Τα γράφαμε και προχθές για τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, η οποία υποτίθεται ότι είναι η μεγάλη γιορτή της οικονομίας, της επιχειρηματικότητας, της παραγωγής, της εξωστρέφειας και των επενδύσεων. Υποτίθεται.
Γιατί, αν περιδιαβεί κανείς σήμερα τα περίπτερα, εύκολα μπορεί να σχηματίσει την εντύπωση ότι η χώρα δεν οργανώνει οικονομική έκθεση, αλλά τη μεγαλύτερη ετήσια μετακόμιση του ελληνικού Δημοσίου στη Θεσσαλονίκη.
Υπουργεία, οργανισμοί, φορείς, γραμματείες, υπηρεσίες, εποπτευόμενες υπηρεσίες και κάθε λογής κρατική παρουσία καταλαμβάνουν χώρο, στήνουν περίπτερα, μοιράζουν φυλλάδια και παρουσιάζουν στον πολίτη... το κράτος το οποίο ο ίδιος πολίτης ήδη πληρώνει.
Και φυσικά, τα περίπτερα δε λειτουργούν μόνα τους. Ανεβαίνουν υπουργοί, υφυπουργοί, γενικοί γραμματείς, ειδικοί γραμματείς, διευθυντές, σύμβουλοι, συνεργάτες, ιδιαίτερα γραφεία και συνοδείες. Για λίγες μέρες η Αθήνα αδειάζει και η Θεσσαλονίκη αποκτά περισσότερη κυβερνητική πυκνότητα από το Σύνταγμα.
Το ερώτημα όμως παραμένει εξαιρετικά απλό:
Πού ακριβώς βρίσκεται η οικονομία;
Πού είναι οι μεγάλες επιχειρήσεις του εξωτερικού; Πού είναι οι σοβαρές διεθνείς συμφωνίες; Πού είναι οι επενδυτές, οι εμπορικές αποστολές, οι νέες αγορές, οι εξαγωγικές συνεργασίες που θα δικαιολογούσαν τον τίτλο μιας πραγματικά μεγάλης Διεθνούς Έκθεσης;
Υπάρχει βεβαίως και η τιμώμενη Ιαπωνία. Καλοδεχούμενη. Μόνο που ένα ιαπωνικό περίπτερο δεν αρκεί για να δώσει διεθνή χαρακτήρα σε μια διοργάνωση που σε μεγάλο βαθμό θυμίζει εσωτερική έκθεση πεπραγμένων του κρατικού μηχανισμού.
Η ΔΕΘ έχει εξελιχθεί εδώ και χρόνια κυρίως σε πολιτικό γεγονός: ο πρωθυπουργός εξαγγέλλει, οι αρχηγοί κομμάτων απαντούν, οι υπουργοί περιοδεύουν, οι κάμερες ακολουθούν και όλοι επιστρέφουν στην Αθήνα ευχαριστημένοι.
Αν έγιναν και δουλειές, ακόμη καλύτερα. Ίσως λοιπόν ήρθε η ώρα να αποφασίσουμε τι ακριβώς θέλουμε.
Μια Διεθνή Έκθεση Οικονομίας και Επιχειρήσεων; Ή μια ετήσια έκθεση υπουργείων και της ΕΡΤ με λίγη οικονομία για ντεκόρ;
Γιατί, έτσι όπως πηγαίνει, σε λίγο η μεγαλύτερη επιχειρηματική δραστηριότητα της ΔΕΘ θα είναι... τα ξενοδοχεία και τα εστιατόρια που φιλοξενούν τις κυβερνητικές αποστολές.
ΕΡΤ στη ΔΕΘ: Μητσοτάκης πάνω, Μητσοτάκης κάτω...
Και μετά έχουμε την ΕΡΤ. Εκεί το πράγμα στη ΔΕΘ δεν είναι απλώς μεγάλο. Έχει πάρει διαστάσεις... εθνικής κινητοποίησης.
Στούντιο, δημοσιογράφοι, τεχνικοί, συνεργεία, ζωντανές συνδέσεις, ανταποκρίσεις, περίπτερα και ένας ολόκληρος μηχανισμός σε πλήρη ανάπτυξη στη Θεσσαλονίκη. Και τι παρακολουθούμε επί δύο-τρεις μέρες;
Μητσοτάκης πάνω, Μητσοτάκης κάτω.
Ο πρωθυπουργός φτάνει. Ο πρωθυπουργός μπαίνει. Ο πρωθυπουργός περιοδεύει. Ο πρωθυπουργός συναντά. Ο πρωθυπουργός επισκέπτεται περίπτερο. Ο πρωθυπουργός φεύγει από το περίπτερο για να πάει στο επόμενο περίπτερο.
Σε λίγο θα περιμένουμε έκτακτο δελτίο για το αν σταμάτησε στη διαδρομή για καφέ.
Άλλο καλύπτω, άλλο... μονοκαλλιέργεια πρωθυπουργός
Φυσικά η παρουσία του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ είναι είδηση. Και μάλιστα μεγάλη είδηση. Η ομιλία του, τα οικονομικά μέτρα και η συνέντευξη Τύπου οφείλουν να καλυφθούν εκτενώς από τη δημόσια τηλεόραση.
Άλλο όμως καλύπτω την κυβέρνηση και άλλο δίνω την εντύπωση ότι την ακολουθώ από περίπτερο σε περίπτερο με την κάμερα αναμμένη.
Η ίδια η ΕΡΤ αναφέρει ότι αποστολή της είναι η πολυφωνία, η ανεξάρτητη μετάδοση της είδησης και η αντικειμενική ενημέρωση. Και μιλάμε για έναν δημόσιο οργανισμό που προβλέπει περίπου 210 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο μόνο από το ανταποδοτικό τέλος που πληρώνουν νοικοκυριά και επιχειρήσεις.
Άρα, η απαίτηση πρέπει να είναι αντίστοιχη του λογαριασμού.
Ο πολίτης δεν πληρώνει την ΕΡΤ για να βλέπει απλώς ποιος υπουργός μπήκε σε ποιο περίπτερο και ποιος γενικός γραμματέας παρουσίασε ποιο κυβερνητικό πρόγραμμα. Πληρώνει δημόσια τηλεόραση για να του εξηγεί τις εξαγγέλλεται, πόσο κοστίζει, ποιος κερδίζει, ποιος χάνει, τι υποστηρίζει η αντιπολίτευση, τι λέει η αγορά και - κυρίως - τι κρύβεται πίσω από τις ωραίες παρουσιάσεις.
Γιατί δημόσια τηλεόραση χωρίς απόσταση από την εκάστοτε εξουσία δεν είναι καν δημόσια. Είναι απλώς κυβερνητική τηλεόραση που την πληρώνει το κοινό.
Και αυτό, όσο ωραίο κι αν είναι το στούντιο της ΔΕΘ, δε διορθώνεται με καλύτερο φωτισμό.
