Πόσο δύσκολο είναι να μπει τάξη σε ορισμένα κακώς κείμενα, που μόνο ντροπή προκαλούν στον δρόμο; Το κακό έχει παραγίνει με τη λογική ορισμένων οδηγών να σταθμεύουν με αλάρμ αναμμένα και την ίδια ώρα να μιλούν στο κινητό σε δρόμους όπως είναι η λεωφόρος Καλοκαιρινού και μάλιστα σε ώρες αιχμής. Μήπως θα έπρεπε αυτός ο δρόμος να έχει μια άλλη μεταχείριση όσον αφορά στους ελεγκτικούς μηχανισμούς, που δυστυχώς με την έλλειψη προσωπικού η επιβολή της τάξης στους δρόμους της πόλης αποτελεί υπέρβαση.
Η λεωφόρος Καλοκαιρινού, από το ύψος της Χανιώπορτας μέχρι και τη συμβολή με τις οδούς Γιαμαλάκη και Αγίου Μηνά, είναι απλά μια δίοδος για γερά νεύρα, ακόμα και σε στιγμές που το κυκλοφοριακό χτυπά “κόκκινο”. Λίγο να σταματήσω στην τράπεζα, λίγο να σταματήσω σε ένα κατάστημα και την ίδια ώρα ας μιλήσω και στο τηλέφωνο. Είναι εύκολο όλα αυτά τα χρόνια να μετατοπίζουμε τις ευθύνες του κυκλοφοριακού σε όλους τους άλλους, εκτός από εμάς. Αυτή η λογική του «σταμάτησα για δύο λεπτά» πρέπει επιτέλους να εκλείψει, πριν όλοι μας σε αυτήν την πόλη “λαλήσουμε” από το κυκλοφοριακό, που διαρκώς γιγαντώνεται. Η ευθύνη είναι 50/50 σε φορείς και πολίτες, και σε αρκετές περιπτώσεις η ανοχή της μίας πλευράς δίνει χώρο για παρανομίες στην άλλη.
Το Ηράκλειο επιτέλους πρέπει να καταλάβουν στα κέντρα αποφάσεων της Αθήνας πως θέλει μια δυναμική Δημοτική Αστυνομία, που να μπορεί να κινηθεί και περιμετρικά. Αξίζει να αναφέρουμε το σημαντικό έργο που επιτελεί η συγκεκριμένη υπηρεσίας, που με ελάχιστο προσωπικό προσπαθεί να ρυθμίσει την κυκλοφοριακή τάξη, σε μια πόλη που διαρκώς μεγαλώνει.
