Αγαπητοί αναγνώστες, μέσα σε όλη αυτή τη φρικαλέα κατάσταση στη Βενεζουέλα, μπορεί να σχολιαστούν πολλά: οι ένδοξες ΗΠΑ έρχονται να πάρουν τον ρόλο που είχαν την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου καθώς λογίζουν τη Λατινική Αμερική ως την πολύπαθη πίσω τους αυλή και ο Ντόναλντ Τραμπ έχει αρχίσει το “ξεσκαρτάρισμα” από νωρίς.
Στα δικά του τα μάτια, ο Νικολάς Μαδούρο δεν είναι δημοκρατικά εκλεγμένος πρόεδρος της Βενεζουέλας, αλλά ένας καθαρός εγκληματίας, καθώς το θεώρησε σωστό να τον απαγάγει. Το ερώτημα εδώ δεν είναι αν ο κ. Μαδούρο ήταν αντάξιος της θέσης του, αλλά αν ο εκάστοτε κυβερνήτης, όπως ο Τραμπ, έχει το αυτεπάγγελτο δικαίωμα να χρησιμοποιεί το διεθνές δίκαιο μόνο όποτε το θεωρεί αυτός αναγκαίο.
Σαν ένα μπαλάκι του τένις
Ο σχολιασμός εδώ θα αναλωθεί στο έρμο διεθνές δίκαιο, το οποίο εδώ και καιρό η πολιτική σκηνή πετάει από εδώ κι από εκεί λες και είναι μπαλάκι του τένις. Οι άνθρωποι της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν από τη στιγμή της επίθεσης σχολιάσει την ανάγκη ψυχραιμίας και αυτοσυγκράτησης απέναντι στα γεγονότα, επισημαίνοντας πως η κατάσταση στη Βενεζουέλα χρειάζεται να ακολουθήσει τους όρους του διεθνούς δικαίου. Αυτή τη στάση κράτησαν οι περισσότερες φωνές της Ένωσης, από τη Φον ντερ Λάιεν μέχρι την επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας.
Η άοσμη, άβουλη αλλά ξεκάθαρα πολιτικά “έγχρωμη” Κάγια Κάλας, σε ανάρτησή της στο Twitter, έγραψε: «Η Ε.Ε. έχει επανειλημμένως δηλώσει ότι ο κ. Μαδούρο στερείται νομιμοποίησης», επισημαίνοντας πως χρειάζεται σεβασμός στο “Διεθνές Δίκαιο”.
Πολλοί από το επιτελείο της Ε.Ε. επικαλέστηκαν το Διεθνές Δίκαιο: η ερώτηση όμως είναι μία: πού είναι; Το παράδειγμα της Κάγια Κάλας και άλλων πολιτικών προσωπικοτήτων που έχουν εκφράσει την ίδια άποψη, κρατώντας “Θερμοπύλες” για την Αμερική και τον Τραμπ, είναι “κομμένο και ραμμένο” για το πώς η αισχρότητα υποθάλπεται στην πολιτική ορθότητα.
Τι σου κάνει ένα Νόμπελ Ειρήνης
Η εμπλοκή του είναι τρομακτική, η εισβολή του χωρίς καμία λογική εξήγηση, πράγμα που δείχνει ότι η Αμερική ποτέ δεν ξέχασε πραγματικά το “παλιό, καλό” ιμπεριαλιστικό της παρελθόν.
Άλλωστε, ο Ντόναλντ Τραμπ έχει από καιρό φανεί ξανά και ξανά εμπλεκόμενος στην κατάσταση της Βενεζουέλας: τους προηγούμενους μήνες, η ηγέτιδα της αντιπολίτευσης στη χώρα, Μαρία Κορίνα Ματσάδο, αφιέρωσε στον πλανητάρχη το Νόμπελ Ειρήνης, το οποίο έλαβε για το 2025. Θα έλεγε κανείς ότι αυτά είναι λεπτομέρειες, αλλά απ’ όσο φαίνεται η κ. Ματσάδο έχει τώρα τον δρόμο ανοιχτό, ως διά μαγείας.
