Στην εποχή που επικρατεί το δίκαιο της προσποιούμενης ισχύος - διότι μόνο προσποιούμενη μπορεί να είναι - δεν υπάρχει λόγος να συζητάμε για λογική και εξέλιξη. Μπορεί το έτος 2026 να έχει προικίσει τον κόσμο με τεχνολογία πέραν της ανθρώπινης φαντασίας, στην πραγματικότητα όμως οι υπερήλικες πολιτικοί αρχηγοί που διεξάγουν πόλεμο επί του παρόντος δεν ξέρουν ούτε ένα απλό τηλέφωνο να χρησιμοποιήσουν. Θα περίμενε κανείς για τέτοιες σημαντικές επικοινωνίες ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ιράν να υπάρχει μία λογική συνέχεια, αλλά το μόνο που υπάρχει πλέον είναι ένας παραλογισμός της ασυνεννοησίας. Προχθές Τετάρτη, ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε σε συνέντευξή του πως το Ιράν έχει συμφωνήσει να μην έχει πυρηνικά όπλα και ότι ο ανώτατος ηγέτης Μοτζτάμπα Χαμενεΐ συμμετέχει στις διαπραγματεύσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο λογαριασμός του παραλόγου
Και ωραία, έστω ότι πιστέψουμε πως το Ιράν “συμφώνησε” να μην έχει πυρηνικά όπλα, είναι αυτό επίτευγμα; Εννοείται πως το Ιράν δεν υπάρχει περίπτωση να τολμήσει να χρησιμοποιήσει τα πυρηνικά που έχει, όπως ούτε το Ισραήλ, ούτε και οι ΗΠΑ. Πώς το ξέρουμε; Διότι πίσω από αυτό το κομφούζιο που υπάρχει στο πολεμικό σκηνικό της Δύσης, η Κίνα έχει τοποθετηθεί μία φορά, χωρίς περιστροφές, στη δική της γραμμή. Παρότι είναι γνωστό ότι οικονομικός της σύμμαχος είναι το Ιράν, η Κίνα ήταν ξεκάθαρη: «Όποιος χρησιμοποιήσει πυρηνικό όπλο θεωρείται άμεσα εχθρός του πλανήτη», άρα και της Κίνας. Αυτό είναι το casus belli που έθεσε ο “γίγαντας” της Ανατολής, μέσω του Κινέζου υπουργού Άμυνας Ντονγκ Ζουν. Με λίγα λόγια και απλά μαθηματικά, η Κίνα είπε ότι θα “εξοντώσει” όποιον χρησιμοποιήσει πυρηνικό όπλο - μάλιστα ο υπουργός Άμυνας τόνισε πως αυτό ισχύει και για το Ιράν.
Συζητά η Δύση, ενώ ο πόλεμος έχει “τελειώσει” ήδη
Είτε ο Τραμπ δεν έχει ενημερωθεί, είτε δεν ξέρει Αγγλικά, γιατί στα Αγγλικά έκανε τη δήλωσή του ο Ντονγκ Ζουν, είτε απλά προσπαθεί να δείξει ότι έχει καταφέρει να φέρει τη “λύση” σε ένα πυρηνικό εχθρό τον οποίο έχει σταματήσει ήδη η Κίνα. Στην πράξη, ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή συνεχίζεται με την αμερικανική ρητορική πως το Ιράν αποτελεί πυρηνική απειλή, την ίδια στιγμή που το Ιράν δεν υπάρχει περίπτωση να χρησιμοποιήσει τα πυρηνικά του. Θα το είχε κάνει ήδη άλλωστε, καθώς το καθεστώς του δεν είναι και τόσο οικολογικά ευαισθητοποιημένο, αν η μεγαλύτερη δύναμη που υπάρχει αυτή τη στιγμή στην παγκόσμια πολεμική σκηνή δεν είχε δηλώσει καθαρά ότι θα καταστρέψει όποιον προσπαθήσει να κάνει πυρηνικό πόλεμο. Τι συζητάμε λοιπόν, κύριε Τραμπ;
