Τελικά η κυβέρνηση, μέσα στον πανζουρλισμό των υποσχέσεων, κατάφερε το ακατόρθωτο: να μετατρέψει τα 580 εκατ. ευρώ σε 363 εκατ. ευρώ, εξαφανίζοντας 217 εκατομμύρια με την άνεση ταχυδακτυλουργού που δουλεύει χωρίς καθρέφτη. Κι εκεί που έλεγαν «70% προκαταβολή», πλήρωσαν τελικά 44%, και αν.
Το αποτέλεσμα; Αγρότες που είχαν ήδη βάλει στο μυαλό τους τιμές για πετρέλαιο, ζωοτροφές, λογαριασμούς, εφόδια και Χριστούγεννα, να καταλήγουν στα μπλόκα, προσπαθώντας να εξηγήσουν στα... ΜΑΤ τι δεν πήγε καλά. Γιατί η κυβέρνηση, αντί να κατεβάσει φόρμουλες, κατέβασε ρολά - με τους Κρητικούς του Ηρακλείου να φτάνουν μέχρι και το λιμάνι, απαιτώντας απαντήσεις από την Περιφέρεια Κρήτης. Το μόνο “70%” που πέτυχαν τελικά ήταν η αύξηση της οργής.
ΟΠΕΚΕΠΕ, Neuropublic και το τρίγωνο της αγροτικής Βερμούδας
Αν ψάχνει κανείς το manual για το πώς μετατρέπεις μια πληρωμή ρουτίνας σε πολιτική πυρκαγιά, δεν έχει παρά να κοιτάξει το αγαπημένο ελληνικό τρίο:
ΟΠΕΚΕΠΕ- Τεχνικός Σύμβουλος- ΑΑΔΕ.
Η κυβέρνηση και η ΑΑΔΕ πίστεψαν σοβαρά ότι, φορτώνοντας το ίδιο σαπισμένο σύστημα στους ίδιους ανθρώπους που το λυμαίνονται χρόνια, θα έβγαιναν νικητές. Ακόμη κι όταν ο Τσιάρας, ο Χατζηδάκης και ο Πιτσιλής ανακοίνωναν πληρωμές την Πέμπτη με στοιχεία εκτός πραγματικότητας, έδειχναν να μην έχουν ιδέα τι τους έρχεται. Η αλήθεια όμως είναι απλή: Όλοι ήξεραν τι έχουν φτιάξει. Κανείς δεν πίστευε ότι θα σκάσει στα χέρια τους τόσο γρήγορα.
Και έσκασε. Με θόρυβο. Με μπλόκα. Με χιλιάδες οργισμένους παραγωγούς, που είδαν Black Friday μόνο στις τηλεοράσεις, γιατί στα χωράφια τους ήταν Μαύρη Παρασκευή και βάλε. Αυτό το κλίμα ακούστηκε πιο εκκωφαντικά στην Κρήτη, όπου οι παραγωγοί του Ηρακλείου μιλούσαν για «τη χειρότερη χρονιά από τότε που θυμούνται».
Σουρεαλισμός αλά ελληνικά: πληρωμές- “φάντασμα” και ελιές που... μεταλλάχθηκαν
Όταν οι πρώτες καταθέσεις εμφανίστηκαν, οι αγρότες πάγωσαν. Όχι από το κρύο, από το σοκ.
Οι πληρωμές ήταν “άλλα αντί άλλων”. Δεν υπήρχε λογική, δεν υπήρχε εξήγηση, δεν υπήρχε καν η στοιχειώδης ντροπή να βγει ένα επίσημο έγγραφο που να λέει «αυτό πήρες γι’ αυτόν τον λόγο».
Ελιές που πέρυσι είχαν ίδιο στρέμμα, ίδια δηλωμένη έκταση, ίδιο αριθμό δέντρων, φέτος πληρώθηκαν... άλλα. Λες και φύτρωσαν μετεωρίτες στα χωράφια ή οι ελαιώνες απέκτησαν υπερφυσικές ιδιότητες - ειδικά στην Κρήτη, που η ελιά είναι ταυτότητα και όχι νούμερο σε αλγόριθμο.
