Τελικά, όταν “ο κόμπος φτάνει στο χτένι”, ακόμη και οι πιο σιωπηλοί Άγιοι αρχίζουν να μιλούν. Οι πληροφορίες ότι και ο “Άγιος” μετά την αναδίπλωση του Ταχιάου στηρίζει πλέον ανοιχτά τον ΝΟΑΚ, δεν προκαλούν έκπληξη έτσι για να το δούμε και λίγο χιουμοριστικά. Εδώ βέβαια υπερισχύει το ερώτημα γιατί έπρεπε να φτάσουμε ως εδώ για να θεωρηθεί αυτονόητο αυτό που η κοινωνία της Κρήτης ζητά εδώ και χρόνια;
Ο ΝΟΑΚ δεν είναι ένα ακόμη έργο βιτρίνας. Είναι έργο ζωής, έργο ασφάλειας, έργο ισότιμης ανάπτυξης. Είναι ο δρόμος που ενώνει ανθρώπους, οικονομία και προοπτική.
Η αναφορά ότι την Παρασκευή ο υπουργός Υποδομών, Χρήστος Δήμας, θα κάνει ειδική μνεία στον ΝΟΑΚ από το Ηράκλειο έχει βαρύ πολιτικό συμβολισμό. Όχι μόνο γιατί γίνεται από την καρδιά της Κρήτης, αλλά γιατί έρχεται σε μια στιγμή που το αφήγημα της αμφιβολίας φαίνεται να υποχωρεί. Ο ΝΟΑΚ, επιτέλους, επανέρχεται στο επίκεντρο όχι ως υπόσχεση, αλλά ως αναγκαιότητα.
Ωστόσο, η κοινωνία δεν αρκείται πλέον σε αναφορές και δηλώσεις. Έχει ακούσει πολλά έχει δει μακέτες, έχει χειροκροτήσει εξαγγελίες που έμειναν στα χαρτιά. Αυτό που ζητά είναι καθαρές δεσμεύσεις, σαφές χρονοδιάγραμμα και πλήρη ανάπτυξη του έργου, χωρίς εκπτώσεις σε περιοχές και χωρίς διαχωρισμούς πρώτης και δεύτερης ταχύτητας. Η Κρήτη δεν ζητά χάρη. Ζητά το αυτονόητο. Ζητά έναν σύγχρονο, ασφαλή, ενιαίο οδικό άξονα που να σταματήσει να μετρά θύματα και χαμένες ευκαιρίες. Ζητά να πάψει ο ΝΟΑΚ να είναι αντικείμενο εσωτερικών αντιπαραθέσεων και να γίνει επιτέλους εθνική προτεραιότητα.
Αν η Παρασκευή σηματοδοτήσει κάτι περισσότερο από μια ειδική αναφορά, αν αποτελέσει σημείο καμπής με ουσία και όχι επικοινωνιακό πυροτέχνημα, τότε ίσως μπορούμε να μιλήσουμε για ένα βήμα μπροστά. Μέχρι τότε, η κοινωνία της Κρήτης θα συνεχίσει να θυμίζει σε όλους υπουργούς, “αγίους” και κομματικούς παράγοντες ότι ο ΝΟΑΚ δεν είναι θέμα επιλογής. Είναι θέμα ευθύνης. Άραγε ο υπουργός υποδομών την Παρασκευή θα σταθεί στο ύψος των περιστάσεων... για να δούμε;
