Το καλοκαίρι γεμίζουν οι παραλίες της Κρήτης με κόσμο. Οικογένειες, παρέες, επισκέπτες και ντόπιοι αναζητούν λίγες στιγμές ξεγνοιασιάς δίπλα στη θάλασσα. Δυστυχώς, όμως, όταν ο ήλιος δύει, σε αρκετές ακτές μένει πίσω μια εικόνα που δεν τιμά κανέναν.
Πλαστικά ποτήρια, μπουκάλια, σακούλες, αποτσίγαρα, κουτιά από φαγητό και κάθε λογής σκουπίδια εγκαταλείπονται στην άμμο, λες και κάποιος άλλος έχει υποχρέωση να τα μαζέψει.
Πραγματικά, πόσο δύσκολο είναι να πάρει κάποιος μαζί του μια σακούλα και να μεταφέρει τα απορρίμματά του στον πλησιέστερο κάδο;
Δεν πρόκειται για ζήτημα υποδομών, αλλά για θέμα παιδείας και σεβασμού. Σεβασμού προς το περιβάλλον, προς τους συμπολίτες μας και προς τους εργαζόμενους των Δήμων που κάθε πρωί καλούνται να καθαρίζουν όσα κάποιοι αφήνουν πίσω τους με απόλυτη αδιαφορία.
Η θάλασσα δεν εξαφανίζει τα σκουπίδια. Τα πλαστικά καταλήγουν στο νερό, απειλούν τη θαλάσσια ζωή και επιστρέφουν τελικά σε όλους μας.
Τα αποτσίγαρα παραμένουν για χρόνια στην άμμο, ενώ τα γυαλιά και τα μεταλλικά αντικείμενα μπορούν να προκαλέσουν ακόμη και τραυματισμούς σε μικρά παιδιά. Δεν μπορούμε να μιλάμε για τουρισμό υψηλής ποιότητας, όταν οι εικόνες που αντικρίζουν οι επισκέπτες σε ορισμένες παραλίες θυμίζουν υπαίθριους σκουπιδότοπους.
Η φυσική ομορφιά της Κρήτης δεν είναι ανεξάντλητη και δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένη. Η καθαρή παραλία δεν είναι ευθύνη μόνο του Δήμου. Είναι ευθύνη όλων μας.
Αν ο καθένας φύγει παίρνοντας μαζί του ό,τι έφερε, δε θα χρειάζονται ούτε παράπονα ούτε καταγγελίες.
Η προστασία των ακτών ξεκινά από μια απλή κίνηση, να μην αφήνουμε πίσω μας τίποτα άλλο πέρα από τα ίχνη των βημάτων μας στην άμμο.