Αυτό το μπάχαλο έκρυβε μόνο μια εξήγηση:
Οι αλγόριθμοι της Neuropublic δεν πήραν ποτέ χαμπάρι ότι η γεωργία δεν είναι excel - και σίγουρα όχι στην Περιφέρεια Κρήτης, όπου οι αποκλίσεις προκάλεσαν απορίες ακόμη και σε υπηρεσιακούς.
Κρατήσεις ΕΛΓΑ και ΚΥΔ: Το μεγάλο “ψαλίδι”
Και εκεί που οι αγρότες περίμεναν έστω το “λίγο”, ήρθε το “τίποτα”.
Ο ΕΛΓΑ έστειλε στην τράπεζα λίστα με προκαταβολές 70% της εισφοράς, κόβοντας 90 εκατομμύρια πριν καν φτάσει το χρήμα στους παραγωγούς.
Τα ΚΥΔ τράβηξαν κι αυτά το δικό τους μερίδιο: 70 εκατομμύρια.
Έτσι, από τα 363 εκατομμύρια που υποτίθεται ότι θα μοιράζονταν, έμειναν κοντά στα 200 εκατομμύρια.
Για 600.000 αγρότες
Η λογική είναι απλή και συνάμα εξευτελιστική: 400 ευρώ ανά παραγωγό. Και μόνο αν είσαι «τυχερός».
Σε μια χώρα όπου το σούπερ-μάρκετ κάνει πλάκα σε τέτοια ποσά, η κυβέρνηση νόμιζε ότι θα εξαγοράσει χρόνο με “ψίχουλα”. Στην Κρήτη, αγρότες του Ηρακλείου είδαν ακόμη και... αρνητικά υπόλοιπα μετά τις κρατήσεις. Παραδείγματα της ντροπής: όταν η πραγματικότητα ξεπερνά τη σάτιρα.
Ελαιώνες για... 20 ευρώ
Αγρότης με 22 στρέμματα και 400 ελαιόδεντρα πληρώθηκε:
135 € κράτηση ΚΥΔ,
75 € κράτηση ΕΛΓΑ,
20 ευρώ στην τσέπη.
Η κυβέρνηση οφείλει να απαντήσει: Όταν ο πραγματικός παραγωγός παίρνει 20 ευρώ, ποιοι είναι αυτοί που παίρνουν τις “χρυσές” επιδοτήσεις; Τα ίδια ακούστηκαν και στην Κρήτη, όπου παραγωγοί από το Ηράκλειο μιλούσαν για “εμπαιγμό χωρίς προηγούμενο”.
Σιτηρά: από 4.450 ευρώ... σε 270
Παραγωγός στα Τρίκαλα, 297 στρέμματα:
Έλαβε 1.750 € αντί για 4.450.
Μετά τις κρατήσεις, έμεινε με 270 ευρώ - δηλαδή 0,9 ευρώ το στρέμμα.
Κτηνοτρόφος 17 τόνων γάλακτος: μηδέν
Με 150 πρόβατα, 17 τόνους γάλα, δεν πήρε ούτε ευρώ.
Περιμένει - λέει - να βρουν τα τιμολόγια.
Σε μια χώρα που ξέρει κάθε μέρα τι πλήρωσες στην εφορία πριν το θυμηθείς εσύ, αλλά δεν μπορεί να βρει τιμολόγια γάλακτος. Η αγανάκτηση αυτή εκτοξεύτηκε και στους κτηνοτρόφους της Κρήτης, ιδιαίτερα του Ηρακλείου, που βρέθηκαν στην ίδια θέση. Και μετά απορούν γιατί γεμίζει η Ελλάδα μπλόκα.
Η ευλογιά, η ανικανότητα και τα πολιτικά άλλοθι
Η ίδια πολιτική ηγεσία που βαφτίζει το κρέας ψάρι, έβαλε την ελληνική κτηνοτροφία στη χειρότερη κατάσταση των τελευταίων δεκαετιών.
Η ευλογιά αιγοπροβάτων “θερίζει”, με πάνω από μισό εκατομμύριο ζώα χαμένα.
Και αντί να αναλάβουν ευθύνη για την αποτυχία περιορισμού, ο Τσιάρας και οι τεχνοκράτες δείχνουν προς τα κάτω. Όμως η ύπαιθρος ξέρει: Δε φταίνε οι κτηνοτρόφοι. Φταίνε αυτοί που έβλεπαν το πρόβλημα να έρχεται και έλεγαν «όλα υπό έλεγχο». Στην Κρήτη, όπου η ευλογιά άφησε βαθιές πληγές και η Περιφέρεια Κρήτης έτρεχε πίσω από τα γεγονότα, η οργή είναι ακόμη μεγαλύτερη.
