Μέσα στο χάος της επικαιρότητας, την πληθώρα των ειδήσεων και τη ροή εγκεφαλικής κάκωσης, η οποία κατακλύζει τον δημόσιο λόγο, τα “δέοντα” δε λέγονται, τα περιττά γίνονται τα σημαντικά και εντέλει ο άνθρωπος που προσπαθεί να ενημερωθεί γίνεται ο ηλίθιος της βάναυσης αυτής εξίσωσης. Σε έναν κόσμο όπου η “παραπληροφόρηση” δεν είναι πλέον φαινόμενο αλλά κατάσταση, μία κρίση εμπιστοσύνης προς τα πάντα και τους πάντες, αυτό το σχόλιο αποδέχεται την κατάσταση της ιστορικής του συγκυρίας.
Αγαπημένοι αναγνώστες, οι γραμμές τις οποίες αυτή τη στιγμή διαβάζετε θα σας φέρουν τις πιο συνταρακτικές ειδήσεις των ημερών, με μία δόση πολιτικής σχολιαστικής ειρωνείας. Όμως τα πιο σημαντικά θα βρίσκονται “στον πάτο” αυτού του σχολίου: όπως ακριβώς κάθε άλλο πρωτοσέλιδο παγκοσμίως, οι πραγματικές ειδήσεις - αυτά που πράγματι απαιτούν την προσοχή του αναγνώστη - βρίσκονται κρυμμένες ανάμεσα από τα “νέα” της πλασματικής πολιτικής πραγματικότητας, και λίγοι είναι εκείνοι που διαβάζουν αρκετά για να τις δουν.
Η θολή μεμβράνη της πολιτικής απάτης
Μέχρι να βρει κανείς την ουσία, πρέπει να περάσει από μία πραγματική απάτη που αποδιοργανώνει, αποσπά και μπερδεύει ακόμη και τους πιο πιστούς αναγνώστες της αλήθειας. Αυτά που θα βρεθούν στο τέλος αυτού του σχολίου θα κάνουν τις ειδήσεις που θα παρουσιαστούν τώρα, στην αρχή, να φαντάζουν μία αηδιαστική “μεμβράνη” πληροφόρησης.
Πρώτη “πρωτοσέλιδη” είδηση είναι οι 20 μέρες διακοπών του “αγαπητού” Νικολά Σαρκοζί από τη φυλακή. Ήδη από τις αρχές της δικαστικής του διαδικασίας, οι δικηγόροι του παλαίμαχου Γάλλου προέδρου είχαν ζητήσει την αποφυλάκισή του. Μετά από ίσα-ίσα 20 μέρες στη φυλακή, τις οποίες αποκάλεσε «εφιάλτη», αποφυλακίστηκε χθες το πρωί με περιοριστικούς όρους επικοινωνίας και επιτήρηση, εν αναμονή της έφεσης για την καταδίκη του. Η απόφαση αποφυλάκισης βασίζεται στο «θετικό ιστορικό συνεργασίας του», όπως ανακοινώθηκε.
Εξαιρετικό, δε θεωρείτε; Μετά από αυτόν τον 20ήμερο «εφιάλτη», το δικαστήριο επεσήμανε στον Νικολά πως, αν τον “τσακώσουν” έξω από Γαλλία ή με τα “παιδιά” που εμπλέκονται στην υπόθεσή του, θα... θα τον διευθετήσουν τέλος πάντων. Αν “έφαγε” 20 ημέρες στη φυλακή επειδή καταχράστηκε ό,τι είχε και δεν είχε το κράτος, μπορείτε να φανταστείτε πόσο δριμεία θα είναι η αντιμετώπιση αν καταπατήσει που λένε τα “περιοριστικά μέτρα”. Το δικαστήριο διευκρίνισε συγκεκριμένα ότι απαγορεύεται στον Σαρκοζί να επικοινωνεί με άτομα που εμπλέκονται στην υπόθεσή του, καθώς και με τον νυν Γάλλο υπουργό Δικαιοσύνης, Ζεράλ Νταρμανέν, ο οποίος τέθηκε υπό έλεγχο καθώς επισκέφτηκε τη φυλακή Santé για να συνομιλήσει για 45 λεπτά με τον πρώην πρόεδρο. Μέχρι την εκδίκαση της έφεσης απαγορεύεται να φύγει από τη Γαλλία.
Χολιγουντιανές πολιτικές αμερικανιές
Δεύτερη είδηση πρωτοσέλιδο είναι για ακόμη μία φορά ο αγαπητός Ντόναλντ της Αμερικής, ο οποίος φαίνεται πως θέλει να διαλύσει για τα καλά τις Ηνωμένες Πολιτείες, πριν ξανακάνει σπουδαία την Αμερική. Η μεγάλη είδηση που έρχεται από τη δυτική όχθη του Ατλαντικού είναι ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες τελούν υπό κατάρρευση εδώ και 40 ολόκληρες ημέρες.
