Πρώτα τακτοποιούνται οι εκκρεμότητες, μετά στήνονται οι κάλπες. Αυτό φαίνεται να είναι το πραγματικό δόγμα του Μεγάρου Μαξίμου, πίσω από τις επίσημες διαβεβαιώσεις περί εξάντλησης της τετραετίας. Παρά τις δημόσιες δηλώσεις για εκλογές το 2027, στο παρασκήνιο η απόφαση δείχνει να έχει ήδη “κλειδώσει”: φθινόπωρο και βλέπουμε.
Το σενάριο για πρόωρη προσφυγή στις κάλπες στις αρχές του καλοκαιριού έπαιξε δυνατά, αλλά τελικά εγκαταλείφθηκε. Όχι από θεσμική ευαισθησία, αλλά επειδή υπάρχουν δουλειές που πρέπει πρώτα να γίνουν.
Πρώτον, η ηγεσία της Δικαιοσύνης. Η θητεία λήγει στο τέλος Ιουνίου και το Μαξίμου δε σκοπεύει να αφήσει τίποτα στην τύχη. Με ανοιχτές υποθέσεις και βαριά πολιτική σκιά, θεωρείται αδιανόητο να μην οριστούν από την παρούσα κυβέρνηση τα πρόσωπα που θα κρατούν το “τιμόνι” του Αρείου Πάγου. Και μάλιστα με τρόπο που να εξασφαλίζει χρόνο και έλεγχο.
Δεύτερον, το Ταμείο Ανάκαμψης. Ο στόχος είναι σαφής: να “κλείσει” μέχρι τον Σεπτέμβριο, ώστε να μη φορτωθεί πολιτικά η κυβέρνηση τυχόν απώλειες δισεκατομμυρίων. Με απλά λόγια, να μη μείνει κανείς να ρωτάει «πού πήγαν τα λεφτά» εν μέσω προεκλογικής περιόδου.
Τρίτον, οι υποκλοπές. Ένα σκάνδαλο που βαραίνει κι ενοχλεί. Το ζητούμενο δεν είναι η πλήρης διαλεύκανση, αλλά η διαχείριση μέχρι... εξαφάνισης από την επικαιρότητα. Μέχρι το φθινόπωρο πρέπει να έχει “κουμπώσει” το αφήγημα ή να έχει θαφτεί επαρκώς.
Τέταρτον, η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης. Εκεί θα παιχτεί το γνωστό έργο: παροχές, υποσχέσεις και “πακέτα” για να μετριαστεί η κοινωνική δυσαρέσκεια. Γιατί, παρά τα κυβερνητικά success stories, η πραγματικότητα για τους πολίτες λέγεται ακρίβεια και διαρκής συρρίκνωση εισοδήματος.
Πέμπτον, το διεθνές σκηνικό. Με την ένταση στον Περσικό Κόλπο και μια εύθραυστη γεωπολιτική ισορροπία, η προσφυγή σε εκλογές θα έμοιαζε με πολιτικό τυχοδιωκτισμό. Ιδίως όταν η χώρα εμπλέκεται, έστω και έμμεσα, σε ευρύτερες στρατιωτικές ισορροπίες.
Έκτον, η Συνταγματική Αναθεώρηση. Μια κορυφαία θεσμική διαδικασία που δε βολεύει να μείνει στη μέση. Όχι γιατί υπάρχει σεβασμός στους θεσμούς, αλλά γιατί αποτελεί εργαλείο πολιτικής αξιοποίησης και αυτό απαιτεί χρόνο.
Ανασχηματισμός: ηρεμιστικό για εσωκομματικές εντάσεις
Στο μεταξύ, στο εσωτερικό της κυβέρνησης η πίεση αυξάνεται. Η Κοινοβουλευτική Ομάδα “βράζει” και το Μαξίμου ετοιμάζει νέο πιο δομικό ανασχηματισμό στα τέλη της άνοιξης ως “βαλβίδα αποσυμπίεσης”. Ένα πολιτικό “λίφτινγκ” που στόχο έχει να ρίξει τους τόνους, χωρίς να αλλάξει την ουσία.
Ο ανασχηματισμός θα συνδυαστεί με το κομματικό συνέδριο του Μαΐου, σε μια προσπάθεια επανασυσπείρωσης και ελέγχου του εσωτερικού μετώπου. Το αν θα πετύχει ή θα αποτελέσει απλώς μια ακόμη επικοινωνιακή κίνηση, μένει να φανεί.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι το εκλογικό ρολόι μετράει αντίστροφα, απλώς όχι ακόμη δημόσια.