Το “παραμύθι” της συμπληρωματικής ενίσχυσης
Ο πρωθυπουργός, με το γνωστό επικοινωνιακό ταλέντο που πλέον λειτουργεί εναντίον του, βγήκε Κυριακή να πει ότι θα υπάρξει «δεύτερη κατανομή». Πότε; «Του χρόνου». Πόσα; «Δεν ξέρουμε». Σε ποιον;
«Κάποια στιγμή θα σας πούμε». Η ύπαιθρος όμως έχει αποφασίσει:
Δε θα ανεχτεί άλλη μια χρονιά με “ψίχουλα”. Στην Κρήτη, οι παραγωγοί του Ηρακλείου δηλώνουν ήδη ότι «η υπομονή τελείωσε».
Το Μαξίμου σε παράλληλο σύμπαν
Και ενώ στα Τέμπη, στη Λάρισα, στη Θεσσαλία και στην Κρήτη οι παραγωγοί “βράζουν”, το Μαξίμου ζει άλλη πραγματικότητα. Αναρτήσεις-βιτρίνα, success stories χωρίς επιτυχία, διορθωτικές ανακοινώσεις που ακυρώνουν τις προηγούμενες.
Όταν ένας πρωθυπουργός μιλά για πρόοδο και λίγη ώρα μετά ξεσπάνε επεισόδια στον Θεσσαλικό κάμπο, καταλαβαίνεις την έκταση της αποξένωσης. Η κυβέρνηση δε λείπει μόνο από την αγορά, την καθημερινότητα, τις ανάγκες.
Λείπει από την ίδια την πραγματικότητα - όπως φάνηκε και από τις αντιδράσεις στην Περιφέρεια Κρήτης, που αδυνατούσε να απαντήσει στους παραγωγούς του Ηρακλείου.
Ο ρόλος Χατζηδάκη: ο “εκκαθαριστής” ξανά στη σκηνή
Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, που εμφανίζεται ως νέος “υπουργός Γεωργίας”, έχει ιστορικό: Ολυμπιακή, ΔΕΗ, ΟΤΕ, Ταχυδρομεία.
Ό,τι ήθελαν να ιδιωτικοποιήσουν, έμπαινε μπροστά ο Χατζηδάκης. Τώρα, η ίδια συνταγή εφαρμόζεται στον πρωτογενή τομέα. Μεθοδική απαξίωση. Χάος. Σύγχυση. Και στο τέλος, λύση-δώρο στους “μεγάλους”.
Η Ελλάδα ως “μπαταρία της Ευρώπης”, όπως δήλωσε ο ίδιος ο πρωθυπουργός, δεν μπορεί να συνυπάρξει με μια ζωντανή ύπαιθρο. Κάποιος περισσεύει. Και δεν είναι οι επενδυτές.
Τι χρειάζεται ΤΩΡΑ η Ελλάδα της γης
Άμεση πληρωμή όλων των δικαιούχων. Απόλυτη διαφάνεια στις περικοπές. Σταθερότητα στους αλγορίθμους - όχι πειράματα. Επιστροφή του ΟΠΕΚΕΠΕ σε λειτουργική κατάσταση.
Δημόσια δέσμευση ότι η γεωργία και η κτηνοτροφία δε θα γίνουν βορά σε συμφέροντα. Γιατί η ύπαιθρος δεν είναι “χαρτομάντιλα” να τα βάζεις στην τσέπη και να τα ξεχνάς στο πλυντήριο.
Είναι η μνήμη, το χώμα, η δουλειά, η συμμετοχή στο τραπέζι αυτής της χώρας.
Η οργή δεν είναι “συντεχνιακή”, είναι υπαρξιακή
Οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι δεν είναι “νούμερα” σε πίνακες. Δεν είναι οι “γραφικοί των μπλόκων”.
Είναι αυτοί που κρατούν τα ράφια γεμάτα, τα χωριά ζωντανά, την Ελλάδα όρθια. Η κυβέρνηση μπορεί να ζει στο δικό της success story. Η ύπαιθρος όμως ζει στην πραγματικότητα.
Και η πραγματικότητα λέει: Φτάνει πια.
