Η απάτη σε βάρος της Περιφέρειας Κρήτης δεν είναι μια υπόθεση που αφορά μόνο τους κωδικούς, τους τραπεζικούς λογαριασμούς και τα συστήματα ασφαλείας ενός δημόσιου οργανισμού. Είναι, πάνω απ’ όλα, μια ακόμη υπενθύμιση του πόσο εύκολο είναι πλέον να στηθεί μια ψηφιακή παγίδα και πόσο δύσκολο μπορεί να γίνει να την αναγνωρίσει κανείς εγκαίρως.
Το περιστατικό που περιέγραψε στο Περιφερειακό Συμβούλιο η Γωγώ Μηλάκη είναι χαρακτηριστικό. Χθες το πρωί, όπως ανέφερε στη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου, έλαβε στο κινητό της μήνυμα απάτης, δήθεν από την Τροχαία. Το αναγνώρισε, δεν ακολούθησε τις οδηγίες και δεν έπεσε θύμα. Η ίδια, όμως, έθεσε το αυτονόητο ερώτημα: τι θα γινόταν αν ο παραλήπτης δεν μπορούσε να καταλάβει ότι πρόκειται για απάτη;
«Θα έπεφτε θύμα, όπως έπεσε και η Περιφέρεια Κρήτης», είπε χαρακτηριστικά.
Η ηλεκτρονική απάτη δεν κάνει διακρίσεις. Δεν αφορά μόνο ανθρώπους που «δεν ξέρουν από υπολογιστές», ούτε μόνο όσους δεν είναι εξοικειωμένοι με τις ηλεκτρονικές συναλλαγές. Οι απατεώνες επενδύουν ακριβώς στο να κάνουν την παγίδα να μοιάζει με κάτι απολύτως φυσιολογικό: ένα μήνυμα από μια υπηρεσία, μια ιστοσελίδα τράπεζας, μια ειδοποίηση που ζητά επιβεβαίωση.
Και όσο πιο πειστική γίνεται η απομίμηση, τόσο πιο αδύναμη γίνεται η γραμμή που χωρίζει την προσοχή από την παγίδα.
Γι’ αυτό και η υπόθεση της Περιφέρειας δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί μόνο ως ένα μεμονωμένο περιστατικό οικονομικής ζημίας. Είναι ένα “καμπανάκι” για την ανάγκη διαρκούς εκπαίδευσης, ακόμη και για εκείνους που θεωρούμε ότι «ξέρουν». Γιατί στην ψηφιακή εποχή δεν αρκεί να γνωρίζεις τους βασικούς κανόνες. Πρέπει να είσαι προετοιμασμένος και για την επόμενη μορφή απάτης.
Σήμερα ήταν ένα SMS δήθεν από την Τροχαία. Χθες ήταν μια ιστοσελίδα-κλώνος τράπεζας. Αύριο μπορεί να είναι κάτι που θα μοιάζει ακόμη πιο αληθινό.
