Υπάρχει ένα ζήτημα στον ΒΟΑΚ που δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπίζεται σαν κάτι φυσιολογικό.
Η παρουσία πεζών πάνω στον βασικό οδικό άξονα της Κρήτης έχει πάρει ανησυχητικές διαστάσεις και τα περιστατικά των τελευταίων μηνών αποδεικνύουν ότι το πρόβλημα δεν είναι ούτε θεωρητικό ούτε υπερβολή. Ο ΒΟΑΚ είναι ένας δρόμος στον οποίο τα αυτοκίνητα κινούνται με υψηλές ταχύτητες. Ένας πεζός, ιδιαίτερα τις βραδινές ώρες, μπορεί να γίνει αντιληπτός από έναν οδηγό όταν πλέον είναι πολύ αργά. Και τότε η απόσταση ανάμεσα στην απροσεξία και στην τραγωδία μετριέται σε δευτερόλεπτα.
Δεν αρκεί όμως κάθε φορά να μετράμε τραυματίες και νεκρούς και μετά να συνεχίζουμε σαν να μη συνέβη τίποτα. Χρειάζονται μέτρα. Χρειάζεται καλύτερος φωτισμός στα επικίνδυνα σημεία, προστατευτικές παρεμβάσεις, έλεγχοι, σήμανση και κυρίως ασφαλείς εναλλακτικές διαδρομές όπου υπάρχουν οικισμοί κοντά στον ΒΟΑΚ.
Υπάρχει όμως και η ατομική ευθύνη. Δε γίνεται να θεωρεί κάποιος ότι μπορεί να περπατά νύχτα πάνω στον ΒΟΑΚ σαν να βρίσκεται σε έναν δρόμο γειτονιάς. Δεν είναι, και όσο προβληματικός κι αν είναι ο σημερινός δρόμος, παραμένει ένας άξονας με τεράστιους κυκλοφοριακούς φόρτους και μεγάλες ταχύτητες. Τα πρόσφατα περιστατικά πρέπει να χτυπήσουν καμπανάκι σε όλους. Πολιτεία, Δήμους, Τροχαία αλλά και πολίτες. Ας μη χρειαστεί άλλη μία τραγωδία για να ανακαλύψουμε ξανά το αυτονόητο. Ο ΒΟΑΚ χρειάζεται επιτέλους ένα ολοκληρωμένο σχέδιο προστασίας και για τους πεζούς, και το χρειάζεται τώρα.
