Κάτι κινείται το τελευταίο διάστημα στο κυβερνητικό “στρατόπεδο”. Όχι απαραίτητα στους αριθμούς, αλλά σίγουρα στην ψυχολογία. Και όσοι παρακολουθούν από κοντά τις κινήσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη, λένε ότι μετά από μια περίοδο εμφανών προβληματισμών και εσωστρέφειας, το κλίμα στο Μέγαρο Μαξίμου μοιάζει να αλλάζει. Οι εξελίξεις στην αντιπολίτευση, οι αλληλοσυγκρουόμενες στρατηγικές των αντιπάλων του και η αδυναμία διαμόρφωσης εναλλακτικής πρότασης εξουσίας φαίνεται να τροφοδοτούν μια νέα αίσθηση πολιτικής αυτοπεποίθησης στο πρωθυπουργικό περιβάλλον. Και όσοι γνωρίζουν τον τρόπο που λειτουργεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης, υποστηρίζουν πως, όταν αισθάνεται ότι ξαναπαίρνει τον έλεγχο του παιχνιδιού, τότε συνήθως ετοιμάζει κινήσεις που αλλάζουν το σκηνικό. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που βλέπουν μπροστά ένα είδος πολιτικού restart στην τελική ευθεία προς τις κάλπες.
Μάιος 2027: Μία κάλπη, μία αναμέτρηση και τέλος
Στο κυβερνητικό “στρατόπεδο” θεωρούν σχεδόν κλειδωμένο ότι οι εθνικές εκλογές θα διεξαχθούν τον Μάιο του 2027.Η Βουλή αναμένεται να ολοκληρώσει τον κύκλο της περί τα τέλη Φεβρουαρίου εκείνης της χρονιάς, ενώ όσοι επένδυσαν σε σενάρια πρόωρης προσφυγής στις κάλπες, μάλλον θα απογοητευτούν.
Σύμφωνα με αυτήν την ανάγνωση, οι συζητήσεις περί πρόωρων εκλογών αξιοποιήθηκαν περισσότερο ως εργαλείο πολιτικής συσπείρωσης παρά ως πραγματικός σχεδιασμός.
Το ίδιο ισχύει και για τα σενάρια διπλών εκλογών. Κυβερνητικά στελέχη εκτιμούν ότι δεύτερη αναμέτρηση δε βρίσκεται καν στο τραπέζι, καθώς θεωρούν ότι μια επαναληπτική προσφυγή στις κάλπες θα μπορούσε να προκαλέσει φθορά αντί για κέρδη.
Το όριο επιβίωσης του Μητσοτάκη είναι το 28,31%
Στο εσωτερικό της Ν.Δ. φαίνεται να έχει διαμορφωθεί ένας ιδιότυπος “πήχης ασφαλείας”.
Το 28,31% των ευρωεκλογών αποτελεί για πολλούς το κατώφλι πολιτικής νομιμοποίησης του Κυριάκου Μητσοτάκη και για την επόμενη ημέρα των εθνικών εκλογών.
Η λογική είναι απλή: εφόσον η Νέα Δημοκρατία κινηθεί σε αντίστοιχα επίπεδα και διατηρήσει περίπου το 1,12 εκατομμύριο ψήφων που είχε στις ευρωεκλογές, τότε δεν τίθεται θέμα αποχώρησης του πρωθυπουργού. Αυτό σημαίνει βέβαια πως εκτιμούν ότι ούτε ο Τσίπρας, ούτε η Καρυστιανού θα μπορέσει να φέρει πίσω στις κάλπες μαζικά όσους επέλεξαν αποχή σε θηριώδη ποσοστά. Αντιθέτως, σε αυτό το σενάριο, ο ίδιος θα αναλάβει πρωτοβουλίες διερεύνησης κυβερνητικής λύσης συνεργασίας.
Και εδώ μπαίνει στο “κάδρο” το ΠΑΣΟΚ.
Το άθροισμα που κάνει πολλούς να χαμογελούν
Υπουργός με βαρύ πολιτικό εκτόπισμα περιγράφει μια εξίσωση που, όπως λέει, μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική τη νύχτα των εκλογών.
Νέα Δημοκρατία κοντά στο 28% και ΠΑΣΟΚ γύρω στο 12%. Άθροισμα περίπου 40%.
