Ο Παναγιώτης από την Προσοτσάνη Δράμας, διαδικτυακός αναγνώστης μας, γράφει:
«Το τελευταίο χρονικό διάστημα, με τόσα που συμβαίνουν γύρω μας εδώ και καιρό, έπιασα τον εαυτό μου να λέω φωναχτά δεν είναι δυνατόν... τόσο;;... εμπαιγμός από παντού... οι άριστοι των αρίστων... αντί να σκύβουν το κεφάλι... που είναι ικανοί να υπογράψουν και σε χαρτοπετσέτες προκειμένου να επιβιώσουν πολιτικά... δεν έχουν τσίπα επάνω τους... κανένα ίχνος ενσυναίσθησης;;;;... Μα τόσο;;;
Η απάντηση είναι ΝΑΙ. Τόσο. Μας το έχει διδάξει το πείραμα του Μάρτιν Σέλιγκμαν το 1967 δυστυχώς σε κάτι άμοιρα σκυλιά. Ε, το λοιπόν, σε αυτή τη φάση είμαστε... εδώ και καιρό... προπαντός μετά τα μνημόνια... Ζούμε ακριβώς τα ίδια με αυτά τα άμοιρα σκυλιά του πειράματος.
Η κατάθλιψη, το παρατεταμένο συναίσθημα “ανικανότητας αντιμετώπισης καταστάσεων”, που είναι αποτέλεσμα μιας διεργασίας εκμάθησης ή προσαρμογής, που την επικαλούσε ο Σέλιγκμαν “Επίκτητη Ανημποριά” - κι εμείς έτσι συμπεριφερόμαστε σαν τα άτυχα σκυλιά: Έχουμε πειστεί, από τα media και από τα αλλεπάλληλα σοκ που δεχόμαστε, ότι δεν μπορούμε να ελέγξουμε καμία παράμετρο της ζωής μας. Σε αυτά συνηγορούν και κάνουν πιο δύσκολη την απεμπλοκή η ακρίβεια, η μεγάλη δυσκολία επιβίωσης - πολλοί κάνουν δύο ή και τρεις δουλειές για να τα βγάλουν πέρα, άρα μηδενικός χρόνος για σκέψη - τα πληρωμένα τρoλ του συστήματος, τα ΜΜΕ που έχουν με το μέρος τους κ.λπ., κ.λπ., μην πλατειάσω».
Άλλοι αποφασίζουν
«Η πιο συνηθισμένη φράση στα στόματα των συμπολιτών μας είναι: “Και τι μπορούμε να κάνουμε εμείς; Άλλοι αποφασίζουν. Οι μεγάλοι” ή “Όλα αυτά (που μας συμβαίνουν) είναι προαποφασισμένα. Υπάρχει σχέδιο”.
Πειθήνιοι λοιπόν, άβουλοι και μοιραίοι, καταθλιπτικοί - πιστεύοντας ότι δεν έχουμε τον έλεγχο της ζωής μας - αποδεχόμαστε όλα τα σοκ στα οποία μας υποβάλλουν, σαν τους άτυχους σκύλους που εμμένουν στο δωμάτιο με το ηλεκτροφόρο πάτωμα, μη έχοντας άλλη λύση.
Τα τελευταία χρόνια ο κόσμος γύρω μας έχει μία τάση προς την απαισιοδοξία, τη μισαλλοδοξία, την απογοήτευση, την αρνητική ενέργεια, αυτά συνοδεύονται συνήθως από λέξεις και εκφράσεις “δεν”, “αποκλείεται”, “ποτέ”, “δε θα αλλάξει κάτι...”».
Ας βάλουμε μυαλό
«Δεν είναι τα πράγματα μαύρα ή άσπρα... Μπορούμε να τα πάμε στη Μέση Κατάσταση... Αρκεί να προσπαθήσουμε να αποφύγουμε το ΗΛΕΚΤΡΟΣΟΚ του αφεντικού μας (που και αυτό έχει το δικό του αφεντικό)... ας βάλουμε μυαλό έστω και τώρα και ας αποτινάξουμε τους μηχανισμούς ελέγχου και τις ψηφοθηρικές τους “εποποιίες”, που έτσι κι αλλιώς θα επιστρατεύσουν προκειμένου να κερδίσουν τις εκλογές.
Ας κάνουμε προσπάθεια. Το οφείλουμε στις γενιές που έρχονται (εάν απομείνουν έτσι, πώς γίναμε)».
