Η κατάσταση που επικρατεί στον δρόμο προς Σκαλάνι τα τελευταία χρόνια προκαλεί έντονο προβληματισμό και σε αρκετές περιπτώσεις, εύλογη ανησυχία στους οδηγούς και τους κατοίκους της περιοχής. Πρόκειται για έναν δρόμο με αυξημένη κυκλοφορία, που εξυπηρετεί καθημερινά εργαζόμενους, μαθητές, αγρότες αλλά και επισκέπτες, ενώ ταυτόχρονα λειτουργεί ως βασική σύνδεση με το Ηράκλειο. Παρ’ όλα αυτά, η οδική του υποδομή δε φαίνεται να συμβαδίζει με τις σημερινές ανάγκες και τον φόρτο που δέχεται.
Στενός και χωρίς διαχωριστικό
Ένα από τα βασικότερα προβλήματα είναι η έλλειψη σαφούς διαχωρισμού των ρευμάτων κυκλοφορίας. Σε πολλά σημεία ο δρόμος είναι στενός, με αποτέλεσμα τα οχήματα να κινούνται οριακά, ιδιαίτερα όταν συναντώνται λεωφορεία, φορτηγά ή αγροτικά μηχανήματα. Η απουσία διαχωριστικής νησίδας ή έστω κολονακίων αυξάνει τον κίνδυνο μετωπικών συγκρούσεων ειδικά σε ώρες αιχμής ή τη νύχτα, όταν η ορατότητα είναι περιορισμένη και η ταχύτητα συχνά ανεβαίνει. Δεν είναι λίγοι οι οδηγοί που επισημαίνουν ότι οι προσπεράσεις γίνονται συχνά με ρίσκο, καθώς δεν υπάρχει φυσικό εμπόδιο που να αποτρέπει την είσοδο στο αντίθετο ρεύμα. Σε έναν δρόμο όπου συνυπάρχουν καθημερινά βιαστικοί οδηγοί, επαγγελματίες και ηλικιωμένοι κάτοικοι, που κινούνται πιο αργά, η έλλειψη οργάνωσης μετατρέπεται σε παράγοντα επικινδυνότητας. Τα τροχαία ατυχήματα, μικρά ή μεγαλύτερα, αποτελούν δυστυχώς επαναλαμβανόμενο φαινόμενο και λειτουργούν ως “καμπανάκι” για το τι μπορεί να συμβεί αν δε ληφθούν μέτρα.
Γιατί να μη δοθεί λύση;
Σε αυτό το πλαίσιο τίθεται εύλογα το ερώτημα: μήπως ήρθε η ώρα να τοποθετηθεί διαχωριστικό ή έστω κολονάκια; Η λύση αυτή δεν είναι πρωτόγνωρη, ούτε ιδιαίτερα δαπανηρή σε σχέση με το όφελος που μπορεί να προσφέρει. Τα κολονάκια, σε συνδυασμό με σωστή οριζόντια και κάθετη σήμανση, μπορούν να περιορίσουν τις επικίνδυνες κινήσεις, να μειώσουν τις ταχύτητες και να δημιουργήσουν ένα αίσθημα ασφάλειας για όλους τους χρήστες του δρόμου. Παράλληλα, ένα χαμηλό διαχωριστικό σε κρίσιμα σημεία θα μπορούσε να αποτρέψει τις μετωπικές συγκρούσεις, χωρίς να αλλοιώσει δραστικά τον χαρακτήρα του δρόμου.
Βεβαίως, κάθε παρέμβαση οφείλει να γίνει με μελέτη και όχι αποσπασματικά. Πρέπει να ληφθούν υπόψη οι είσοδοι ιδιοκτησιών, η κίνηση των αγροτικών οχημάτων και οι ανάγκες των πεζών. Ωστόσο, η αδράνεια δεν μπορεί να αποτελεί επιλογή. Όταν η καθημερινή εμπειρία δείχνει ότι ένας δρόμος έχει ξεπεράσει τα όρια αντοχής του, τότε η ευθύνη της Πολιτείας και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης είναι να δράσει.
Ο δρόμος προς Σκαλάνι δε χρειάζεται απλώς “μπαλώματα” ή προσωρινές λύσεις. Χρειάζεται ουσιαστικές παρεμβάσεις που θα βάζουν πάνω απ’ όλα την ασφάλεια. Ίσως λοιπόν να έχει πράγματι έρθει η ώρα για διαχωριστικό όχι ως πολυτέλεια, αλλά ως αναγκαίο βήμα για να μη θρηνήσουμε άλλα θύματα στην άσφαλτο.
