Η εικόνα στο Πέραμα Μυλοποτάμου αρχίζει να ξεπερνά τα όρια της ανοχής. Παράνομη στάθμευση στη μέση του δρόμου, οχήματα όπου βολεύει τον καθένα, ακόμη και πάνω στην πλατεία, κάτω από το Αστυνομικό Τμήμα. Και όλα αυτά σαν να αποτελούν πλέον μια απολύτως φυσιολογική καθημερινότητα.
Την ίδια ώρα, οι “κόντρες” και τα μαρσαρίσματα οχημάτων μέσα στην κωμόπολη σηκώνουν στο πόδι ολόκληρη την περιοχή, ιδιαίτερα τις βραδινές ώρες. Θόρυβος, ταχύτητα και συμπεριφορές που, εκτός από ενοχλητικές, μπορούν να γίνουν και επικίνδυνες. Και το ερώτημα είναι απλό: στο Πέραμα όλα καλά;
Γιατί, όταν η παρανομία γίνεται μπροστά στα μάτια όλων και κανείς δε δείχνει να ενοχλείται, τότε δημιουργείται εύλογα η εντύπωση ότι ο καθένας μπορεί να κάνει ό,τι θέλει. Υπάρχουν κανόνες; Υπάρχει έλεγχος; Θα ληφθούν επιτέλους μέτρα πριν συμβεί κάτι σοβαρό; Οι αρμόδιοι οφείλουν να δώσουν απαντήσεις και, κυρίως, να κάνουν αισθητή την παρουσία τους. Διαφορετικά, δικαιολογημένα οι πολίτες θα αναρωτιούνται εάν κάποιοι έχουν ουσιαστικό ρόλο στην εφαρμογή των νόμων ή εάν τελικά περιορίζονται σε ρόλο διακοσμητικό. Το Πέραμα δεν μπορεί να λειτουργεί με τον νόμο του «παρκάρω όπου θέλω» και του «τρέχω όσο θέλω».
Για να δούμε κάποιοι θα ξυπνήσουν από τον ύπνο του δικαίου; Αυτό μπορεί να γίνει αρκεί να κοιτάξουν από το παράθυρο και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε.