Με δεδομένη μια Βουλή οκτώ κομμάτων, το ποσοστό αυτό, σύμφωνα με την ίδια ανάλυση, μπορεί να μεταφραστεί σε άνετη κοινοβουλευτική πλειοψηφία και συνεπώς σε κυβέρνηση συνεργασίας. Ένα σενάριο που μέχρι πριν από λίγα χρόνια θα φάνταζε πολιτική επιστημονική φαντασία. Το ΠΑΣΟΚ δεν απογειώνεται, αλλά δε βυθίζεται, λένε στο Μαξίμου. Στη Χαριλάου Τρικούπη δεν περιμένουν θαύματα, αλλά ούτε και κατάρρευση.
Οι εκτιμήσεις που κυκλοφορούν στους πολιτικούς διαδρόμους τοποθετούν το ΠΑΣΟΚ στην περιοχή του 12%, δηλαδή περίπου στα επίπεδα των τελευταίων εθνικών και ευρωπαϊκών εκλογών. Σε μια τέτοια εξέλιξη, ο Νίκος Ανδρουλάκης θα μπορεί να ισχυριστεί ότι άντεξε τις πιέσεις τόσο από τη Ν.Δ. όσο και από τον χώρο που φιλοδοξεί να εκφράσει ο Αλέξης Τσίπρας. Και κυρίως ότι κράτησε το κόμμα όρθιο σε ένα εξαιρετικά δύσκολο πολιτικό περιβάλλον.
Ο Τσίπρας επιστρέφει, ο ΣΥΡΙΖΑ εξαϋλώνεται
Το πιο ενδιαφέρον κομμάτι του “παζλ” αφορά τον Αλέξη Τσίπρα.
Στο συγκεκριμένο σενάριο θεωρείται δεδομένη η επανεμφάνισή του με όρους και εκλογικά πολύ καλύτερους από τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως είναι τώρα, αλλά και τη διαλυμένη πλέον Νέα Αριστερά. Για να χαρακτηριστεί επιτυχημένη η επιστροφή του πρώην πρωθυπουργού στο Μαξίμου, αλλά και οι αναλυτές που κινούνται γύρω από αυτό το αφήγημα θεωρούν ότι θα πρέπει να κινηθεί μεταξύ του 15% και του 20%, προσεγγίζοντας ή και ξεπερνώντας τις 800.000 ψήφους.
Η μάχη της δεξιάς “πολυκατοικίας”
Στον χώρο δεξιότερα της Ν.Δ. προβλέπονται ανακατατάξεις. Η Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου εμφανίζεται να χάνει σημαντικό μέρος της εκλογικής της δυναμικής και να κινείται στην περιοχή του 4% έως 5%, αρκετά χαμηλότερα από το 9,30% των ευρωεκλογών. Για τη ΝΙΚΗ μιλούν και κάτω από το 3%, ενώ οι “Σπαρτιάτες” έχουν εξαφανιστεί ήδη ή απορροφηθεί.
Η μεταβλητή Καρυστιανού που αλλάζει τις ισορροπίες
Το πιο απρόβλεπτο στοιχείο της εξίσωσης παραμένει η Μαρία Καρυστιανού.
Οι εκτιμήσεις που κυκλοφορούν το τελευταίο διάστημα αποδίδουν στο πολιτικό εγχείρημα της “Ελπίδας” δυναμική που μπορεί να φτάσει από 620.000 έως 700.000 ψήφους.
Εάν επαληθευτούν αυτά τα μεγέθη, τότε θα πρόκειται για έναν από τους ισχυρότερους νέους πόλους του πολιτικού συστήματος, με καθοριστικό ρόλο στο ήδη κατακερματισμένο σκηνικό.
Η επόμενη Βουλή: Οκτώ, ίσως και εννέα παίκτες στο τραπέζι
Αν όλα τα παραπάνω επιβεβαιωθούν, η Βουλή που θα προκύψει μετά τις εκλογές του Μαΐου 2027 θα θυμίζει περισσότερο πολύχρωμο μωσαϊκό παρά δικομματικό πεδίο.
Στη νέα κοινοβουλευτική σύνθεση τοποθετούνται: Νέα Δημοκρατία, ΕΛΑΣ, “Ελπίδα”, ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, Ελληνική Λύση, Πλεύση Ελευθερίας και οπωσδήποτε ένας ακόμη πολιτικός σχηματισμός με αναφορά στον Αντώνη Σαμαρά στο 5% με 7%. Πρόκειται ασφαλώς για ένα σενάριο εργασίας. Για κάποιους, ένα τολμηρό πολιτικό σενάριο. Για άλλους, ένα υπερβολικά αισιόδοξο “γαλάζιο” αφήγημα. Σε κάθε περίπτωση, είναι μια εκδοχή της επόμενης μέρας που ήδη συζητείται έντονα στα πολιτικά παρασκήνια της Αθήνας.
