Η παρέμβαση του εντεταλμένου περιφερειακού συμβούλου Τουρισμού Κυριάκου Κώστογλου ανοίγει μια συζήτηση που αναπόφευκτα γεννά προβληματισμό. Σύμφωνα με τα στοιχεία από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Κρήτης, τα οποία παραθέτει, την ώρα που η τουριστική περίοδος βρίσκεται στην κορύφωσή της, στην Κρήτη καταγράφονται 28.756 άνεργοι, ενώ 3.435 εργαζόμενοι από τρίτες χώρες απασχολούνται ήδη στο νησί.
Κυριάκος Κώτσογλου
Το ερώτημα είναι εύλογο: πώς γίνεται ένας τόπος με τόσο μεγάλη τουριστική δραστηριότητα να αναζητά εργαζόμενους στο εξωτερικό, την ίδια στιγμή που δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι εμφανίζονται ως άνεργοι;
Η απάντηση, ωστόσο, δεν μπορεί να είναι μονοδιάστατη. Δεν είναι όλοι οι άνεργοι διαθέσιμοι για όλες τις θέσεις, ούτε όλες οι θέσεις στον τουρισμό είναι ελκυστικές. Η εποχικότητα, το κόστος ζωής και ιδιαίτερα της στέγασης, οι μισθοί, τα ωράρια και οι συνθήκες εργασίας αποτελούν παράγοντες που επηρεάζουν καθοριστικά την επιλογή ενός εργαζομένου.
Από την άλλη, όμως, πως είναι δυνατόν η Πολιτεία να παρακολουθεί παθητικά αυτή την αντίφαση; Αν υπάρχουν χιλιάδες άνεργοι στην Κρήτη και την ίδια στιγμή οι επιχειρήσεις δηλώνουν ότι δε βρίσκουν προσωπικό, προφανώς κάτι δε λειτουργεί σωστά.
Όπως επισημαίνει ο κ.Κώτσογλου, χρειάζεται καλύτερη σύνδεση της ΔΥΠΑ με τις επιχειρήσεις, ουσιαστική τουριστική εκπαίδευση, κίνητρα για την εποχική απασχόληση και, κυρίως, ένα πλαίσιο που θα κάνει την εργασία στον τουρισμό πραγματικά συμφέρουσα για τον εργαζόμενο.
Το θέμα, λοιπόν, δεν είναι «Κρητικοί ή ξένοι εργαζόμενοι», ούτε φυσικά καμία αντιπαράθεση με «σκοτεινή» προέλευση. Το ζήτημα είναι γιατί η Κρήτη δεν μπορεί να αξιοποιήσει το δικό της ανθρώπινο δυναμικό και γιατί η εποχική εργασία έχει πάψει να αποτελεί αυτονόητη επιλογή για ένα σημαντικό μέρος του εγχώριου εργατικού δυναμικού.
Κι αυτό είναι ένα πρόβλημα που απαιτεί πολιτικές απαντήσεις.
