Άραγε... σταμάτησε κανείς να αναρωτηθεί πόσο, εντέλει, μας κοστίζει ο πόλεμος; Φαίνεται στα ράφια του σούπερ-μάρκετ, τις τιμές της βενζίνης που ανεβαίνουν καθημερινά, στην αγανάκτηση του μέσου καταναλωτή και την “ασφυξία” που νιώθουν όσοι πληρώνουν τον οποιοδήποτε ενεργειακό λογαριασμό στο τέλος του μήνα. Αλλά αυτά είναι «μικρά» θα έλεγε κανείς, σταγόνα στο ξεχειλισμένο ποτήρι του έρμου τούτου κόσμου, δε θα έπρεπε να τα σκεφτόμαστε καν. Κι όμως, αυτά τα “ψιλά γράμματα” είναι που εντέλει “βαραίνουν” τον λογαριασμό, ο οποίος βγαίνει... στα 3 δισ. για την Ελλάδα, σύμφωνα με την έρευνα του ΕΒΕΠ (Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Πειραιά), η οποία κυκλοφόρησε χθες.
Τρία δισεκατομμύρια ευρώ σε 6 μήνες
Ας το δούμε λοιπόν ολογράφως μήπως και είναι πιο “εύπεπτο” το νέο. Καλά διαβάσατε, το ελληνικό κράτος εκτιμάται πως έχει χάσει περί τα 3 δισεκατομμύρια ευρώ για τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, μόνο στο πρώτο εξάμηνο που έχει συμπληρώσει. Τι σημαίνει αυτό; 16,6 εκατομμύρια ευρώ κάθε μέρα που περνάει, 11,5 χιλιάδες ευρώ στο λεπτό που σας πήρε να διαβάσετε αυτές τις γραμμές. Δύσκολα βγαίνουν τα “μαθηματικά” στη δίνη του πολέμου που, όπως όλα δείχνουν, μόνο παίρνει, ακριβώς επειδή είναι πόλεμος και μόνο σε αυτούς που τον αρχίζουν δίνει.
Κι όμως, μολονότι η Ελλάδα “θεωρητικά” και περί της πολιτειακής ρητορικής δεν εμπλέκεται στην εμπόλεμη ζώνη, το ΕΒΕΠ γράφει ότι από αυτά τα 3 δισ.: «περίπου 1,5 δισ. ευρώ αφορούν τον πρόσθετο ενεργειακό λογαριασμό, 600 εκατ. ευρώ την απώλεια τζίρου, 500 εκατ. ευρώ το κόστος μεταφορών και εφοδιασμού και 400 εκατ. ευρώ τη δημοσιονομική επιβάρυνση». Κι αν δεν έφτανε αυτό; Απορείτε άραγε ακόμη γιατί ανεβαίνουν οι τιμές, γιατί ο καφές κοστίζει 4 ευρώ, η βενζίνη σύμφωνα με τις τελευταίες μετρήσεις 2,10 ανά λίτρο στα πρατήρια του νησιού και ένα πιτόγυρο πλέον 6 ευρώ; Γιατί η πληθωριστική πίεση δεν έχει υπολογιστεί καν σε αυτά τα 3 δισ. ευρώ. Σε ένα σύνολο, σύμφωνα πάντα με το ΕΒΕΠ, που “αγγίζει” το 1 δισ., με μέρος της να έχει ήδη ενσωματωθεί στο ενεργειακό και επιχειρηματικό κόστος, η πληθωριστική κρίση βαραίνει τον λογαριασμό κατά 231.481 χιλιάδες ευρώ σήμερα και αντίστοιχα 3.858 ευρώ στο λεπτό ξανά που σας πήρε να διαβάσετε αυτήν την πρόταση, μαζί με αυτά που αναφέρθηκαν παραπάνω.
145 δισ. για την Ευρώπη
Ο “λογαριασμός” για την Ευρώπη, επίσης, γίνεται σαφέστατα πολύ χειρότερος, καθώς η ακαθάριστη οικονομική επιβάρυνση για την Ε.Ε. με τη συμπλήρωση του εξαμήνου εκτιμάται στα 145 δισ. ευρώ. Για να καταλάβουμε λίγο την “έκταση” αυτού του ποσού, υπενθυμίζεται πως τα κονδύλια που έστειλε η Ευρωπαϊκή Ένωση στην Ελλάδα, ασχέτως εάν η Πολιτεία έκανε κάτι με αυτές τις ενισχύσεις ή όχι, στο πλαίσιο του Ταμείου Ανάκαμψης, ανερχόταν στα 60 δισ. ευρώ, από το 2022 έως και το 2026 (χορηγήσεις και δάνεια). Εντούτοις, ο πόλεμος, “κόστισε” στην Ευρώπη ό,τι θα κόστιζαν δύο Ταμεία Ανάκαμψης για μία χώρα όπως η Ελλάδα, τα οποία θα μπορούσαν να χρηματοδοτήσουν τη χώρα, θεωρητικά μιλώντας πάντα, από το 2027 έως το 2035, συν 25 δισ. περίσσευμα. Αυτή είναι η εικόνα από τον πόλεμο στον οποίο, όπως επισημαίνεται παραπάνω, η Ευρώπη «δεν εμπλέκεται».
