Για ακόμη μία φορά το φετινό καλοκαίρι αποδεικνύεται ζοφερό. «Κάθε πέρυσι και καλύτερα», λέει η λαϊκή σοφία. Όσο κι αν θέλουμε να πιστέψουμε το αντίθετο, τα στατιστικά δείχνουν ότι ο υδράργυρος θέλει να μείνει στο “κόκκινο”. Ο Ιούλιος του 2026 “έψησε” για τα καλά το νησί, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Εκτός από τις φωτιές, σύμφωνα με την Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία θεωρείται ο έκτος θερμότερος μήνας της τελευταίας 16ετίας για την Κρήτη. Ανάλογη εικόνα καταγράφηκε και στην υπόλοιπη χώρα, όπου οι θερμοκρασίες ήταν γενικά υψηλότερες από τον μέσο όρο της περιόδου 2010-2019. Ωστόσο, στην Κρήτη η ζέστη ήταν ιδιαίτερα αισθητή, επιβεβαιώνοντας την ανοδική τάση που παρουσιάζουν οι θερμοκρασίες τα τελευταία χρόνια.
Αυτή η τάση δε φαίνεται να κοπάζει, καθώς ο Αύγουστος μπήκε με κύμα καύσωνα. Σύμφωνα με τις προγνώσεις της ΕΜΥ, η σταδιακή άνοδος της θερμοκρασίας ξεκίνησε από χθες. Έως την Πέμπτη η θερμοκρασία στα ανατολικά ηπειρωτικά αναμένεται να φτάσει τους 37 με 38 βαθμούς Κελσίου.
Θερμοπληξία και ασφυξία
Το “ασφυκτικό” βέβαια της υπόθεσης δε σταματά στη θερμοκρασία, καθώς οι πόλεις της Κρήτης μένουν σε κλοιό αναφυλαξίας λόγω του τουρισμού, ο οποίος μόνο θα κλιμακωθεί με τον ερχομό του Αυγούστου, καθώς το “ρεύμα” των εγχώριων επισκεπτών έρχεται σιγά-σιγά από την πάνω Ελλάδα. Το ίδιο πρόβλημα βέβαια αντιμετωπίζει ολόκληρη η Ευρώπη. Τόσο ο ΟΟΣΑ όσο και το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν επισημάνει ότι η υπερσυγκέντρωση επισκεπτών σε περιορισμένο αριθμό προορισμών αποτελεί μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις για τη βιωσιμότητα του ευρωπαϊκού τουρισμού τα επόμενα χρόνια.
Προσευχηθείτε να βρούμε παραλία
Το ζήτημα είναι πλέον ότι όχι μόνο οι πόλεις, αλλά και κατ’ επέκταση οι παραλίες του νησιού “ασφυκτιούν”, μαζί με τους ντόπιους που προσπαθούν να ξεφύγουν από τη ζέστη. Πλέον, το να πάει κανείς στις δημοφιλείς παραλίες του νησιού, όπως το Ελαφονήσι και ο Μπάλος στα Χανιά ή τα Μάταλα στο Ηράκλειο, είναι... απαγορευτικό, καθώς έχουν μετατραπεί από επίγειος παράδεισος σε “πονοκέφαλο” για όποιον θέλει να κολυμπήσει. Μπορούμε να φτάσουμε στο σημείο να πούμε πως έχει μεταλλαχθεί το... DNA τους από τον υπερτουρισμό. «Όχι πλαστικά σε θάλασσες και ακτές», έλεγε κάποτε η γνωστή διαφήμιση, πλέον δεν υπάρχει ακτή πέραν του πλαστικού. Πόσο ακόμη άραγε θα βασιζόμαστε στα φυσικά κάλλη του νησιού, χωρίς να τα προσέχουμε; Και θα μπει εντέλει, αν όχι φρένο, ένας επιβραδυντής στους τουρίστες στις παραλίες; Γιατί από καύσωνα σε καύσωνα ούτε κόκκος άμμου δε θα μείνει στο νησί έστω λίγο καθαρός για να κολυμπήσουν οι Κρητικοί.
