Καθώς βρισκόμαστε πέραν του μέσου της δεύτερης θητείας του Κυριάκου Μητσοτάκη, λαμβάνει χώρα μια “δεξιά στροφή” της κυβέρνησης, η οποία έχει ως στόχο να “μαζέψει” τις διαρροές προς τα δεξιά, ιδιαίτερα ενόψει της ενδεχόμενης δημιουργίας νέου κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά.
Πληροφορίες λένε ότι ισχυροί οικονομικοί παράγοντες με δεσμούς με τη Ν.Δ. προσπαθούν να αποτρέψουν τη δημιουργία ενός τέτοιου σχήματος, ενώ βεβαίως έχουν πέσει λυτοί και δεμένοι για να μη χρηματοδοτηθεί ευρέως ο πρώην πρωθυπουργός στην προσπάθειά του. Ωστόσο, είναι σαφές ότι, αν αποφασίσει να κάνει την κίνηση, θα βρει χρηματοδότες (εδώ έχουν βρει σημαίνοντες χρηματοδότες ο Βελόπουλος, ο Νατσιός και η... Λατινοπούλου των 3.000 ευρώ φορολογητέο εισόδημα, δε θα βρει κοτζάμ Σαμαράς;) και αυτό είναι κάτι που φέρνει εφιάλτες στο Μαξίμου. Γιατί στην απολύτως χειρότερη περίπτωση, ο Σαμαράς θα μαζέψει πάνω από 5%, το οποίο θα κόψει αποκλειστικά σχεδόν από τη Ν.Δ.
Κάλλιο γαϊδουρόδενε...
Οπότε η Ν.Δ., σε μια σειρά από προληπτικές δράσεις, προσπαθεί να κερδίσει τις εντυπώσεις στη δεξιά πολυκατοικία, ώστε να μπετονάρει τους ψηφοφόρους του “πατρίς, θρησκεία, οικογένεια” και να μην έχει διαρροές προς τα δεξιά. Και μέρος αυτής της προληπτικής εκστρατείας είναι και η τροπολογία για το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη, που συζητήθηκε χθες στη Βουλή.
“Νόμος και τάξη” αλλά και... εσωκομματικά
Βεβαίως το θέμα δεν είναι μόνο η απεύθυνση στο δεξιό ακροατήριο, η οποία μάλλον σε πρώτη ανάγνωση φαίνεται να έχει πρωτεύουσα σημασία, είναι και η υπονόμευση της κυρίως εσωκομματικής ανταγωνιστικής τάσης, την οποία εκφράζει ο υπουργός Άμυνας Νίκος Δένδιας. Το Μαξίμου εξάλλου με την έμπνευση (που ανακοίνωσε προκαταβολικά ο πρωθυπουργός) για ανάληψη της ευθύνης του μνημείου από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας θέλησε να “παγιδεύσει” τον Δένδια, ο οποίος είχε άλλωστε “τολμήσει” να δηλώσει ότι έπρεπε να ικανοποιηθεί το αίτημα Ρούτσι.
Θα “τσουρουφλίσει” κι άλλον
Βεβαίως μαζί με τον Δένδια “καίγονται” και άλλοι. Για παράδειγμα ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, ως πολιτικός προϊστάμενος της Αστυνομίας, καλείται πλέον να διαχειριστεί ενδεχόμενη σύγκρουσης και με συγγενείς των νεκρών των Τεμπών. Ενδιαφέρον είναι ότι πριν ακόμη τον Νίκο Δένδια, ο Χρυσοχοΐδης ήταν ο πρώτος υπουργός που τάχθηκε υπέρ της ικανοποίησης των αιτημάτων του Πάνου Ρούτσι, ενώ σε προχθεσινή τηλεοπτική συνέντευξή του εξέφρασε ανοιχτά το ερώτημα «γιατί να σβήσει κανείς τα ονόματα» και «γιατί ανοίγουμε πόλεμο και συζητήσεις και διαμάχες χωρίς λόγο». Προσπάθησε πάντως να το μαζέψει στη Βουλή, αφού προφανώς το Μαξίμου ενοχλήθηκε από τα παραπάνω, λέγοντας το «στην Ακρόπολη δε στήνουμε τσαντίρια».
