Η επαναφορά του fuel pass, εξαιτίας της ενεργειακής κρίσης που πυροδότησε ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή, δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια επανάληψη της ίδιας αποτυχημένης συνταγής που βιώσαμε και στο παρελθόν...
Οι πολίτες σπεύσαμε μαζικά φυσικά να κάνουμε αίτηση από την πρώτη στιγμή - όχι γιατί πιστεύουμε στο μέτρο, αλλά γιατί δεν έχουμε άλλη επιλογή.
Όταν η ακρίβεια σε “πνίγει”, αρπάζεις ό,τι σου δίνουν, ακόμη κι αν ξέρεις ότι δε φτάνει.
Και κάπου εκεί αποκαλύπτεται όλη η αλήθεια: πρόκειται απλώς για μια πολιτική επιλογή της κυβέρνησης, που επενδύει στην ανάγκη και την αγωνία της κοινωνίας για να συντηρεί την εικόνα ότι “κάτι κάνει”.
Στην πράξη, όμως, ανακυκλώνει επιδόματα που εξανεμίζονται πριν καν φανούν στην τσέπη.
Καμία παρέμβαση στην αγορά. Καμία ουσιαστική μείωση τιμών. Καμία στρατηγική για να μην ξαναζούμε το ίδιο έργο σε κάθε διεθνή κρίση. Αυτό δεν είναι πολιτική στήριξης. Είναι διαχείριση της φτώχειας με επικοινωνιακούς όρους.
