Το ήξερα ότι σε πολλά μνημεία, σε όλο τον κόσμο, η ακρίβεια στα κυλικεία είναι αδιανόητη. Μέχρι ενός σημείου, αντιλαμβάνομαι κιόλας για ποιο λόγο γίνεται. Άλλο αυτό όμως και άλλο το να πρέπει να πληρώσεις για ένα μπουκάλι νερό 250 ml τρία ευρώ (2,90 για την ακρίβεια)!
Κι όμως, όπως μαθαίνουμε, αυτή είναι η αλήθεια στην Κνωσό. Βέβαια, μη φανταστείτε ότι η τιμή αυτή αφορά κανένα δικό μας ντόπιο ταπεινό νερό. Όχι! Τέτοιες τιμές για να τις έχουν σε τέτοια επίπεδα, αφορούν παγκοσμίως γνωστές φίρμες νερού… (!). Και εκεί που λες, OK πληρώνω τη φίρμα, βλέπεις ακριβώς δίπλα το νεράκι που ξέρεις πολύ καλά πόσο στοιχίζει, γιατί το ίδιο παίρνεις και εσύ στο σπίτι σου, πληρώνοντας 1,70 ή 1,80 την εξάδα.
Πόσο να πεις ότι κάνει στην Κνωσό το ένα μπουκάλι; Άντε να πεις ενάμιση ευρώ, άντε να πεις και δύο. Αλλά ένα μπουκάλι του ενός λίτρου να το πληρώνεις τρία ολόκληρα ευρώ, δεν το λες και κατανοητό. Προφανώς ο επισκέπτης μπορεί να επιλέξει να αγοράσει ή και να μην αγοράσει το μπουκάλι με το νερό. Επίσης προφανώς, οι τιμές είναι άλλου ευθύνη. Όμως όταν φτάνεις στο σημείο να κάνεις τέτοιο «άλμα» με την τιμή του νερού, νομίζω είναι και μια σταλιά άσχημο.
Ειδικά εάν υπολογίσεις ότι για μια τετραμελή οικογένεια, το κόστος για ένα μπουκαλάκι νερό ο καθένας (που δεν φτάνει γιατί είναι 250 ml) είναι 11,60ευρώ. Δε θέλω να ξέρω, αλλά και προτιμώ να μην γίνω κακεντρεχής σκεπτόμενη πώς θα κινηθούν οι τιμές τώρα που το ανάκτορο εγγράφηκε στον Κατάλογο της UNESCO!
