“Ξύπνησε” το μοχθηρό “τέρας” των δημοσκοπήσεων για ακόμη μία φορά, καθώς οι αγροτικές κινητοποιήσεις έχουν δώσει “ζάχαρη και μέλι” στον μέγα, αυθαίρετο, μηχανισμό της πολιτικής σκηνής για να κάνει δημοσκοπήσεις και να δημαγωγεί. Μία σειρά λοιπόν από καινούργιες έρευνες γνώμης έχει έρθει στο επίκεντρο, καθώς στο ελληνικό πολιτικό παρασκήνιο τα πράγματα έχουν μπλεχτεί τόσο πολύ μεταξύ τους, που δεν υπάρχουν πια επιλογές.
Όχι, αγαπητοί αναγνώστες, δε γίνεται λόγος για την αυτοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας εδώ, αλλά για τους τόσους παίκτες που έχουν εμφανιστεί και θέλουν απελπισμένα μια γεύση από τη γνωστή, κυρίαρχη και πολυπόθητη “καρέκλα”. Πρόβλημα μεγάλο προκύπτει με το κίνημα των αγροτών, καθώς πλέον αυτό έχει γίνει μόνιμος δείκτης στις κατά τόπους δημοσκοπήσεις: σε έρευνα της ALCO το 78% των πολιτών απάντησε πως είναι δικαιολογημένες οι κινητοποιήσεις των αγροτών, ενώ αντίθετη άποψη είχε το 15%. Μία άλλη δημοσκόπηση, της GPO συγκεκριμένα, έδειξε πως το 86% θεωρεί δίκαια τα αιτήματα των αγροτών, ενώ σε ποσοστό 65% χαρακτηρίζουν δικαιολογημένες τις κινητοποιήσεις τους, που περιλαμβάνουν και το κλείσιμο εθνικών οδών. Έτσι γρήγορα κόπηκαν οι απειλές περί αστυνομικής επέμβασης και άρχισαν οι διαπραγματεύσεις για «μέτρα». Βέβαια, όπως όλα δείχνουν, μια “χιονοστιβάδα” έχει ξεκινήσει να κατρακυλά και στόχος της είναι τα ποσοστά της Ελληνικής Βουλής.
Αδρά το πληρώνουν τα κόμματα
Οι δημοσκοπήσεις ήρθαν και ισοπέδωσαν την ήδη πενιχρή πορεία των ελληνικών κομμάτων, τα οποία πράγματι μετρούν τα ελάχιστα των ποσοστών που υπάρχουν. Μάλιστα, η κυβερνώσα παράταξη δε φαίνεται ενιαία για ακόμη μία φορά. Σύμφωνα με την εταιρεία Interview, η Νέα Δημοκρατία βρίσκεται στο 25,8% για πρόθεση ψήφου και στο 30,8% για εκτίμηση αποτελέσματος Η Alco δίνει στη Ν.Δ. μια πολύ οριακή μεταβολή των ποσοστών της προς τα πάνω σε σχέση με την έρευνα του Νοεμβρίου: Από το 23,3%, η έρευνα του Δεκεμβρίου την εμφανίζει στο 23,6%.
Στην GPO, η εικόνα δείχνει ότι η κυβερνητική παράταξη βρίσκεται στο 28% (εκτίμηση) αλλά με πτωτική πορεία, αλλά στην πρόθεση ψήφου υποχωρεί στο 23,7%, από 25,2% τον προηγούμενο μήνα. Η πιο δυσάρεστη σφυγμομέτρηση για την κυβέρνηση είναι της Real Polls, που διενεργήθηκε για λογαριασμό του Protagon. Η Ν.Δ. συγκεντρώνει στην πρόθεση ψήφου 24%, έχοντας χάσει 3 μονάδες σε έναν μήνα, με την προηγούμενη μέτρηση, τον Νοέμβριο, να την κατατάσσει στο 27%. Έντονα λοιπόν τα νούμερα, έντονα και τα πράγματα εντός του πολιτικού φάσματος, καθώς αν συνεχίσουν έτσι, προβλέπεται να ακολουθήσει ένα πολιτικό “ξεμάλλιασμα” μεγάλου βεληνεκούς.
Συνεργασία;! στην Ελλάδα;!
Αυτό το “ξεμάλλιασμα” ανοίγει από τώρα όπως φαίνεται, καθώς οι πολλές αυτές φωνές που μαζεύτηκαν στη Βουλή και στην ευρύτερη περιοχή της έχουν αγχωθεί. Κάποιες - ονόματα δε λέμε, πολιτικές οικογένειες δεν θίγουμε - θέλουν αυτοδυναμία, όμως καμία επί του παρόντος δεν έχει τη δυνατότητα να τη φτιάξει “άνετα”.