Το μεγαλύτερο shutdown της ιστορίας ήρθε εν έτει 2025, καθώς ο πρόεδρος Τραμπ προσπαθεί “με νύχια και με δόντια” να μην το σταματήσει. Και σας ακούω να αναρωτιέστε: Πώς μπορεί ένας ολόκληρος πλανητάρχης να θέλει να κρατήσει το κράτος το οποίο ηγείται σε “κώμα”; Υπάρχει τρόπος για τα πάντα, αγαπητοί αναγνώστες, άλλωστε αν δεν κρατούσε το σύστημα της Αμερικής υπό κατάρρευση, πώς θα γίνονταν οι φίλοι του πιο πλούσιοι;
Την ώρα που ο Ντόναλντ Τραμπ “εκπονεί το πολιτικό του πρόγραμμα”, μπορεί στην Αμερική να μη δουλεύει τίποτα, αλλά ο αγαπημένος του κ. Έλον Μασκ είναι “στον δρόμο” για να γίνει ο πρώτος τρισεκατομμυριούχος του έρμου τούτου κόσμου. Καθώς οι φίλοι του Ντόναλντ Τραμπ ξεπερνούν πλέον τους προϋπολογισμούς ολόκληρων κρατών, ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών έχει βάλει στόχο να διαλύσει το ObamaCare, το οποίο, για όσους δε θυμούνται, είναι το μόνο, αν και αποτυχημένο, “κρατικό” πρόγραμμα κάλυψης υγείας για τους Αμερικανούς. Καθώς το “κώμα” του αμερικανικού δημοσίου “οργιάζει”, ο Ρεπουμπλικάνος έβαλε στο στόχαστρο το περίφημο πρόγραμμα των Δημοκρατικών, που παρέχει στοιχειώδη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, επιδόματα και οικονομικές ενισχύσεις σε 24 εκατ. “μη προνομιούχους” Αμερικανούς, παρουσιάζοντας ως «ωραία ιδέα» στα social media να δώσει χαρτζιλίκι στους αδύναμους για να το ξοδέψουν στις πανάκριβες ιδιωτικές δομές Υγείας.
Η κοινωνία σε κώμα
Λίγο μετά από μια πρωινή παρτίδα γκολφ κοντά στην έπαυλή του, στο Μαρ-α-Λάγκο της Φλόριντα, εξαπέλυσε στην πλατφόρμα Truth Social το ακόλουθο μήνυμα χρησιμοποιώντας και τα γνωστά του, κραυγαλέα κεφαλαία: «Συνιστώ στους Ρεπουμπλικάνους της Γερουσίας τα εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια που καταβάλλονται στις ασφαλιστικές εταιρείες που “ρουφάνε” χρήματα για να σωθεί η κακή υγειονομική περίθαλψη του ObamaCare».
Αυτή η ιδιοφυής ιδέα είχε άμεση ανταπόκριση από τρεις Ρεπουμπλικάνους γερουσιαστές, όμως μέχρι τώρα έχει βρει “σιγή ιχθύος” από το μέτωπο των Δημοκρατικών, οι οποίοι κατά τoν Τραμπ έχουν γίνει αποδιοπομπαίος τράγος για πάσα παθογένεια της κυβέρνησης, ακόμη και για το ίδιο το shutdown του αμερικανικού δημόσιου μηχανισμού.
Καθώς λοιπόν έρχεται ο τρισεκατομμυριούχος Έλον, ο γκολφιστής Τραμπ και τα συνάφια τους, 42 εκατομμύρια Αμερικανοί φτάνουν στο όριο της φτώχιας και κυριολεκτικά λιμοκτονούν, ενώ τα χρήματά τους “επενδύονται” σε δύο γενοκτονίες που περνούν απαρατήρητες, τόσο από τον ελληνικό όσο από τον διεθνή δημόσιο λόγο, γιατί ένα πράγμα είναι η αλήθεια: δεν πάνε μόνο “δολάρια” σε αυτές τις πολεμικές επιχειρήσεις, οι οποίες γίνονται μία “ανάσα” μακριά από την Ελλάδα, καθώς η επικαιρότητα τις λογίζει χρόνους μακριά.
Το Σουδάν μπροστά από έναν βουβό κόσμο
Σας έπιασε απροετοίμαστους αυτή η αλλαγή τόνου; Δε χωράει σχολιαστική ειρωνεία μπροστά από μία ακόμη αιματηρή γενοκτονία, η οποία περνάει μπροστά από ένα κόσμο που σαν το καλό παλαιό χριστιανικό ρητό, “ούτε βλέπει, ούτε ακούει, μα ούτε μιλάει για τα άσχημα που γίνονται στον κόσμο”.
Ένας εμφύλιος που μετατρέπεται σε μία από τις πιο αιματοβαμμένες πολεμικές συρράξεις του 21ου αιώνα, έρχεται για ακόμη μία φορά μπροστά στα μάτια της επικαιρότητας και αυτή δεν κάνει τίποτα. Πίσω από Σαρκοζί, Τραμπ και λοιπά παρατράγουδα της πολιτικής σκηνής, δεν υπάρχει χώρος για τον ανθρώπινο πόνο, για την απώλεια και για μία ακόμη γενοκτονία.
Η Γάζα έγινε για μια στιγμή “παγκόσμια” μετά από δύο χρόνια προσπαθειών και ακινησίας από πάσα πολιτική ηγεσία. Το Σουδάν ακολουθεί, κρυμμένο πίσω από την απάτη της πολιτικής επικαιρότητας, μετρώντας τους νεκρούς του, που η διεθνής πολιτική σκηνή δε θα αναγνωρίσει ποτέ ως ανθρώπους. Γιατί, αν τους αναγνώριζε, το Σουδάν θα είχε γίνει πρωτοσέλιδο και αυτό το σχόλιο θα είχε αναλωθεί μόνο σε αυτό.
