Τελικά η “σιγή ιχθύος” που επικρατεί στην Κρήτη γύρω από το έστω και υποθετικό ακόμη ενδεχόμενο δημιουργίας νέου κόμματος Τσίπρα δεν είναι τυχαία. Αντίθετα, αποτελεί μια χαρακτηριστική κρητική διαχείριση αναμονής, μιας και κανείς δε μιλά δημόσια, όλοι όμως παρακολουθούν, αξιολογούν και μετρούν συσχετισμούς.
Γιατί η Κρήτη, ως γνωστόν, δεν αγαπά τις βιασύνες στην πολιτική, αγαπά όμως τα πρόσωπα που μπορούν να συνομιλούν με την κοινωνία χωρίς μεσολαβητές, και γι’ αυτό οι πιθανοί νέοι σχηματισμοί αντιμετωπίζονται πάντα με προσοχή.
Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο είναι πως, παρά τη δημόσια σιωπή, ήδη υπάρχει όπως πληροφορούμαστε πρόσωπο από τη δυτική Κρήτη που δοκιμάζει τα νερά και βολιδοσκοπεί το πολιτικό κλίμα. Το κάνει διακριτικά, σχεδόν χειρουργικά, συναντώντας ανθρώπους που γνωρίζουν καλά τους κοινούς παλμούς της τοπικής κοινωνίας και αυτό το υπόγειο ρεύμα διερεύνησης συσχετισμών δείχνει ότι κάποιοι δε θέλουν απλώς να δουν τι θα γίνει, αλλά να είναι έτοιμοι αν ο νέος πολιτικός φορέας πάρει “σάρκα και οστά”.
Παρά ταύτα, σε επίπεδο στελεχών τα στόματα είναι κλειστά. Άλλοι γιατί φοβούνται ότι μια πρόωρη τοποθέτηση θα τους εκθέσει, άλλοι γιατί περιμένουν πρώτα το “πράσινο φως” από κεντρικά πρόσωπα και άλλοι διότι μετρούν τις επιπτώσεις στις τοπικές ισορροπίες.
Η Κρήτη, άλλωστε, έχει αποδείξει πως μπορεί να στηρίξει νέα πολιτικά εγχειρήματα, αλλά μόνο όταν αυτά εμπνέουν εμπιστοσύνη και αυθεντικότητα.
Το επόμενο διάστημα θα δείξει αν η σιωπή είναι απλώς στάση αναμονής ή το παρασκήνιο πριν από την ανακοίνωση. Το μόνο βέβαιο είναι πως κάτι κινείται χαμηλά και όταν στην Κρήτη αρχίζει η υπόγεια κινητικότητα, τίποτα δεν είναι τυχαίο.
