Το Μεταναστευτικό αποτελεί αναμφίβολα ένα από τα πιο σύνθετα και δύσκολα ζητήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η Κρήτη και συνολικά η χώρα. Οι συνεχείς αφίξεις, η έλλειψη σχεδιασμού, οι καθυστερήσεις στη λήψη αποφάσεων και το γνωστό “μπαλάκι” των ευθυνών έχουν δημιουργήσει έντονη ανησυχία στις τοπικές κοινωνίες. Είναι απολύτως θεμιτό οι πολίτες να εκφράζουν προβληματισμό, να ζητούν λύσεις και να απαιτούν από την Πολιτεία να διαχειριστεί αποτελεσματικά μια κατάσταση που εδώ και χρόνια εξελίσσεται μπροστά στα μάτια όλων.
Όμως, μαζί με την αγωνία και τον προβληματισμό, εμφανίζεται για ακόμη μία φορά ένα φαινόμενο εξίσου ανησυχητικό. Με αφορμή το Μεταναστευτικό, διάφορα φασιστικά τρολάκια του διαδικτύου βρίσκουν την ευκαιρία να ξεχύσουν μίσος, να καλλιεργήσουν φόβο και να παρουσιάσουν ανθρώπους ως απειλή μόνο και μόνο λόγω της καταγωγής ή του χρώματος του δέρματός τους. Κρύβονται πίσω από πληκτρολόγια και ψεύτικα προφίλ, επιχειρώντας να μετατρέψουν ένα πραγματικό πρόβλημα διαχείρισης σε μια ευκαιρία διάδοσης ρατσιστικών αντιλήψεων.
Το ερώτημα είναι: τι είναι πιο επικίνδυνο ο ρατσισμός ή η άγνοια; Η απάντηση ίσως βρίσκεται στο γεγονός ότι τα δύο συχνά συμπορεύονται. Η άγνοια γεννά προκαταλήψεις και οι προκαταλήψεις τροφοδοτούν τον ρατσισμό.
Όταν κάποιος δε γνωρίζει τα πραγματικά δεδομένα, όταν ενημερώνεται μόνο από συνθήματα και αναρτήσεις μίσους, τότε είναι εύκολο να πιστέψει ότι για όλα φταίει ο “ξένος”. Είναι η πιο εύκολη εξήγηση και ταυτόχρονα η πιο επικίνδυνη.
Αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει να κλείνουμε τα μάτια στα προβλήματα που δημιουργεί η ανεξέλεγκτη μεταναστευτική πίεση. Οι τοπικές κοινωνίες έχουν δικαίωμα να ζητούν ασφάλεια, υποδομές και σχέδιο. Άλλο όμως η κριτική στην πολιτική διαχείριση και άλλο η στοχοποίηση ανθρώπων. Άλλο η ανησυχία και άλλο το μίσος.
Η ιστορία έχει αποδείξει πολλές φορές ότι, όταν οι κοινωνίες αφήνουν τον φόβο να μετατραπεί σε ρατσισμό, στο τέλος χάνουν όλοι.
Η Κρήτη, ένας τόπος που γνώρισε προσφυγιά, ξενιτιά και δύσκολες εποχές, δεν έχει ανάγκη από κηρύγματα μίσους. Έχει ανάγκη από σοβαρότητα, ενημέρωση και λύσεις.
Γιατί τελικά η άγνοια μπορεί να είναι η σπίθα, αλλά ο ρατσισμός είναι η φωτιά που απειλεί να κάψει την κοινωνική συνοχή και απέναντι σε αυτή τη φωτιά δε χωρούν ούτε δικαιολογίες, ούτε σιωπή.
