πρέπει να τρέχουν ανάμεσα στα αυτοκίνητα επειδή εμείς βιαζόμαστε;
Στο Ηράκλειο, με τους στενούς δρόμους και τη μεγάλη κυκλοφοριακή πίεση, είναι αυτονόητο ότι η αποκομιδή κάποιες στιγμές θα προκαλέσει μικρές καθυστερήσεις. Αυτό όμως δε δικαιολογεί την επιθετικότητα που βλέπουμε και κυρίως δε δικαιολογεί την απαξιωτική συμπεριφορά απέναντι σε ανθρώπους που κάνουν μια δύσκολη και απαραίτητη δουλειά.
