Ο δρόμος προς τις Μοίρες, ένας από τους πιο πολυσύχναστους άξονες της νότιας Κρήτης που συνδέει το Ηράκλειο με τις Μοίρες, έχει μετατραπεί τα τελευταία χρόνια σε πεδίο επίδειξης ψευτομαγκιάς. Δεν είναι λίγες οι φορές που οι οδηγοί έρχονται αντιμέτωποι με επικίνδυνους ελιγμούς από γνωστά διπλοκάμπινα, τα οποία κινούνται λες και ο δρόμος τους ανήκει.
Προσπεράσεις σε τυφλά σημεία, υπερβολική ταχύτητα, επιθετική οδήγηση και πλήρης αδιαφορία για τις συνέπειες.
Το πρόβλημα δεν είναι τα οχήματα. Είναι η νοοτροπία. Η αντίληψη ότι το “μεγάλο” αυτοκίνητο δίνει και μεγαλύτερο δικαίωμα στον δρόμο. Ότι η ισχύς της μηχανής υποκαθιστά τον σεβασμό στον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας. Ότι η επίδειξη θράσους είναι απόδειξη ανδρισμού.
Αυτή η ψευτομαγκιά όμως δεν είναι τίποτα περισσότερο από ανευθυνότητα που θέτει ζωές σε κίνδυνο και βεβαίως δειλία.
Σε έναν δρόμο ήδη επιβαρυμένο, με σημεία που χρειάζονται βελτιώσεις και αυξημένη προσοχή τέτοιες συμπεριφορές λειτουργούν σαν πολλαπλασιαστής κινδύνου. Κάθε αντικανονική προσπέραση μπορεί να είναι η μοιραία.
Κάθε κόντρα της στιγμής μπορεί να αφήσει πίσω της οικογένειες διαλυμένες και τότε όλοι θα μιλούν για την κακιά στιγμή. Μα η κακιά στιγμή χτίζεται από τη συστηματική ανοχή.
Πότε θα σταματήσει αυτή η κατάσταση; Όταν γίνει ξεκάθαρο πως ο δρόμος δεν είναι χώρος επίδειξης αλλά συνύπαρξης.
Όταν η Τροχαία εντείνει τους ελέγχους και οι ποινές πάψουν να είναι χάδι. Κυρίως όμως, όταν καταλάβουμε πως η πραγματική μαγκιά είναι να φτάνεις στον προορισμό σου με ασφάλεια και όχι να αποδεικνύεις ότι μπορείς να πατήσεις πιο βαθιά το γκάζι.
Ο δρόμος προς τις Μοίρες δεν χρειάζεται “σερίφηδες”, χρειάζεται οδηγούς με ευθύνη και στοιχειώδη σεβασμό στη ζωή.
