Η παραλιακή λεωφόρος του Ηρακλείου, η βιτρίνα της πόλης και βασική αρτηρία για χιλιάδες οδηγούς κάθε μέρα, έχει μετατραπεί σε μια απέραντη ουρά νεύρων και όχι μόνο τις ώρες αιχμής. Το παράδοξο είναι ότι ακόμη και αργά το βράδυ, όταν η κυκλοφορία είναι αραιή, τα φανάρια παραμένουν ρυθμισμένα λες και πρόκειται για το μεσημεριανό μποτιλιάρισμα.
Το αποτέλεσμα; Οδηγοί σταματούν άσκοπα, χάνονται πολύτιμα λεπτά και η παραλιακή μετατρέπεται σε ένα αργόσυρτο ποτάμι αυτοκινήτων, που φρενάρει χωρίς λόγο.
Δε χρειάζεται να είσαι συγκοινωνιολόγος για να αντιληφθείς ότι κάτι δεν πάει καλά. Η ρύθμιση των φωτεινών σηματοδοτών μοιάζει να έχει ξεχαστεί σε μια εποχή που το κυκλοφοριακό του Ηρακλείου έχει αλλάξει ριζικά. Με τη νέα χάραξη δρόμων, τις συνεχείς παρεμβάσεις και τη διαφοροποίηση των ροών, τα φανάρια πρέπει να λειτουργούν δυναμικά και όχι όπως τύχει. Το να παραμένουν όλοι κολλημένοι στη σειρά, ακόμη και στις 11 το βράδυ, δείχνει απλώς αδιαφορία ή έλλειψη συντονισμού.
Μάλιστα, τις νύχτες Παρασκευής και Σαββάτου η παραλιακή θυμίζει δρόμο σε ώρα αιχμής.
Η λύση δεν είναι δύσκολη, ένα σωστό σύστημα “έξυπνων” φαναριών, που να προσαρμόζεται στην πραγματική ροή της κίνησης, είναι αυτονόητο σε μια πόλη που φιλοδοξεί να λέγεται ευρωπαϊκή. Το Ηράκλειο έχει κάνει βήματα προόδου σε πολλούς τομείς, όμως στο κυκλοφοριακό εξακολουθεί να κινείται με... κόκκινο.
Αν οι αρμόδιοι δε δώσουν προτεραιότητα στη σωστή ρύθμιση των σηματοδοτών, τότε θα συνεχίσουμε να βλέπουμε το ίδιο παράλογο σκηνικό, μια άδεια παραλιακή, αλλά με οδηγούς που περιμένουν καρτερικά στο φανάρι, αναρωτώμενοι γιατί η πόλη τους δε λέει να ξεμπλοκάρει, ούτε κυριολεκτικά αλλά ούτε μεταφορικά.
