Δυστυχώς δεν είναι μόνο στην Κρήτη μακάβρια η εργασιακή πραγματικότητα. Ακραίες, απίστευτες κι όμως πραγματικές είναι οι εικόνες εργαζομένων που έρχονται από καταγγελίες σωματείων, οι οποίοι κρύβονται σε φέρετρα, ψυγεία ή παριστάνουν τους πελάτες στις ξαπλώστρες για να μην τους δει η επιθεώρηση εργασίας.
Αυτή είναι η κορυφή ενός παγόβουνου του προβλήματος που αφορά την αδήλωτη και υποδηλωμένη εργασία, την καταστρατήγηση της εργατικής νομοθεσίας και την άνιση μεταχείριση των επιχειρήσεων που λειτουργούν νόμιμα.
Οι «αόρατοι» της αγοράς
Πιο συγκεκριμένα, σε έλεγχο που πραγματοποιήθηκε σε σούπερ μάρκετ, οι επιθεωρητές διαπίστωσαν ότι σχεδόν όλοι οι εργαζόμενοι εμφανίζονταν ως υπεύθυνοι κάποιου τμήματος από τα αλλαντικά και τα ταμεία μέχρι τους διαδρόμους και τα χαρτικά παρότι στην πραγματικότητα εκτελούσαν κανονικά καθήκοντα υπαλλήλων. Στα πιο χαρακτηριστικά περιστατικά που κατέγραψε η Επιθεώρηση Εργασίας συγκαταλέγεται ο έλεγχος σε βιοτεχνία επεξεργασίας ξυλείας, όπου ο εργοδότης φέρεται να υπέδειξε σε εργαζομένους να κρυφτούν μέσα σε φέρετρα προκειμένου να αποφύγουν τον εντοπισμό τους από τους επιθεωρητές.
Ακόμη και σε... ψυκτικούς θαλάμους
Σε άλλη περίπτωση, σε μονάδα παραγωγής τυποποιημένων προϊόντων, εργαζόμενοι βρέθηκαν να κρύβονται σε ψυκτικούς θαλάμους με σκοπό να μην καταγραφούν κατά τη διάρκεια του ελέγχου. Παρόμοια πρακτική διαπιστώθηκε και σε κατάστημα ένδυσης, όπου οι εργαζόμενοι είχαν κρυφτεί στα δοκιμαστήρια, ενώ η ιδιοκτήτρια ισχυριζόταν ότι διαχειριζόταν μόνη της τη λειτουργία της επιχείρησης.
Σωστό ανθρωποκυνηγητό
Αυτή η κατάσταση που καταγγέλλουν τα σωματεία, με εργαζόμενους που κρύβονται σε φέρετρα ή προσποιούνται τους λουόμενους μπορεί να προκαλούν αίσθηση και να γίνονται πρωτοσέλιδα, όμως δεν πρέπει να μας κάνουν να ξεχνάμε την ουσία. Πίσω από κάθε τέτοια ιστορία υπάρχει ένας εργαζόμενος που προσπαθεί να εξασφαλίσει το εισόδημά του και ένας μηχανισμός εκμετάλλευσης που δεν έχει θέση σε μια σύγχρονη ευρωπαϊκή κοινωνία. Η πραγματική επιτυχία δεν θα είναι να αποκαλύπτονται όλο και περισσότερα τέτοια περιστατικά, αλλά να πάψουν να υπάρχουν. Μόνο όταν η τήρηση της εργατικής νομοθεσίας γίνει αυτονόητη για όλους και η αξιοπρέπεια του εργαζομένου προστατεύεται έμπρακτα, θα μπορούμε να μιλάμε για μια αγορά εργασίας που λειτουργεί δίκαια, προς όφελος τόσο των εργαζομένων όσο και των υγιών επιχειρήσεων.
