Είναι τουλάχιστον ατυχές, αν όχι προκλητικό, να μετατρέπεται ένας πόλεμος, με ανθρώπινες απώλειες και γεωπολιτική αστάθεια, σε αντικείμενο πρόχειρης τουριστικής ανάλυσης.
Υγιής ανταγωνισμός, όχι αυτό...
Ο τουρισμός δεν μπορεί και δεν πρέπει να λειτουργεί με τη λογική “ο θάνατός σου η ζωή μου”. Μια υγιής τουριστική βιομηχανία βασίζεται στον ανταγωνισμό, στην ποιότητα των υπηρεσιών, στη διαφοροποίηση του προϊόντος και κυρίως στην ελευθερία επιλογής των ταξιδιωτών. Όταν ένας προορισμός κερδίζει επισκέπτες επειδή κάποιος άλλος βρίσκεται σε κρίση, αυτό δεν αποτελεί στρατηγική επιτυχία, αλλά συγκυριακή μετατόπιση της ζήτησης.
Η Κρήτη μπορεί να σταθεί
Η Κρήτη έχει αποδείξει διαχρονικά ότι μπορεί να σταθεί δυναμικά στον παγκόσμιο τουριστικό χάρτη χωρίς να χρειάζεται τις ατυχίες άλλων προορισμών. Η φυσική ομορφιά του νησιού, η ιστορία, η γαστρονομία, ο πολιτισμός και η φιλοξενία των ανθρώπων του είναι στοιχεία που από μόνα τους δημιουργούν ένα ισχυρό τουριστικό brand. Αυτά είναι που πρέπει να προβάλλονται και να ενισχύονται και όχι οι γεωπολιτικές αναταράξεις που πλήττουν άλλες περιοχές.
Επιπλέον, όποιος γνωρίζει στοιχειωδώς πώς λειτουργεί η διεθνής τουριστική αγορά, αντιλαμβάνεται ότι οι πόλεμοι και η αστάθεια σπάνια ευνοούν πραγματικά έναν προορισμό. Αντίθετα δημιουργούν ένα γενικευμένο κλίμα ανασφάλειας που συχνά επηρεάζει ολόκληρες γεωγραφικές ζώνες. Οι ταξιδιώτες, όταν βλέπουν εικόνες έντασης στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, δεν κάνουν πάντα γεωγραφικούς διαχωρισμούς. Πολλές φορές επιλέγουν να ταξιδέψουν αλλού σε πιο ασφαλείς περιοχές της Ευρώπης ή του κόσμου. Γι’ αυτό και χρειάζεται περισσότερη σοβαρότητα στον δημόσιο λόγο.
Όχι προχειρότητα, σοβαρότητα
Οι εύκολες εκτιμήσεις και οι πρόχειρες δηλώσεις μπορεί να δημιουργούν πρόσκαιρους τίτλους, όμως δε βοηθούν ούτε τον τουρισμό ούτε την εικόνα ενός τόπου που θέλει να εμφανίζεται ώριμος και υπεύθυνος. Αν πραγματικά θέλουμε να ενισχύσουμε τον τουρισμό της Κρήτης, η συζήτηση πρέπει να επικεντρωθεί αλλού, όπως στις υποδομές, στη βιωσιμότητα, στην ποιότητα των υπηρεσιών και στη σωστή διαχείριση της τουριστικής ανάπτυξης. Εκεί κρίνεται η πραγματική ανταγωνιστικότητα ενός προορισμού.
Όλα τα υπόλοιπα είναι απλώς εύκολες αναλύσεις πάνω σε μια τραγωδία που δεν προσφέρεται για πανηγυρισμούς και σε τέτοιες στιγμές το λιγότερο που απαιτείται είναι λίγη περισσότερη σοβαρότητα. Αλήθεια, τη διαθέτουμε;