Το ασαφές πλαίσιο
Η τροπολογία, την οποία σύσσωμη η αντιπολίτευση και... άπειροι άλλοι κατήγγειλαν ως αντισυνταγματική (πέραν του ότι είναι παντελώς ανόητη), αναφέρει ότι στο υπουργείο Άμυνας περνά η αρμοδιότητα για τη «συντήρηση, φροντίδα και ανάδειξη του Μνημείου του Αγνώστου Στρατιώτη». Δε γίνεται αναφορά σε αρμοδιότητα όσον αφορά στην καθαριότητα του χώρου του μνημείου και μπροστά από αυτό, η οποία ανήκει στον Δήμο Αθηναίων. Και ο νομοθέτης δεν (θα έπρεπε να) παίζει με τις λέξεις: Όταν το ζήτημα αφορά καθαριότητα, χρησιμοποιείται η λέξη καθαριότητα.
Ποιοι είναι ο στόχος
Σημειώσαμε ήδη ότι η κυβέρνηση θέλει να χαϊδέψει τα αφτιά της “δεξιάς πολυκατοικίας”, εκείνων που θεωρούν ότι κάθε είδους διαμαρτυρία είναι “κακό πράγμα” και θα πρέπει να απαγορεύεται. Και καθώς δεν μπορεί να απαγορεύσει τις διαμαρτυρίες, προσπαθεί να... απαγορεύσει τη χρήση της πάνω πλατείας Συντάγματος (η σχετική περίμετρος φτάνει μέχρι τη λεωφόρο Αμαλίας). Για να είμαστε ειλικρινείς, η προσπάθεια είναι τουλάχιστον αξιοθρήνητη, αλλά είπαμε, θένε να συνδυάσουν διάφορες στοχεύσεις. Βεβαίως ακόμη και στο συντηρητικότερο κομμάτι του κομματικού τους ακροατηρίου είναι λίγοι εκείνοι που θα επηρεαστούν από αυτές τις ανοησίες, ωστόσο υπάρχει και μια τρίτη διάσταση (η δεύτερη όπως σημειώσαμε είναι το εσωκομματικό): η κυβέρνηση γνωρίζει ότι η υπόθεση των Τεμπών και οι σχετικές διαμαρτυρίες συνεχίζουν να της κάνουν ζημιά. Και σε πολύ στοιχειώδες επίπεδο μάλιστα. Οπότε καθετί που θα συνεισφέρει στο να γίνουν “λιγότερο ορατές” αυτές οι εκδηλώσεις είναι στα “συν” της κυβέρνησης.
Όλοι τα καταλάβαμε, μωρέ...
Βεβαίως όλα αυτά είναι υπερβολικά διάφανα και προφανή και μόνο οι λιγότερο εύστροφοι δεν τα αντιλαμβάνονται. Το ξέρουν αυτό στο Μαξίμου, αλλά υπάρχουν οι “υπερβολικά δεξιές” φωνές εντός της κυβέρνησης, όπως του ανεκδιήγητου Γεωργιάδη, ο οποίος φαίνεται αυτή τη φορά να μην είναι απλώς ο “λαγός” της υπόθεσης, αλλά εκ των κύριων εμπνευστών της. Βεβαίως με τις αλεπάλληλες σφαλιάρες στην εθνική πολιτική και τη διεθνή απομείωση της χώρας, ακόμη και οι φανατικότεροι εθνικιστές δεν πρόκειται να πειστούν από κινήσεις φθηνού εντυπωσιασμού, όπως τα περί του Αγνώστου Στρατιώτη. Αλλά σε συνδυασμό με άλλες κινήσεις και κυρίως τα περί του Μεταναστευτικού (όπου η Ελλάδα πήρε το “πράσινο φως” από τους ταγούς της Ε.Ε. για αυστηροποίηση της νομοθεσίας - άλλωστε το κάνουν όλες οι χώρες, ακόμη και η Γερμανία) προσδοκούν... κάτι να κερδίσουν. Θα δείξει.
Μια βροχή μας σώζει;
Επί του παρόντος, η καλύτερη ελπίδα της κυβέρνησης είναι μια γερή βροχή στην Αθήνα, που θα σβήσει τα ονόματα που έχουν γραφεί στην πλατεία - και μετά θα ενεργοποιήσει την απαγόρευση που ψηφίστηκε χθες. Και θα δούμε συγγενείς των θυμάτων των Τεμπών να τρώνε ξύλο από τα ΜΑΤ, καθώς θα προσπαθούν να ξαναγράψουν τα ονόματα.
Και με κάποιον τρόπο το επιτελείο του Μητσοτάκη έχει πειστεί ότι αυτό θα είναι... καλό για την κυβέρνηση;
Πώς μωρέ;
