Ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον ιστορικό αφιέρωμα για τη θρυλική «Συρακούσια», το γιγαντιαίο πλοίο της ελληνιστικής περιόδου που πολλοί ιστορικοί χαρακτηρίζουν ως το πρώτο κρουαζιερόπλοιο στον κόσμο, δημοσίευσε το φινλανδικό μηνιαίο περιοδικό Historia.
Το σχετικό δημοσίευμα απέστειλε στο neakriti.gr ο κ. Γιώργος Θεοδωρόπουλος, από το Ελσίνκι, τον οποίο και ευχαριστούμε για την κοινοποίησή του.
Ακολουθεί το δημοσίευμα:
Ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον αφιέρωμα δημοσίευσε το φινλανδικό μηνιαίο περιοδικό Historia για τη θρυλική «Συρακούσια», το γιγάντιο πλοίο που πολλοί ιστορικοί θεωρούν το πρώτο κρουαζιερόπλοιο στον κόσμο.
Η «Συρακούσια» ναυπηγήθηκε περίπου το 240 π.Χ., κατόπιν εντολής του Ιέρωνα Β΄ των Συρακουσών, ενώ στην κατασκευή και τον σχεδιασμό της καθοριστική ήταν η συμβολή του μεγάλου Έλληνα μαθηματικού, μηχανικού και εφευρέτη Αρχιμήδη.
Με μήκος που υπολογίζεται στα 110 μέτρα, ήταν πιθανότατα το μεγαλύτερο πλοίο της αρχαιότητας. Ήταν τόσο ογκώδες, ώστε κανένα λιμάνι της Σικελίας δεν μπορούσε να το εξυπηρετήσει. Μπορούσε να μεταφέρει περίπου 1.000 τόνους φορτίου, 400 στρατιώτες και 100 επιβάτες, οι οποίοι διέμεναν σε ειδικά διαμορφωμένες καμπίνες.
Οι ανέσεις που προσέφερε ήταν πρωτοφανείς για την εποχή: βιβλιοθήκη, λουτρά με ζεστό νερό, γυμναστήριο, κήπος, ναός αφιερωμένος στην Αφροδίτη, δεξαμενές γλυκού και θαλασσινού νερού, ακόμη και χώροι για άλογα. Για την άντληση των υδάτων χρησιμοποιούνταν ο περίφημος κοχλίας του Αρχιμήδη, μία από τις σημαντικότερες εφευρέσεις του.
Παράλληλα, η «Συρακούσια» διέθετε ισχυρή αμυντική θωράκιση, με πύργους, καταπέλτες και θέσεις παρατήρησης, συνδυάζοντας την πολυτέλεια με τη στρατιωτική ισχύ.
Μετά την ολοκλήρωσή της, ο Ιέρων Β΄ προσέφερε το εντυπωσιακό αυτό πλοίο ως δώρο στον Πτολεμαίο Γ΄ της Αιγύπτου, όπου μετονομάστηκε σε «Αλεξανδρίς». Η φήμη του ήταν τόσο μεγάλη, ώστε ο διάδοχός του, Πτολεμαίος Δ΄, επιχείρησε να κατασκευάσει ένα ακόμη μεγαλύτερο πλοίο, την περίφημη Τεσσαρακοντήρη, η οποία όμως αποδείχθηκε υπερβολικά βαριά και πρακτικά αδύνατο να χρησιμοποιηθεί.
Η «Συρακούσια» αποτελεί ένα μοναδικό επίτευγμα της ελληνικής μηχανικής και ναυπηγικής, αποδεικνύοντας ότι η τεχνολογική ευφυΐα των αρχαίων Ελλήνων βρισκόταν αιώνες μπροστά από την εποχή της.
