Το όχι και τόσο μακρινό 1994, ο αείμνηστος Βαγγέλας του ΠΑΣΟΚ, ο Γιαννόπουλος, είχε πει το αμίμητο “ε, όχι και να πέσει η κυβέρνηση για ένα κωλόσπιτο...». Εννοούσε τον σάλο για τη νέα κατοικία του Ανδρέα στην οδό Αγράμπελης, στην Εκάλη. Τριάντα και χρόνια μετά, με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ να έχει προκαλέσει επίσης τη δικαιολογημένη οργή της κοινωνίας, η κυβέρνηση προσπαθεί να το “αντιμετωπίσει” - είδαμε τι έγινε στη Βουλή - αλλά και με παραιτήσεις.
Φεράρι αντί σπιτιού;
«Ε, όχι και να πέσει η κυβέρνηση για μια παλιo-Φεράρι», θα μπορούσε να πει σήμερα κάποιος άλλος πολιτικός της κυβερνητικής παράταξης, με όλα όσα καταμαρτυρούνται για τις παράνομες επιδοτήσεις από τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Για να καταλαγιάσει ο θόρυβος και πριν πάρει η υπόθεση ανεξέλεγκτες διαστάσεις, ο δρόμος που χαράχτηκε ήταν η παραίτηση της περίφημης Πόπης, από τη θέση της συντονίστριας της Ν.Δ. για τους Κοινοτικούς Πόρους και της Γυναικείας Επιχειρηματικότητας.
Δύσκολη υπόθεση
Η πολιτική είναι μια δύσκολη υπόθεση στις μέρες μας. Κάθε απόφαση, ακόμη και για παραίτηση, δε φαίνεται να ρίχνει τους τόνους της αντιπαράθεσης. Οδηγεί σε ακόμη πιο έντονη κριτική στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά και από την αντιπολίτευση και στα παραδοσιακά Μέσα Ενημέρωσης. Και στο παρελθόν, υπουργοί έχουν παραιτηθεί για εντελώς διαφορετικούς λόγους. Επειδή οι ίδιοι πυροδότησαν σκάνδαλα ή επειδή ανέλαβαν την ευθύνη για λάθη που δε διέπραξαν προσωπικά. Αλλά πλέον έχει αλλάξει η “κουλτούρα της παραίτησης”.
Δεν παραιτούνται
Οι πολιτικοί δεν παραιτούνται εύκολα, ακόμη κι αν κατηγορούνται για σκάνδαλα, λέει ο Γερμανός δημοσιογράφος και καθηγητής Ούμπεραλ. «Από τη μία πλευρά, αυτό συμβαίνει από την υποβάθμιση των ηθικών αξιών. Οι πολιτικοί γενικά ενδιαφέρονται για το δικό τους πλεονέκτημα. Μιας παραίτησης προηγείται πάντα μια ανάλυση κόστους-οφέλους. Η ομάδα που υποστηρίζει τον πολιτικό, είτε πρόκειται για το κόμμα ή την κυβέρνηση, ζυγίζει τα οφέλη της διατήρησης αυτού του ατόμου. Και ποιο είναι το κόστος. Ζυγίζουν τα υπέρ και τα κατά, και συνήθως κάποιος σκληρόπετσος πολιτικός με σκληρό δέρμα και καλές διασυνδέσεις επικρατεί. Και τελικά παραμένει στο αξίωμα».
Ο πιο... επιτυχημένος
«Από αυτή την άποψη, είναι “πιο επιτυχημένος” από πολιτικούς που παραιτήθηκαν από αίσθημα ευθύνης», τονίζει ο Γερμανός δημοσιογράφος και καθηγητής και προσθέτει: «Το αν ένας πολιτικός πρέπει να παραιτηθεί δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τις κατηγορίες για τις οποίες κατηγορείται. Αυτός είναι μόνο ένας παράγοντας, και όχι απαραίτητα ο πιο σημαντικός. Τελικά, αυτό που έχει σημασία είναι αν ο εν λόγω πολιτικός έχει επαρκή υποστήριξη εντός του κόμματός του».