Άλλες βέβαια ζητούν το ανήκουστο: συνεργασία. Κομματική συνεργασία στην Ελλάδα;! Στη μία χώρα που δεν έχει κάνει ποτέ επιτυχημένη συνεργασία για κυβέρνηση. Ποιος την είχε αυτή τη φαεινή ιδέα αναρωτιέστε; Ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ένας εκ των “πρωταγωνιστών” της επικαιρότητας λόγω της συμμετοχής του, μαζί με τον Κώστα Καραμανλή και τον Αντώνη Σαμαρά, σε εκδήλωση της εφημερίδας “Δημοκρατία”, δήλωσε με σαφήνεια ότι η εποχή των μονοκομματικών κυβερνήσεων έχει πλέον παρέλθει και ότι η επόμενη κυβέρνηση θα πρέπει να είναι κυβέρνηση συνεργασίας. Παράλληλα, διευκρίνισε πως η πάγια θέση του, ότι η χώρα είναι μη διακυβερνήσιμη, δε σημαίνει ότι στερείται ή δε θα αποκτήσει κυβέρνηση, αλλά ότι το ζήτημα της διακυβερνησιμότητας αφορά πρωτίστως τη λειτουργία των θεσμών, την κοινωνική συνοχή και την εθνική στρατηγική. Υπογράμμισε ακόμη ότι η χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με ιδιαίτερα απαιτητικές διεθνείς συνθήκες και πως καθίσταται αναγκαία η διαμόρφωση ενός νέου κοινωνικού συμβολαίου. Τι άλλο να δει κανείς! Πάντως, ο συνονόματός του, Ελευθέριος Βενιζέλος, αν τα άκουγε αυτά, θα έτριζαν τα κόκκαλά του.
Χαριστική βολή στην “Αριστερά”
Σε αυτό το πλαίσιο του γενικού πολιτικού παραληρήματος βρίσκεται και ο Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος παρουσίασε το βιβλίο του ξανά, αυτή τη φορά στην Πάτρα, με φράσεις εμπνευσμένες από το παλιό ένδοξο... ΠΑΣΟΚ. Ναι, αγαπητοί αναγνώστες, αυτό το σχόλιο γυρίζει πίσω στον χρόνο και γίνεται “πράσινο”, εξαιτίας του πρώην πρωθυπουργού, καθώς ο κ. Τσίπρας, επιτέλους, άφησε πίσω κάθε υπόνοια του αριστερού του προσωπείου και μιμείται επί λέξει και καθ’ ομοίωση το σόι που αγάπησε και μίσησε εξίσου η Ελλάδα. «Λεφτά υπάρχουν» φώναξε από την Πάτρα ο κ. Τσίπρας το βράδυ της Τρίτης, και τα δημοσιογραφικά μας ένστικτα ένιωσαν μετά από πολλά χρόνια τις ακτίνες ενός καταπράσινου ήλιου να τα αγκαλιάζουν.
Λεφτά υπάρχουν λοιπόν, αγαπητοί αναγνώστες, σύμφωνα με τον κ. Τσίπρα και ελπίζουμε πως δεν τα εννοεί όπως το κόμμα του, το οποίο έχει «υπό κατασκευή» τόσο καιρό. «Λύσεις υπάρχουν και γεμάτα ταμεία υπάρχουν, αφού έχουν ρημάξει με την έμμεση φορολογία και τον υψηλό ΦΠΑ σκόπιμα την πλειοψηφία των φορολογούμενων. Γιατί; Προκειμένου να έχουν πλεόνασμα προεκλογικά να κάνουν παροχές με μικροπολιτική σκοπιμότητα. Ε, ας τα δώσουν τώρα όλα στους αγρότες και τους κτηνοτρόφους. Ας τους δώσουν τώρα στο 100% όσα δήλωσαν από εθνικούς πόρους. Έστω με τη μορφή επιστρεπτέας προκαταβολής και να γίνει στη συνέχεια ο συμψηφισμός... Λύσεις υπάρχουν, όπως και λεφτά στο δημόσιο ταμείο υπάρχουν», αυτό επεσήμανε ο Αλέξης Τσίπρας.
Ανδρέα, σήκω για να δεις!
Ασχέτως κομματικού προσανατολισμού του καθενός, αυτό το σχόλιο παραμένει στα “πράσινα” ακριβώς επειδή ήταν πολλές οι συμπτώσεις αυτές τις ημέρες με το ΠΑΣΟΚ. Αυτή που “πόνεσε” περισσότερο ήταν στην ομιλία του Νίκου Ανδρουλάκη τη βραδιά ψήφισης του προϋπολογισμού. «Η Ελλάδα ανήκει στον ελληνικό λαό και τα παιδιά του», είπε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ στον κ. Μητσοτάκη και... ένα δάκρυ κύλησε πάνω στα φύλλα της εφημερίδας, ένα δάκρυ “πράσινο”. Ο Ανδρέας Παπανδρέου έχει “φύγει” εδώ και καιρό, όμως ομολογουμένως δε φαίνεται να έχουν αλλάξει πολλά στα έδρανα της Βουλής: η ίδια πολιτική ανωμαλία, η ίδια αντιπαράθεση, η ίδια αντιπολίτευση με άλλο όνομα απλά. Το μόνο που δεν υπάρχει τώρα είναι ένας “σωτήρας” και όλα κρέμονται από μία κλωστή. Σήκω, Ανδρέα, για να δεις, όσο μπορείς τουλάχιστον, γιατί η Ελλάδα ψάχνει σωτήρα και δεν τον βρίσκει.
