Και εάν νομίζατε ότι κάποτε πουλούσαμε μόνο βίδες και κατσαβίδια, έχοντας μια κατακερματισμένη μνημονιακή αμυντική βιομηχανία, τότε έχουμε να σας μεταφέρουμε καλά νέα.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η χώρα μας και συγκεκριμένα το Ελληνικό Κέντρο Αμυντικής Καινοτομίας προωθεί έρευνα ανάπτυξης όπλου λέιζερ, ηλεκτρομαγνητικού παλμού και μικροκυμάτων υψηλής ισχύος, επιδιώκοντας τη δημιουργία ενός συστήματος αντιμετώπισης drones και βαλλιστικών πυραύλων που θα λειτουργεί συνδυαστικά με τον “επιμερισμό” και τη “μείωση” του κόστους, που θα αντιστοιχούσε στη χρήση αντίστοιχων αντιβαλλιστικών συστημάτων.
Τον Σεπτέμβρη η έναρξη
Το εν λόγω εγχείρημα φαίνεται να δρομολογήθηκε τον περασμένο Σεπτέμβριο, με την ΕΛΚΑΚ να απευθύνει προσκλήσεις-καταθέσεις προτάσεων από ελληνικές εταιρείες, προς την ανάπτυξη τέτοιου είδους τεχνολογιών, όπου και φάνηκε να ανταποκρίνονται 10 αμυντικές και μη εταιρείες, που εξειδικεύονται ωστόσο σε τέτοιου είδους τεχνολογίες.
Μέχρι στιγμής, οι διαδικασίες της επιλογής βρίσκεται σε φάση διεργασίας, με τα αποτελέσματα των αξιολογήσεων να μετρούν αντίστροφα για τον Φεβρουάριο του 2026, οπότε και θα γίνουν οι διαπραγματεύσεις και οι αναθέσεις συμβάσεων, προκειμένου να αναπτυχθούν τα πρότυπα και να γίνουν, επακολούθως, οι δοκιμές, ολοκληρώνοντας με αυτόν τον τρόπο τον δεύτερο κύκλο της διαδικασίας, τον οποίο θα ακολουθήσει η έναρξη της διάθεσης και της προμήθειας.
Μάλιστα, όπως μεταφέρουν οι πληροφορίες, η εν λόγω τεχνολογία προσδοκάται ότι θα εισαχθεί στο ευρύτερο εγχείρημα “προστασίας”, όπως έχει παρουσιαστεί από την “Ασπίδα του Αχιλλέα”, η οποία θα θωρακίσει το Αιγαίο.
Από τη στάχτη... αναδύεται
Από τη στάχτη του κατακερματισμού και του ελλιπούς αμυντικού οικοσυστήματος, που μπορεί να χαρακτηρίσει την αμυντική δυναμική της χώρας, τα εν λόγω δεδομένα εφόσον υλοποιηθούν σε ένα ευνοϊκό χρονικό ορίζοντα αναμένεται να προσδώσουν νέα δεδομένα και σε επίπεδο προτεραιοτήτων, αλλά και ποιοτικής δυναμικής.
Σύμφωνα με πληροφορίες που μεταδίδουν τα “ΝΕΑ”, στην ανάπτυξη του εν λόγω προγράμματος φαίνεται να εμπλέκονται μερικοί από τους “μεγαλύτερους” Έλληνες επιστήμονες στον κλάδο, δημιουργώντας ένα πλαίσιο αισιοδοξίας για «άλματα», όπως περιγράφεται, στην αμυντική καινοτομία της χώρας.
Ταυτόχρονα, η εν λόγω προοπτική δημιουργεί ένα νέο πλαίσιο συγκροτημένων δυνατοτήτων. Εκεί όπου το “παράδοξο” των τελευταίων ετών θα μετατραπεί στην “αισιοδοξία του μέλλοντος”, ανοίγοντας τον δρόμο προς μια κατεύθυνση που προηγουμένως είχαμε... κατεδαφίσει. Εκείνο της καινοτομίας και της αποκόλλησης από την αμιγώς αγορά ξένων αμυντικών συστημάτων.