Η Ευρώπη «δεν εμπλέκεται»
Ασχέτως αν οι Patriot βρίσκονται σε απόλυτη ετοιμότητα εδώ και πέντε μήνες, τώρα στη Σούδα μάλιστα, ασχέτως εάν τα ευρωπαϊκά εξοπλιστικά κάνουν βόλτα ανάμεσα σε συγκεκριμένες χώρες “συμμάχους” με τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, ασχέτως εάν έχουν “ανοίξει” τις αμερικανικές βάσεις για να απογειωθούν αμερικανικά αεροσκάφη, ασχέτως τέλος εάν η Ελλάδα, η Γαλλία, η Ιταλία, η Ισπανία και η Ολλανδία έχουν στείλει φρεγάτες και αεροσκάφη στην περιοχή κάποια στιγμή το τελευταίο 6μηνο, η Ευρώπη επιμένει ότι «δεν εμπλέκεται». Και έστω, ας το πιστέψουμε ότι «δεν εμπλέκεται» η Ε.Ε., την ώρα που έχει βαπτιστεί από το Reuters «ο μεγαλύτερος αγοραστής όπλων παγκοσμίως», βάσει της έκθεσης που δημοσίευσε το Ινστιτούτο Έρευνας για τη Διεθνή Ειρήνη της Στοκχόλμης (SIPRI) για το 2026. Παράλληλα, σύμφωνα με την έκθεση πάντα, συνολικά οι ευρωπαϊκές χώρες συγκεντρώνουν πλέον το 28% των παγκόσμιων εξαγωγών όπλων, ποσοστό που είναι περίπου τετραπλάσιο από εκείνο της Ρωσίας και πενταπλάσιο σε σύγκριση με την Κίνα. Η Γαλλία καταλαμβάνει μάλιστα πανηγυρικά τη δεύτερη θέση μεταξύ των μεγαλύτερων εξαγωγέων οπλικών συστημάτων, με μερίδιο 9,8% των παγκόσμιων εξαγωγών. Μα, «δεν εμπλέκεται» επιμένουν οι Ευρωπαϊκοί φορείς και το σεβόμαστε.
“Μόνιμα χαρακτηριστικά” το κόστος
Παράλληλα βέβαια, η ευρωπαϊκή οικονομία αναθεωρεί προς τα κάτω την πρόβλεψη ανάπτυξής της για το 2026 στο 1,1%, ενώ η νέα ενεργειακή διαταραχή θεωρείται βασικός παράγοντας της επιβράδυνσης. Το ΔΝΤ εκτιμά ότι ο πόλεμος μπορεί να αφαιρέσει περίπου 0,5% από το ΑΕΠ της Ευρωζώνης μέσα σε δύο χρόνια. Μόνο η απώλεια κύκλου εργασιών της πραγματικής οικονομικής δραστηριότητας στην Ε.Ε. το εξάμηνο προσεγγίζει τα 30 δισ. ευρώ. Η ζημία προκύπτει από την υποχώρηση της κατανάλωσης, την αναβολή επενδύσεων, το αυξημένο κόστος παραγωγής και τη μειωμένη ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων. Μάλιστα, το ΕΒΕΠ αναγνωρίζει 6 φάσεις σε αυτούς τους μήνες πολέμου. Στην έκτη φάση που βρισκόμαστε, μετά από τη στρατιωτική κλιμάκωση με επανεμφάνιση επιθέσεων του Ιουλίου, η διακοπή του διπλωματικού διαλόγου ανάμεσα στις εμπόλεμες χώρες βρίσκει την παγκόσμια οικονομία αντιμέτωπη με τη νέα απειλή της οικονομικής “D-Day”. Όπως συμπεραίνουν οι ερευνητές, «μετά από 6 μήνες στο “σημείο μηδέν”, κινδυνεύει να δημιουργήσει ένα οικονομικό κόστος στην Ευρώπη με μόνιμα χαρακτηριστικά».
«Θα το κάψουμε, κυρ Στέφανε!»
Έτσι λοιπόν, με ένα “πόνο” και δυσμενή συνέχεια μέλλει να συνεχίσει αυτός ο πόλεμος. Ο λογαριασμός είναι “βαρύς” έστω τώρα που τον βλέπουμε με το κόστος, γιατί κανονικά δε θα έπρεπε να μας κλονίζει ο πληθωρισμός και το “ψαλίδι” στο ΑΕΠ. Η ανθρώπινη απώλεια θα έπρεπε να είναι αρκετή για να σταματήσει ο πόλεμος πριν καν αρχίσει. Έτερον εκάτερον όμως, αγαπητοί αναγνώστες, καθώς στον πολύπαθο τούτο κόσμο δε χωράνε οι ανθρώπινες “ευαισθησίες”. «Αμφιβάλλω αν μπορούμε να καταλήξουμε σε συμφωνία με αυτή τη συμμορία εκεί πέρα, με αυτούς τους άγριους. Σας το λέω, δεν μπορεί να επιτευχθεί καμία συμφωνία», είπε ο Νετανιάχου στον Τραμπ, σύμφωνα με το Reuters χθες.
