Υπάρχουν κάποιες μικρές, άτυπες παραδόσεις που δε γράφονται σε πρωτόκολλο, ούτε σε εγκυκλίους και όμως τηρούνται με αξιοθαύμαστη συνέπεια.
Μία από αυτές εντοπίσαμε και φέτος στον Αγιασμό του Δημοτικού Λιμένα Χερσονήσου.
Με το που ολοκληρώνεται ο Αγιασμός, οι μαθητές παραμένουν στις θέσεις τους και οι εκπαιδευτικοί σχηματίζουν τη δική τους σειρά. Ένας-ένας περνούν μπροστά από τον ιερέα για να πάρουν κι εκείνοι τον αγιασμό τους, για “Καλή Χρονιά”.
Την πρώτη φορά μπορεί να μην το παρατηρήσει κανείς. Όταν όμως διαπιστώνεις ότι το ίδιο σκηνικό επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο, σχεδόν με... ευλάβεια, αντιλαμβάνεσαι πως έχει δημιουργηθεί ένα μικρό τελετουργικό.
Και δεν είναι μόνο στον Λιμένα Χερσονήσου. Είναι μια εικόνα που συναντά κανείς σε αρκετά σχολεία: μετά τα παιδιά, έρχεται η σειρά των δασκάλων και των εκπαιδευτικών. Γιατί, προφανώς, η “Καλή Χρονιά” δεν αφορά μόνο τους μαθητές, αφορά και τους εκπαιδευτικούς που παίρνουν στην “πλάτη” τους μια βαριά ευθύνη - να είναι οι δεύτεροι “γονείς”, το ένα μέρος του καίριου τριγώνου “Παιδί-Σχολείο-Οικογένεια”.
