“Έπεφτε” την προηγούμενη εβδομάδα η πλατφόρμα “Κοινωνικός Τουρισμός” της ΔΥΠΑ, τώρα “πέφτει” πρόωρα το “Σπίτι μου ΙΙ” καθώς όπως όλα δείχνουν οι επιδοματικές πολιτικές λίγο “χάνουν” τόσο από την λειτουργικότητά τους όσο από την “απήχηση” που η κυβερνητική ελπίδα ευχόταν να έχουν στον κόσμο. Ήταν ένα πράγμα τα τεχνικά προβλήματα της ΔΥΠΑ, όμως τώρα το “κουτσούρεμα” δύο μηνών στο στεγαστικό επίδομα “Σπίτι μου ΙΙ” που συντελεί ένα αχώνευτο κλίμα στην οικονομική πολιτική των ημερών. Κι έτσι σιγά σιγά ο Έλληνας πολίτης καταλαβαίνει πως όσα χρήματα κι αν μέλει να “πέσουν” το ερχόμενο διάστημα ελέω των εκλογών, δεν θα είναι αρκετά για να σβήσουν από τον χάρτη τον “γκρεμό” της ανισότητας στην Ελλάδα.
Λεφτά υπάρχουν… για συγκεκριμένους
800 εκατ. ευρώ με επιδοματικά “κουπόνια” προικίζει η Ελληνική κυβέρνηση το ερχόμενο διάστημα, καθώς όπως όλα δείχνουν έχει να πέσει “πολύ χρήμα” για να επιτευχθεί η γνωστή τρίτη θητεία. Καθώς η Ελλάδα κρατιέται “αισιόδοξη” απέναντι στην λαίλαπα της γεωπολιτικής σκηνής, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο έχει ήδη κηρύξει συναγερμό για την χώρα στην έκθεσή του. Η φαινομενική “άνοδος” της οικονομίας ετοιμάζεται για προσγείωση, γράφουν χαρακτηριστικά οι φορείς του Ταμείου, καθώς το πλεόνασμα μάλλον δεν είναι αρκετό για να σώσει αυτή την φορά το δημοσιονομικό “κήρυγμα” περί ανάπτυξης. Αν όντως φτάσει η ώρα να δούμε άλλο ένα “κραχ” στο οικονομικό ιστορικό της χώρας, μην περιμένετε να πέσουν οι τιμές. Αγαπητοί αναγνώστες μαζί με το δεύτερο “Κραχ” του 21ου αιώνα, θα έρθουν και οι συνέπειες του μερκαντιλιστικού συστήματος που έχει για τα καλά αναπτυχθεί λιγότερο από 20 χρόνια μετά την οικονομική κρίση του 2008. Τώρα όμως δεν θα μιλάμε για “κρίση” αλλά για οικονομική απογοήτευση, καθώς όταν έρθει ξανά η κρίση θα γίνει στα πλαίσια του γνωστού και πλέον οργιάζοντα φεουδαρχισμού του κεφαλαίου.
Δεν πέφτουν οι τιμές, πέφτει όμως η οικονομία
Αν αποδειχθεί αληθές αυτό που ισχυρίζεται το ΔΝΤ, η Ελλάδα θα έρθει αντιμέτωπη με μία κρίση μακράν χειρότερη από την προηγούμενη. Για να γίνει σαφές τί σημαίνει “φεουδαρχισμός” όσον αφορά την οικονομία, είναι η συσσώρευση του πλούτου στα χέρια συγκεκριμένων ανθρώπων, εταιρειών οι οποίες δεν θα αναδιανέμουν τον πλούτο στον κόσμο αλλά θα προσπαθήσουν να τον τραβήξουν λυσσαλέα προς τα ταμεία τους. Αυτό για τον απλό κόσμο σηματοδοτεί μία ασφυκτική συνάρτηση επιβίωσης: κλιμακωμένες τιμές + “πετσοκομμένοι” μισθοί, ένα φαινόμενο που θα οδηγήσει στην οικονομική εξαθλίωση όλων εκτός από το 1% κεφαλαιούχων που θα κάνουν τα πάντα για να τραβήξουν ακόμη και το τελευταίο λεπτό από την ταλανιζόμενη οικονομική αυτή κατάσταση.
