Η μετάβαση από την εποχή που οι άνθρωποι στα χωριά της Κρήτης άφηναν τις πόρτες των σπιτιών τους ξεκλείδωτες, στην εποχή της ανασφάλειας και των λουκέτων, μοιάζει να έγινε βίαια. Στην πραγματικότητα όμως, πέρασε από πολλά στάδια, εμπεδώθηκε και πλέον κανέναν δεν ξενίζει. Πόσω μάλλον όταν πρόκειται για περιοχές στις οποίες τα κρούσματα κλοπών και διαρρήξεων καταγράφονται σε συχνότητα μεγαλύτερη ακόμη κι από αυτήν των πόλεων, αναλογικά πάντα με τον πληθυσμό.
Στα ήσυχα χωριά του δυτικού Αποκόρωνα (Καλύβες, Στύλο, Αρμένους, Νιο Χωριό) την τελευταία τριετία το αίσθημα ασφάλειας μοιάζει να έχει χαθεί. Κλοπές, διαρρήξεις, πρόσφατα η ληστεία σε βάρος 55χρονου ταράζουν τα νερά των μικρών κοινωνιών. Κάτοικοι έχουν γίνει αυτόπτες μάρτυρες διαρρήξεων, άλλοι έχουν πέσει οι ίδιοι θύματα, όλοι δεν περιμένουν λύση από την αστυνόμευση και το κλίμα της μη κανονικότητας τείνει να γίνει αποδεκτό.
«Τι να σου κάνει και η Αστυνομία;», λένε κάτοικοι, που έχουν μάλλον συμβιβαστεί με την εγκατάλειψη από το ίδιο το κράτος. Οι αστυνομικοί σταθμοί που κάποτε λειτουργούσαν έκλεισαν, το ΤΑΕ Αποκορώνου καταργήθηκε και ένας από τους μεγαλύτερους δήμους των Χανίων, με ραγδαία ανάπτυξη, οικιστική, τουριστική, πληθυσμιακή, έμεινε να καλύπτεται από ένα Αστυνομικό Τμήμα, στο οποίο υπηρετούν μόλις 20 αστυνομικοί.
Ο περιορισμός της αστυνόμευσης συνολικά στην ενδοχώρα της Κρήτης δεν έγινε από τη μια στιγμή στην άλλη, έγινε όμως οργανωμένα και με σχέδιο. Ένα σχέδιο που είναι ακόμη σε εξέλιξη και που, σύμφωνα με δήλωση του ίδιου του υπουργού Προστασίας του Πολίτη Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, προβλέπει την κατάργηση όλων των Αστυνομικών Σταθμών και Τμημάτων της ενδοχώρας, γιατί, λέει, «δε χρειάζονται, και τα χωριά θα αστυνομεύονται από τα ΤΑΕ, που θα ενισχυθούν».
Κάπως έτσι οι επιτήδειοι βρίσκουν έδαφος και δρουν σε μια εποχή, έτσι κι αλλιώς, φτώχιας που εντείνει την εγκληματικότητα, έχοντας υπόψη τους πως ο χρόνος που χρειάζεται η Αστυνομία για να επέμβει τούς είναι αρκετός για να διαφύγουν με άνεση.
